Tag Archives: Khmer poem

បទ៨ព្យាង្គ

ព្រះអង្គ!
បើសោយបាយមាន់ កុំចោលគូទវា
បើសោយបាយទា កុំភ្លេចទឹកសៀង
បើសោយបុកល្ហុង កុំភ្លេចត្រួយល្ងៀង
សោយឆ្អែតចង់ច្រៀង កុំឮក្រៅវាំង។

បើសោយបាយឆា កុំភ្លេចតែក្ដៅ
បើសោយញាំស្ដៅ កុំភ្លេចត្រួយរាំង
បើសោយខគោ កុំភ្លេចទំពាំង
ឫស្សីក្រៅវាំង កុំភ្លេចដាំផង។

បើសោយនំប៉័ង កុំភ្លេចប្រហុក
បើសោយហហ្មុក កុំភ្លេចក្ដាមខ្យង
បើសោយត្រីដុត កុំភ្លេចអង្ក្រង
សួនក្នុងរបង ប្រយ័ត្នវល្លិ៍ខ្ញែរ។

បើសោយគុយទាវ កុំភ្លេចប៉ែនចុក
សោយបាយម្ចាស់ស្រុក កុំភ្លេចអ្នកស្រែ
ដាក់ឈ្មោះកូនចៅ កុំភ្លេចឈ្មោះខ្មែរ
ទើបយើងអាចថែ ជាតិខ្មែរខ្លាំងបាន។
———-
បទព្រហ្មគីតិ

ព្រះអង្គចូរកុំភ្លេច
ស្រែខាងលិច គេទន្ទ្រាន
រាស្ត្រយើងកំពុងឃ្លាន
គេឈ្លានពាន ដឹកស្រូវចេញ។

រីឯស្រែខាងកើត
អ្នកចូលអើត ផ្តើតទន្ទេញ
ចូលមកចម្លងម្រេញ
ឆ្លងពាសពេញ ដែនបូព៌ា។

រាស្ត្រយើងចាកចោលស្រុក
ឆ្ងាយក្ដីសុខ រស់គ្រាំគ្រា
ឆីបាយឥតស្លាបព្រា
ទុក្ខវេទនា ជាអាហារ។

រាស្ត្រយើងកំពុងទ័ល
ឥតដែលស្គាល់ ក្ដីសុខា
បាត់ដីស្រែចម្ការ
គេបោះត្រា ដូរម្ចាស់ដើម។

មន្ត្រីខ្លះក្បាលខូច
រស់ប្រៀបដូច បិសាចឆ្នើម
បន្លំលបស៊ីថ្លើម
រលួយហើម ពាសនគរ។
————-
បទកាកគតិ

ព្រះអង្គយាងទត មើលសម្បុកខ្មូត
តាមធ្នឹមអង្គរ ដួងព្រលឹងជាតិ
ចង្អៀតពុទ្ធោ អ្នកឆ្មាំស៊ីជោរ
បន្ទរក្បួនខុស។

ព្រះអង្គយាងស្ដាប់ សំឡេងឈឺចាប់
រាស្ត្រយើងប្រាប់ចុះ ថ្លែងសារពិតទូល
ដីផុងដីស្លុះ អ្នកណាត្រូវខុស
គ្មានអ្នកការពារ។

ព្រះអង្គយាងយាស ឱ្យពាល់ដល់រាស្ត្រ
ច្បាស់នឹងដឹងគ្នា មន្ត្រីណាខូច
មួយណាល្អជា រាស្ត្ររងវេទនា
ជារឿងត្រូវខ្វល់។

ព្រះអង្គយាងគិត ទៅទតឱ្យជិត
រឿងពិតឥតកល កុំភ្លេចក្បួនប្រាជ្ញ
ជួយដោះបន្ទាល់ គឺប៉ះឱ្យដល់
ពាល់ឱ្យដឹងផ្លូវ។

———

បទភុជង្គលីលា

ព្រះអង្គ! បើសោយក្រយា កុំភ្លេចនឹកថា អ្នកណាដាំស្រូវ។

ស្រែខ្មុកនៅស្រុកម៉ែឪ វស្សានរដូវ រណ្ដំជាំជោក។

ខំប្រឹងដាំដុះគរគោក តែបាយមួយស្ពក រកដោយពិបាក។

ព្រោះសងបំណុលឥតស្រាក ជីវិតតោកយ៉ាក គេខាកគេស្ដោះ។

ទឹកភ្នែករែកមិនពេញសោះ ហូរចេញឡើងខ្សោះ ស្ទើរខ្វាក់នេត្រា។

អ្នកក្រស្រែកបន់ទេព្ដា សំឡេងឥតការណ៍ រំពងមិនឮ។

ដេកយប់បារម្ភមេឃភ្លឺ ថ្ងៃរះព្រួចព្រឺ ភ័យខ្លាចអត់បាយ។

ជំពាក់រុំកោះជិតឆ្ងាយ បំណុលស្រោបកាយ ក្លាយត្រីវិស័យ។

ចង្អុលទិសណាក៏ក្ស័យ បន់យប់បន់ថ្ងៃ សូមត្រឹមតែរស់។

ព្រះអង្គជាស្ដេចពេញយស មានងារពីរោះ ឈ្មោះល្បីខ្ទ័រខ្ទារ។

សូមកុំទុករាស្ត្រប្រជា ឱ្យរស់គ្រាំគ្រា វេទនាទៀតថ្វី។

នគរថ្កើងប្រជាប្រិយ លុះត្រាប្រុសស្រី មានសិរីថ្កាន។

អំណាចព្រះអង្គប៉ុន្មាន បើរាស្ត្រក្ស័យប្រាណ បានអ្នកណាទ្រ?

ច្នេះហើយ មេត្ដាផ្លាស់ប្ដូរ គ្រោងការណ៍នគរ យករាស្ត្រផ្ចិតផ្ចង់។

ជីវិតខ្លីណាស់ ព្រះអង្គ! ឈើវៀចឈើត្រង់ គង់តែឆេះសុស។

ជីវិតមានត្រូវមានខុស ចុងក្រោយចំណុះ ឱនមុខយមបាល។

សូមកម្ពុជាកណ្ដាល រក្សាក្រាស់ក្រាល ដោយថ្នាលសន្តិ។

លឹម វិរិយា

ថ្ងៃចន្ទ ៥រោច ខែចេត្រ ឆ្នាំខាល ចត្វាស័ក ព.ស. ២៥៦៦ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១០ ខែមេសា គ.ស. ២០២៣

រូបថតអនុស្សាវរីយ៍ ក្នុងកម្មវិធីមហោស្រពអក្សរសីល្ប៍និងកំណាព្យអន្តរជាតិ នារដ្ឋធានីហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម ឆ្នាំ ២០១៩

រូបគំនូរបង្ហាញពីជនភៀសខ្លួនខ្មែរ ដែលដាក់តាំងបង្ហាញ នៅក្នុងសាលនៃអ្នកឈ្នះ ជ័យលាភីអាហារពិភពលោក (World Food Prize Hall of Laureates) នាទីក្រុង ឌែសម៉ញស៍ (Des Moines) រដ្ឋអៃអូវ៉ា (Iowa) សហរដ្ឋអាមេរិក។

ការអប់រំ, កំណាព្យខ្មែរ, វិដេអូកំណាព្យ វិរិយា | Viriya Poetry's Video, សិល្បៈវប្បធម៌

វិដេអូកំណាព្យ “បណ្ដាំម្ដាយចំពោះកូនប្រុស”

December 28, 2022 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

សំឡេងកំណាព្យ “បណ្ដាំម្ដាយចំពោះកូនប្រុស” | បទ៧ព្យាង្គ | អំណានបែបធម្មតា

——–

កូនស្ងួនត្រូវចាំបណ្ដាំម្ដាយ រស់នៅកុំស្ពាយចិត្តឥច្ឆា

មនុស្សសត្វលើលោកគ្រប់អាត្មា មានទាំងឫស្យា និង សណ្ដោស។

បើឃើញអាក្រក់កូនដើរចេញ កុំបាច់ទោម្នេញនាំរឿងខុស

ឈ្លោះនឹងជនពាលនាំអាប់យស ប្រទាញកូនឆ្ពោះឋានអបលក្ខណ៍។

កូនប្រុសទាំងពីរចូរចងចាំ កុំមើលបំណាំត្រូវបណ្ដាក់

ការងារធ្ងន់ស្រាលជួយលើកដាក់ រឿងធំប្រត្យក្សច្បាស់ក្លាយតូច។

សមយ័ឥលូវគេជឿនលឿន កូនហ្អើយ! ម៉ែតឿនខ្លាចកូនខូច

ស្រីក្មេងសព្វថ្ងៃឲ្យរប៉ូច ម៉ែព្រួយប្រុសតូចចាញ់ល្បិចគ្នា។

កូនទៅសាលាត្រូវខិតខំ ចំណេះសន្សំគ្រប់វេលា

កុំផ្ចាញ់ផ្ចាលគ្រូនាំអវិជ្ជា បាបទោសវេរាធ្ងន់ខ្លាំងណាស់។

ពេលកូនរៀនចប់ចេញធ្វើការ ត្រូវចេះឧស្សាហ៍កុំធ្វេសផ្ដាស់

សន្សំប្រាក់ខែត្រៀមពេលខ្វះ យកលុយធ្វើម្ចាស់ជារឿងខុស។

ពេលអត់ពីម្ដាយត្រូវរាប់ញាតិ សន្ដានមិនឃ្លាតទាំងស្រីប្រុស

រាប់ដោយសច្ចៈកុំតើយតោះ បើកូនមិនស្មោះច្បាស់អស់មិត្ត។

បើកូនចង់រកគូវាសនា កូនត្រូវចាំថានាងល្អចិត្ត

ល្អទាំងអម្បូរពូជសុក្រឹត ពេញដោយលក័្សណ៍ពិតឥតក្លែងក្លាយ។

បើកូនមានភព្វ័បានឡើងធំ ជាមន្រ្តីហំ ចូរកុំស្ដាយ

លះបង់ប្រយោជន៍ក្ដៅក្រហាយ នាំលាភដល់កាយគ្រប់ៗរាស្រ្ត។

កូនប្រុសព្រលឹងចូរកុំភ្លេច ថ្ងៃរះហើយលិចរាល់ទិវា

ជីវិតនៃមនុស្សក៏ដូចគ្នា សប្បាយវេទនាគង់តែស្លាប់។

បំណាច់នឹងស្លាប់ ស្លាប់ឲ្យល្បី កេរ្តិ៍ប្រជាប្រិយសាយខ្នាន់ខ្នាប់

ជីវិតនៅរស់ ឲ្យគេត្រាប់ រស់ជ្រកក្រោមច្បាប់មិនក្រហាយ។

ពាក្យពេចន៍ប៉ុណ្ណេះមិនទាន់គ្រប់ ប៉ុន្តែសូមឈប់អភិប្រាយ

ម៉ែខ្លាចកូនប្រុសមិនសប្បាយ ស្ដាប់បណ្ដាំម្ដាយក្លាយជាទ្រាន់។

សូមទសបារមីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ជួយរក្សាយសឈ្មោះឧត្ដម

ពេញដោយអនុភាពថ្កើងសុខុម មានដល់កូនខ្ញុំរហូតហោង!

______

វិរិយា

ថ្ងៃចន្ទ័ ១៤កើត ខែពិសាខ ព.ស ២៥៥៨ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១២ ខែឧសភា គ.ស ២០១៤

កំណាព្យខ្មែរ

កំណាព្យ៖ សង្គ្រាម និង សន្តិភាព

October 19, 2021 VIRIYA LIM🌸 1 Comment

(បទ៧ព្យាង្គ)

០១. សង្គ្រាមឈ្ងៀមដី ព្រៃឆេះខ្ទេច
ជើងត្បូងកើតលិច រេចគ្មានសល់
ជីវិតហិនហោច ល្អោចរចល់
សញ្ជឹងអស់កល សល់តែឆ្អឹង។

០២. គ្រាប់បែកបាញ់ប្លោង កោងជើងមេឃ
មនុស្សសត្វនឿយពេក ដេកទទឹង
ឈាមក្រហមពោរ ជោរតាមស្ទឹង
ហូរដាបក្លាយបឹង ថ្លឹងតែសព។

០៣. សំឡេងយន្តដែក រហែកមេឃ
រំពងខ្លាំងពេក ស្លេកសន្លប់
សម្លឹងទៅឆ្ងាយ ស្ដាយកំណប់
ខំរកខំកប់ ទ្រព្យសង្ឃឹម។

០៤. រូងភ្នំដីស្អិត ឥតអាសូរ
សម្រែកទ្រហោរ ផ្គរគ្រឹមៗ
ជម្រកបាក់ធ្លាយ រលាយធ្នឹម
ទឹកភ្នែករឹមៗ ហូរលាយឈាម។

០៥. ឈឺចាប់ច្បាប់ខ្លះ ផ្លាស់ក្រឡាច់
ក្រឡាប់ផ្ងារកាច់ ក្បាច់ឈ្លើងទាម
លុបសន្តិភាព ធៀបកូនចៀម
ប្រកាសសង្គ្រាម ត្រៀមយកជ័យ។

០៦. តាមពិតលើកទង់ រង់ចាំស្លាប់
អ្នកស្លន់បន់ច្បាប់ ត្រាប់ខុសន័យ
ក្រហមឬខៀវ គង់តែក្ស័យ
ផ្នូរមាសផ្នូរដី សុទ្ធតែខ្មោច។

០៧. ខំសាងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ពីរោះក្ដាត់
បែររលាយបាត់ ខ្ចាត់ខ្ចាយល្អោច
ព្រោះតែតណ្ហា ដុតកម្លោច
ឱ្យឆេះខ្មៅរោច ដូចនរក។

០៨. ពាក្យ “សន្តិភាព” ប្រៀបដុំមាស
គេយកថែមក្បៀស កៀសចូលភក់
តាមពិតសង់គុក ទុកជ្រលក់
លាបពណ៌ដោយជក់ពួកទេព្ដា។

០៩. អ្នកប្រាជ្ញបណ្ឌិត ងងឹតឈឹង
ជីវិតថ្មើរហ្នឹង នៅឯណា?
បាត់ឈ្មោះបាត់រូបពីតម្រា
សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ គេកឹបទុក។

១០. ពាក្យ “សន្តិភាព” រៀបពេញថ្នល់
ខ្លះទូលលើកកល់ ពេញបន្ទុក
ខ្លះលាតត្រដាង ឆ្កាងក្នុងគុក
ខ្លះយំចេញមុខ ស្រែកទ្រហឹង។

(បទកាកគតិ)

១១. បើគិតឱ្យជ្រៅ គិតយូរៗទៅ
ច្បាស់ជាអាចថ្លឹង ថាសន្តិភាព
ស្ងាត់ច្រៀបល្អម្ល៉ឹង មិនមែនក្ដៅតឹង
ដូចគេប្រឹងទប់។

១២. ពាក្យ “សន្តិភាព” បើគិតប្រៀបធៀប
រៀបតាមគម្រប់ គឺជាឋានស្ងប់
ដណ្ដប់ពិភព លោកាដែលគ្រប់
ថ្ងៃយប់សុខសាន្ត។

១៣. សន្តិភាពពិត មិនមែនងងឹត
ជាភពសម្រាន្ត សម្រាករស់ស្រួល
គ្មានអ្នកផ្ដួលច្រាន ជីវិតប៉ុន្មាន
ឆ្លងបានមង្គល។

(បទព្រហ្មគីតិ)

១៤. “សង្គ្រាម” ពាក្យពីរម៉ាត់
តែខ្ចាយខ្ចាត់ ឆ្វាត់បំពុល
សម្លាប់មិនឱ្យសល់
រលាយវ៉ល់ ដល់ផែនដី។

១៥. ឯពាក្យ “សន្តិភាព”
បីមាត់ប្រៀបធៀបនឹងន័យ
ដែលសេសសល់អាល័យ
ពេញហឫទ័យនៃជីវិត។

១៦. សន្តិ និង សង្គ្រាម
សុទ្ធតែត្រៀមប្ដូរគំនិត
អ្នកស្លាប់លែងបានគិត
អ្នករស់ពិតរឹតតែខ្វល់។

១៧. សន្តិ និង សង្គ្រាម
ស្លាកពេញនាមដែលគេពាល់
ពេលពោលពំនោលដល់
ដឹងកិច្ចកល ស្គាល់ការណ៍ពិត។

១៨. សន្តិ និង សង្គ្រាម
ដូចព្រះរាម និងអមិត្រ
ប្រយុទ្ធដណ្ដើមឫទ្ធិ
ប្រជែងមិត្ត ខិតទង់ជ័យ។

១៩. សន្តិ និង សង្គ្រាម
ឆេះហើយក្រៀម បៀមទុក្ខភ័យ
ឈ្នះចាញ់នៅតែក្ស័យ
ល្អក់ចង្រៃរយពាន់ឆ្នាំ។

(បទភុជង្គលីលា)

២០. ចង់រស់ក្នុងសន្តិភាព
មិនបាច់រាប់រៀប ធៀបរឿងបនបក្ស។

២១. ពាក្យសន្តិភាពប្រត្យក្ស
ក្លាយរឿងហាស្លាក់ ខ្ជាក់ទៅវាស្លែង។

២២. សន្តិភាពមិនសម្ដែង
អាចឃើញជាក់ស្ដែង ពេលមនុស្សរស់ស្ងប់។

២៣. មិនបាច់អរគុណយកគាប់
យកគួរមកទ្រាប់ ជាប់ឈ្មោះពួកទ្រ។

២៤. ក្រាបលូនដូចល្មូនក្រោមផ្នូរ
សម្រែកជយោ! ហ៊ោដូចទ័ពខ្មោច។

២៥. ស៊ីពែ ទ្រគេ ឡើងហោច
កេរ្ដិ៍ឈ្មោះធ្លាក់ល្អោច បោចស្មៅអង្កៀម។

២៦. ខំប្រឹងរក្សាទំនៀម
ទម្លាប់បឺតឈាម អ្នកតូចទន់ខ្សោយ។

២៧. ហើយតាំងមកស្រែកដង្ហោយ
ចុះចែកអំណោយ ពាក់ស្លាកអ្នកល្អ។

២៨. តាមពិតជំរិតជាន់ក
សម្លាប់អ្នកក្រ តាមក្បួនមេបក្ស។

២៩. លើកទង់បង្អួតមនុស្សខ្វាក់
អ្នកភ្លើក្រោមថ្នាក់ បាក់បបខ្លបខ្លាច។

៣០. តាមពិតសុទ្ធតែបិសាច
សន្តិភាពកាច ខ្លាចអ្នកចេះដឹង។

៣១. ន័យសន្តិភាពបែបហ្នឹង
មិនបាច់ខំប្រឹង រក្សាទុកទេ។

៣២. ព្រោះវារលួយខុសគេ
ពុកផុយដាច់ថ្នេរ គេខ្ពើមរអើម។

៣៣. ដឹងខ្លួនសូមឆាប់ចាប់ផ្ដើម
ប្រោះទឹកសន្សើម ផ្សើមដីអ្នកស្រែ។

៣៤. នឹងអាចមានឈ្មោះរស់ក្បែរ
សន្តិភាពដែរ ថែថួនអ្នកស្រុក។

៣៥. សូមឈប់បំផ្លាញត្បាញចុក
វិលកសាងស្រុក រស់សុខនឹងគ្នា។

៣៦. សូមឈប់ចាប់ចងសងពៀរ
ព្យាបាទតគ្នា តជាសន្ដាន។

៣៧. ពូជអ្នករស់បានប៉ុន្មាន?
គង់រលាយប្រាណ សម្រាន្តក្រោមដី។

៣៨. ម្ល៉ោះហើយគួរមានអភ័យ
សន្ដោសប្រណី ភ្ជាប់ន័យសន្តិ។

៣៩. ឈប់ដើរតួដូចអស្មិ
មានះចចេស រឹងរូសទ្រុស្ដសីល។

៤០. សូមឈប់បំផ្លាញផ្ដាច់ផ្ដិល
សង្គមហោចរឹល ដោយតណ្ហាអ្នក។

៤១. សន្តិភាព គឺត្រជាក់
មិនមែនអន្ទាក់ ចាប់គ្នាប្រហារ។

៤២. សន្តិភាព គឺថ្លៃថ្លា
មិនមែនមរណា ងាប់ដូចខ្មោចសត្វ។

៤៣. សន្តិភាព គឺភពស្ងាត់
គ្មានពាក្យកម្ចាត់ ឆ្វាត់ឆ្វែងទ្រគ្នា។

៤៤. សន្តិភាព គឺរមនា
គ្មានទុក្ខវេទនា រស់ជាសុខហោង។

វិរិយា🌸

ថ្ងៃអង្គារ ១៣កើត ខែអស្សុជ ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រីស័ក ព.ស. ២៥៦៥ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៩ ខែតុលា គ.ស.២០២១

ការអប់រំ, កំណាព្យខ្មែរ, គំនិតគួរពិចារណា

ល្បើកម្នាងហ្វេសប៊ុគ (Facebook)

June 10, 2021 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

(កំណាព្យបទកាកគតិ)

១) នេះនឹងថ្លាថ្លែង រឿងគេរឿងឯង
ចែងឱ្យចេញស្នាម រឿងម្នឹះក្រោមមេឃ
រែកពន់រឿងកាម រហែករហាម
ប្ដូរសំរាមជុគ។

២) អ្នកខ្លះឥតដេក យប់ឡើងទឹកភ្នែក
ហូរជ្រែកហ្វេសប៊ុគ ដ្រាម៉ាកក្រើក
របើកចេញមុខ រាយរាប់រឿងទុក្ខ
រកទំនុកធូរ។

៣) អាស្រូវក្នុងផ្ទះ បែរយកមកជះ
ហៀរហូរតាមលូ ក្លិនស្អុយឆ្អេះឆ្អាប
ហូរដាបយូរៗ ហេតុចង់បន្ធូរ
បែរបន្ថយថ្លៃ។

៤) តិះដៀលរាលបែក ចាក់រុកហួរហែក
បែកខ្ទេចចង្រៃ កេរ្តិ៍ឈ្មោះធ្លាក់ទាប
អន់រាបដូចចៃ ជេរគេហាលថ្ងៃ
ខៃសារគម្រក់។

៥) ចាស់តែអាយុ ចេះត្រឹមសាធុ
ពីឋាននរក រស់ក្នុងខ្ទុះឈាម
បៀមតែលាមក ខួរក្បាលងាប់ស្ទក់
គក់ចេញដង្កូវ។

៦) រឿងម្នឹះឫសអន់ ភ័យនឹងផ្គរលាន់
ស្លន់ស្លោពេញផ្លូវ គួរឱ្យអាសូរ
គ្រប់ខួបរដូវ មើលយូរៗទៅ
នៅតែខ្លោចផ្សា។

៧) ខ្លះមុខស្អាតបាត ម្សៅក្រែមវិញប៉ាត
ស្អាតដូចទេវតា បង្ហោះហ្វេសប៊ុគ
លាយទំនុកសារ អានរួចកាលណា
ភាយអវិជ្ជា។

៨) ល្អរូបល្អរាង រស់ដូចអ្នកម្នាង
ទៀងតែអួតគ្នា អួតរឿងបានប្ដី
សេដ្ឋីទ្រព្យា មិនដែលភាវនា
រៀនធម៌សុខសោះ។

៩) កាព្យខ្លីន័យខ្លោច សរសេរផ្ញើខ្មោច
ឱ្យល្អោចអាឡោះ អ្នកណាមានខ្លួន
ឈប់ពួនបង្ហោះ សូមកែកុនដោះ
ស្រាយចំណងកម្ម។

១០) សូមអ្នកគិតផង បញ្ហាអ្នកចង
អ្នកត្រូវតែចាំ គិតគូរដោះស្រាយ
សស្រាក់សស្រាំ ឈប់ស្រោចតាមកាំ
ជណ្ដើរហ្វេសប៊ុគ។

១១) សូមអ្នកពិច័យ ពិនិត្យកែខៃ
ច្នៃឈប់រានរុក ឈប់ផ្សាយបំពុល
គេឯងចេញមុខ រឿងសុខរឿងទុក្ខ
កុំយកមកវះ។

១២) បើចង់ពិន័យ រឿងប្រពន្ធប្ដី
សូមស្ដីក្នុងផ្ទះ បាចឱ្យក្អែកចឹក
ក្លិនស្អុយសាយជះ ចុងក្រោយរយះ
ធ្លាយកេរ្តិ៍គ្រួសារ។

១៣) បើចង់ថ្លៃថ្នូរ រស់រកពុទ្ធោ
កុំហូរបាតផ្សារ ហៀរលាយសំរាម
ស្រមាមក្រៃណា ជាប់រោគមរណា
ប្រហារឱ្យក្ស័យ។

១៤) ឈប់ឈ្លក់នឹងកាម តណ្ហារហាម
ឆេះតាមជើងដៃ ឆេះរាលដល់ភូមិ
នាំគេចង្រៃ ហុយផ្សែងយប់ថ្ងៃ
អាល័យភ្លើងទោស។

១៥) ស្ដាប់ធម៌ខ្លះទៅ ក្រែងអាចនាំផ្លូវ
លែងសូវបន្ទោស ខ្លាំងខាងបញ្ចោរ
ចំអាសចំអូស អាចប្រាសអាយូស
ជាប់ទោសយូរឆ្នាំ។

១៦) សូមស្លេះល្បើកខ្លី ល្បើកម្នឹះប្រុសស្រី
ដែលល្បីរងកម្ម ល្បីខាងហែកកេរ្តិ៍
រលួយចិញ្ច្រាំ អ្នកស្រុកជួយចាំ
ឆ្មាំជាន់ពន្លិច។

១៧) សូមឱ្យល្បើកនេះ បានដល់អ្នកត្រិះ
ចេះរិះបែរគេច រឭកភ្ញាក់ខ្លួន
ភ្ងារឡើងលែងធ្មេច ដឹងថ្ងៃរះលិច
ជារឿងធម្មតា។

១៨) សូមបានចេះរស់ ហាលែងទ្រគោះ
រស់ដោយសម្មា ត្រេកអរនឹងស្ងប់
កប់ចិត្តមេត្តា នឹងផ្សាយសុខា
ជាអង្វែងហោង!
———–
វិរិយា

ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ១កើត ខែ បឋមាសាឍ (អាសាធតូច) ឆ្នាំឆ្លូវ ត្រីស័ក ព.ស. ២៥៦៥ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១០ ខែមិថុនា គ.ស. ២០២១

ការអប់រំ, កំណាព្យខ្មែរ, ជំនឿនិងសាសនា, សង្គមនិងវប្បធម៌

យល់និងដឹង (កំណាព្យបទកាកគតិ)

February 11, 2021 VIRIYA LIM🌸 1 Comment

បានយល់បានដឹង ប្រសើរជាងប្រឹង
ត្រាប់ក្បួនតម្រា ដែលគេបានប្រាប់
ភ្ជាប់នឹងសាសនា និទានមកថា
ត្រូវតែធ្វើវា។

បានយល់បានដឹង នឹងលែងរឹងត្អឹង
ផុតទុក្ខវេទនា ព្រោះពាក្យថាយល់
គឺស្គាល់ល្អជា ដឹងហេតុដឹងគ្រា
ភ្ងារដោយបញ្ញា។

បានយល់បានដឹង នឹងរស់លែងតឹង
មិនប្រឹងអាត្មា មានសេរីភាព
ស្រោបសម្មាចារ ស្រាលខ្លួនក្រៃណា
ចិន្ដាក៏ស្ងប់។

បានយល់បានដឹង ព្រមរៀនគ្រាហ្នឹង
ថ្លឹងថ្លែងបន្ទាប់ ឈប់បន្ទោសខ្មោច
កម្លោចអស់ទ្រព្យ រឿងរស់ឬងាប់
ធ្លាក់ជាប់ខ្លួនឯង។

បានយល់បានដឹង ច្បាស់ជាលែងខឹង
នឹងអ្នកខំថ្លែង ពន្យល់ពីហេតុ
ខ្មោចប្រេតក្លាយក្លែង ជីវិតជាក់ស្ដែង
បានផលពីកម្ម។

បានយល់បានដឹង ធ្លាប់វង្វេងម្លឹង
ដឹងតែចងចាំ ព្រះពុទ្ធបន្ទូល
ទូលមកពាន់ឆ្នាំ គឺពេចន៍បណ្ដាំ
ផ្ដាំឱ្យសាងបុណ្យ។

បានយល់បានដឹង បើហាត់រៀនថ្លឹង
នឹងលែងយ៉ាកចុន រោងរោចន៍ដូចរះ
ឈ្នះពាក្យដាបដុន រស់លែងតត្រុន
ឈប់កុនខុសការណ៍។

បានយល់បានដឹង ដូចបានរាវបឹង
ដែលកប់សាស្ត្រា បោះចោលជំនឿ
ជឿខ្វះបញ្ញា នឹងរស់សុខា
មានខ្លួនទីពឹង។
__________
លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ ១៤រោច ខែមាឃ ឆ្នាំជូត ទោស័ក ព.ស. ២៥៦៤ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១១ ខែកុម្ភៈ គ.ស. ២០២១

រូបថតភ្នំហិមាឡៃ យកមកពីគេហទំព័រ http://www.wallpaperflare.com

កំណាព្យខ្មែរ

សូមអួតខ្លួនឯងមួយ (កំណាព្យបទព្រហ្មគីតិ)

February 10, 2021 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

មើលខ្ញុំសមសួនទេ? អាវសង់ត្រេកំប្លេរថ្មី
ពណ៌ល្អឆើតអាល័យ នៅក្នុងព្រៃមានតែមួយ។

ខ្សែ-ក-ពីរតម្លឹង ពាក់កាលហ្នឹងមិនសូវព្រួយ
ដាំពេជ្រធ្មេញបង្គួយ ចាំងមួយៗផ្លាតបែកភ្នែក។

សក់ក្ដោបម៉ូដបុរាណ តែកុំស្មានមើលងាយពេក
កាត់ជាងល្បីក្រោមមេឃ កន្ត្រៃផ្ដេកកាំបិតហោះ។

លាបក្រែមក្រហមឆ្អៅ សើចស្ញេញទៅនៅតែស្រស់
វែនតាសមទាំងអស់ នេត្រាឆ្លុះដល់ដួងចិត្ត។

ខ្ញុំឈរថតកាច់រាង ក-រាងផ្អៀងឆ្វេងបន្តិច
មន្តស្នេហ៍ខ្ចាយព្រិចៗ មុនថ្ងៃលិចគួរបេតី។

សូមផ្ញើសារទៅអ្នក ពាក្យរាក់ៗ-ឃ្លាខ្លីៗ
គ្មានបានបង្កប់ស្អី មានតែន័យបង្អួតខ្លួន។

អានហើយសូមកុំក្អួត រឿងខ្ញុំអួតតាមពាក្យចួន
ព្រោះគ្មានអ្នកថែថួន មើលមាំមួនមករៀងអាយ។

ម្ល៉ោះហើយបើមិនអួត ខ្លាចតែឆ្កួតព្រោះដេកស្ដាយ
សម្រស់-ត-ពីម្ដាយ អត់មានក្លាយកាត់ទៅណា។

ឥតមានបានកែកុន នាំយ៉ាកចុនអស់ដុល្លារ
ល្អល្អាច់ពីដូនតា លើលោកាគ្មានពីរឡើយ។
____________

លឹម វីរីយ៉ា

១០ / ០២ / ២០២១

រូបថតខ្ញុំ ថតនៅតាមដងផ្លូវជាតិក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែង កាលពីឆ្នាំ ២០១៥

ការអប់រំ, គំនិតគួរពិចារណា, ទស្សនវិជ្ជាជីវិតរបស់ លឹម វីរីយ៉ា, សង្គមនិងវប្បធម៌

ក្មេងៗឥលូវ (កំណាព្យ បទកាកគតិ)

February 2, 2021 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

០១. ក្មេងៗឥលូវ ជោរច្រើនពេកកូវ
មិនសូវខំរៀន រត់ដេញឧកញ៉ា
បោះចោលក្ដារខៀន ទន្ទេញរបៀន
ក្បួនបោកស្របច្បាប់។

០២. ក្មេងៗឥលូវ ចាស់តម្រង់ផ្លូវ
មិនសូវចង់ស្ដាប់ តែបើក្បួនចោរ
ប៉ប្រោចំណាប់ ខំរៀនខំត្រាប់
ត្រងច្បាប់ស្រូបលុយ។

០៣. ក្មេងៗឥលូវ សាងរឿងអាស្រូវ
មិនសូវខ្លាចនុយ ឃើញគេសម្ដែង
ក្លែងដើរអង្គុយ គេអួតប៉ាទ្រុយ
ដូចរុយប្រហុក។

០៤. ក្មេងៗឥលូវ បើគិតឱ្យត្រូវ
គឺបញ្ញាចុក មិនរៀនពីតូច
ដូចដបបិទឆ្នុក ខួរម៉ាសម្បុក
ស្ដុកសុទ្ធតែខ្លៅ។

០៥. ក្មេងៗឥលូវ យ៉ាប់ណាស់មិនសូវ
ចង់នៅហាលក្ដៅ ខ្លាចអាប់សាច់ឈាម
ក្រៀមស្បែកឡើងខ្មៅ ខ្លាចគេមិនហៅ
ថា-ស ដូចចិន។

០៦. ក្មេងៗឥលូវ ជោរតាមរដូវ
តាមផ្លូវបង្ហិន ខំប្រឹងចូលហ្វូង
ឈោងទាំងតឿក្រិន ឈោងចាប់សុបិន
មិនមែនផិនខ្លួន។

០៧. ក្មេងៗឥលូវ ជីវិតរស់នៅ
តាមផ្លូវឥតសួន សន្សំសំរាម
ទុកដាក់មាំមួន ថែមលាក់បំពួន
សន្សំរោគទៀត។

០៨. ក្មេងៗឥលូវ ដូច ម្រឹត្យូវ
មិនសូវដឹងស្នៀត ល្បិចពួកគ្រូបោក
គេខោកស៊កសៀត អ្នកណាខួរត្បៀត
គេឆ្លៀតប្រលេះ។

០៩. ក្មេងៗឥលូវ កូនបងកូនពៅ
សុទ្ធតែមិនខ្មេះ ថតរូបនឹងចោរ
ដែលឥតចំណេះ រីករាយស្ទើរឆេះ
កេះសួរឥតឆ្លើយ។

១០. ក្មេងៗឥលូវ ហ៊ានស៊ីដង្កូវ
ឥតខ្ពើមសោះឡើយ គេមានគ្រូធំ
ជោគជ័យកាត់ត្រើយ ឆ្លងគ្រូរួចហើយ
ស្បើយភាពថ្លៃថ្នូរ។

១១. ក្មេងៗឥលូវ វង្វេងពេកទៅ
ហៅចាស់ទៅប្រូ ប្រដៅឡងវិញ
ខ្លាំងណាស់ កុំជោរ! ទ្រឹស្ដីហែហូរ
ដូរអាចម៍គ្នាស៊ី។

១២. ក្មេងៗឥលូវ ចេះបោកទាំងឆៅ
ចេះដៅប្រឹថពី អាគមទឹកភ្លើង
ដីខ្យល់វក់វី ហ្វឹងស៊ុយធរណី
ធ្លាយចក្រវាល។

១៣. ក្មេងៗឥលូវ ស្រីហ៊ានសើយភ្លៅ
បញ្ចោររាលដាល ចំអាសសាធារណ៍
ហូរហៀរដល់ច្រាល ក្លាយជាកម្រាល
ក្រាលពាក្យជោគជ័យ។

១៤. ក្មេងៗឥលូវ ទាំងបងទាំងពៅ
ទៅរៀនវគ្គខ្លី រៀនចប់ចេះចាំ
បណ្ដាំមានន័យ សុទ្ធតែទ្រឹស្ដី
រវើរវាយ។

១៥. ក្មេងៗឥលូវ ឆៃថាវម្រះព្រៅ
ឬល្ពៅពពាយ មិនចេះដាំដុះ
តាមក្បួនព្រេងនាយ សុខចិត្តវេចស្ពាយ
ទិញចូលពីគេ។

១៦. ក្មេងអើយក្មេងក្មាង ទ្រព្យព្រេងសំណាង
គ្មានក្នុងមេឃទេ ច្បាប់ស្រូបល្មោភប្រាក់
ទ្រឹស្ដីខ្វាក់ខ្វេរ ឈុតបោកកំប្លេរ
គេរៀបអន្ទាក់។

១៧. ក្មេងអើយក្មេងក្មាង ឈប់ចេញមុខកាង
អាងយ៉ាងទៅអ្នក! ការពារគ្រូបោក
ដូចរៀបទៅធ្លាក់ នរកមានជាក់
ស្រូបទាញមុនលុយ។
_______________

លឹម វិរិយា

ថ្ងៃ អង្គារ ៥រោច ខែមាឃ ឆ្នាំជូត ទោស័ក ព.ស. ២៥៦៤ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ០២ ខែ កុម្ភៈ គ.ស. ២០២១

រូបភាពពីគេហទំព័រ http://www.irancartoon.com

កំណាព្យខ្មែរ, ទីកន្លែងដែលខ្ញុំទៅដល់, ពីនេះពីនោះ

ជាប់ទងលើដី

November 8, 2020 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

ទំនាក់ទំនង ទំនាស់ជាប់ទង ទំនងឥតទាស់

ចម្ការទំនាប ដីទាបគេរាស់ ទំនើបឥតខ្ចោះ

ទាស់តែក្រោមមេឃ។

ប៉ផ្អាក់ប៉ផ្អើក ប៉ផ្អូចដូចត្អើក ប៉ផ្អើកចង់ដេក

ចម្ការដំណាំដាំ ដុះល្អពេក ត្រួយល្ពៅត្រួយចេក

ដេកចាំតែបេះ។

ប៉ាភ្លីប៉ាភ្លើ ដើមដុះខាងលើ មើលក្រោមសុទ្ធផេះ

អាចម៍គោមាន់ទា គឺជាចំណេះ អ្នកដឹងអ្នកចេះ

ប្រលេះបានក្លែម។

ប្រវេប្រវា ប្រវត្តិគេចារ រឿងតាសក់ផ្អែម

ចម្ការភោគផល សល់រហូតថែម ទុកជាបង្អែម

បិតតែមសាងឈ្មោះ។

ល្ពៅល្ពាក់ ពៅនាងកុំស្ទាក់ ទងធ្លាក់រង្គោះ

ទីណាសល់ដី ទីនោះសាងយស ទំនើងពេញពោះ

រស់បានដោយស្រួល។

ក្រវល់ក្រវាយ ព្រួយភ័យខ្វល់ខ្វាយ ឆ្ងាយពីដីទួល

ទំនាបលិចទឹក នឹកឡើងឆាបឆួល វ៉ល់ៗអួលៗ

ដួលងើបរាប់ភ្លេច។

_________

លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃអាទិត្យ ៨រោច ខែកក្ដិក ឆ្នាំជូត ទោស័ក ព.ស. ២៥៦៤ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ៨ ខែវិច្ឆិកា គ.ស. ២០២០

ចម្ការល្ពៅ នៅ Tanaka Farm, Irvine, California, USA ថ្ងៃអាទិត្យសម្រាក

ការអប់រំ, កំណាព្យខ្មែរ, គំនិតគួរពិចារណា, ទស្សនវិជ្ជាជីវិតរបស់ លឹម វីរីយ៉ា, សង្គមនិងវប្បធម៌

ស្រណោះស្រុក…

November 1, 2020 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

(កំណាព្យបទព្រហ្មគីតិ មេពាក្យ៥ និង ៦)

* ស្រណោះស្រុកខ្ញុំណាស់ ទាំងក្មេងចាស់ច្រេីនអាត្មា

ដូចត្រូវបណ្ដាសា អនិច្ចារស់ដូចសត្វ។

* អបាយមុខទាំងបី ល្បែងស្រាស្រីល្បីឡេីងខ្ចាត់

រួចហើយមិននៅស្ងាត់ យកចំណាត់ថ្នាក់ពាលា។

* ដាំដុះមិនគិតគូរ បែរតស៊ូរឿងមិនជា

លេងភ្នាល់អាប៉ោងបៀ ស្រាហូរហៀរផឹកលិចថ្លេីម។

* កូនស្រីវ័យជំទង់ ក្លាយលិចលង់ខ្លះពោះផេីម

ព្រោះឆ្ងាយពាក្យម្ដាយឆ្នេីម ឪសម្បេីមខាងកាប់ចាក់។

* ក្នុងភូមិស្រុកតែមួយ ស្អុយរលួយហេីមឡេីងខ្វាក់

ក្លិនស្អុយខ្លាំងដល់ថ្នាក់ គុកច្រវាក់ទប់លែងជាប់។

* ជាម៉ែជាឪគេ ពេលទំនេរមិនរកទ្រព្យ

ឆ្កែឆ្មាក៏លែងរាប់ រស់អភ័ព្វដូចខ្មោចប្រេត។

* ស៊ីផឹកស្រែកឡោងឡាង ឫកក្អេងក្អាងកាងអណ្ដែត

ម្ចាស់ដីពីរបីម៉ែត្រ ស្លាប់កេីតប្រេតហេតុរដឹក។

* រស់ដូចសត្វតិរច្ឆាន ក្រោកថ្មេីម៉ានបានតែផឹក

ល្បែងពាលរាលកក្អឹក ថ្ងៃយប់ព្រឹកនឹកតែបាប។

* សង្គមធ្លាក់ថោកទាប ម្នឹះពេញប្រៀបក្លិនឆ្អេះឆ្អាប

បណ្ឌិតគិតតែស្ងាប លូនលត់ក្រាបក្រោមជេីងគេ។

* ឥតខ្វល់ដល់ជាតិសាសន៍ ឥតបេីខ្មាសខ្មោចផងទេ

បណ្ដោយឱ្យខ្ទេចកេរ ចាប់ប្រាជ្ញស្មេរជ្រែញាត់គុក។

* អ្នកអេីយ! ល្មមចេះគិត យកការពិតផ្ដិតពីមុខ

យេីងខ្សោយពេញបន្ទុក ឈេីរនុកក៏ពុកអស់។

* សង្ឃឹមថាទំពាំង ក្រោយភ្លៀងរាំងនឹងលែងខ្សោះ

អាចលូតល្អឥតទាស់ តែស្រណោះ ដីមិនកេីត។

* មាតុភូមិនៃខ្ញុំ ឥលូវផ្ដុំម្នឹះឥតខ្នើត

សាសន៍គេចូលឆាយឆើត ខោកបន្តើតម្ចាស់ស្រុកដើម។

* សូមលោកជួយមើលផង ក្រែងវាឆ្លងដល់ពូជឆ្នើម

ដែលធ្លាប់ល្អសម្បើម ក្លាយរអើមដូចគំរង់។

* ខ្ញុំមិនហ៊ានពោលប៉ះ ពាល់ដល់ម្ចាស់អ្នកលើកទង់

ឥលូវយើងលិចលង់ មុនក្រោយគង់តែវិនាស។

* ដូច្នេះសូមអភ័យ បន្ធូរដៃចាប់តែពាស

យកល្អខ្វល់ពីរាស្ត្រ ក្រែងនិរាសឥតផ្ទះនៅ។

* ដីយើងនៅសល់តូច យំផ្អូចៗស្រែឥតស្រូវ

បើលោកកាត់ទាំងផ្លូវ ប្រហែលនៅសល់តែផ្នូរ។

* ចុងក្រោយមានតែខ្មោច វិញ្ញាណល្អោចដោចអាសូរ

វិលវល់រកពុទ្ធោ ទោះបីថ្ងូរ គ្មានអ្នកឮ។

__________

លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃអាទិត្យ ១រោច ខែកក្ដិក ឆ្នាំជូត ទោស័ក ព.ស. ២៥៦៤

ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១ ខែវិច្ឆិកា គ.ស.២០២០

កម្រងរូបភាពដែលប្រមូលចងក្រងពីក្នុងបណ្ដាញសង្គមផ្សេងៗ

កំណាព្យខ្មែរ

សរទរដូវនៅម៉ារីលេនដ៍

October 22, 2020 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

(កំណាព្យបទព្រហ្មគីតិ មេពាក្យ៥និង៦)

រដូវស្លឹកឈើជ្រុះ អ័ព្ទសំព្រុសពេញវេហា

គេថតផ្ញើតាមសារ ហើយវិចារសួរដួងចិត្ត។

ខែក្រោយនឹងធ្លាក់ខ្យល់ រងាដល់ដូចអម្រឹត

បានពាល់ស្គាល់តុសិត ច្បាស់រួមរិតចង់ជួបភក្ត្រ។

ឥលូវនៅសែនឆ្ងាយ សែនសោកស្ដាយជំនោរធ្លាក់

បើសិនបានក្បែរអ្នក ទោះត្រជាក់ក៏សុខស្រួល។

សរទរដូវ តាមដងផ្លូវទ្រូងសែនអួល

ម្នាក់ឯងដើរស្ទើរដួល ជើងរមួលគ្មានអ្នកជួយ។

ស្លឹកឈើជ្រុះត្រៀបត្រា ពាក្យសន្យាក្នុងសារមួយ

ដែលធ្លាប់ពោលរំអួយ ថាថ្ងៃមួយនឹងឈោងដល់។

ពាក្យពេចន៍ធ្លាប់បានពោល ទុកពំនោលហើយតម្កល់

ថ្ងៃនោះយើងលែងខ្វល់ ហោះហើរដល់កាន់ហត្ថា។

សូមឱ្យមានពរជ័យ ពេញសិរីក្រាលលោកា

បន្ធូរអស់ទុក្ខា ជួបភ័ក្ត្រាសាងមង្គល។

សូមឱ្យក្ដីសុបិន បានភាយក្លិនសាយនិមល

ក្លាយពិតជិតជន្ទល់ យើងបានយល់តែក្ដីសុខ។

——————

លឹម វីរីយ៉ា🌸

២២ តុលា ២០២០

Viriya Lim's Blog

Tag Archives: Khmer poem

កំណាព្យ៖ “សារថ្វាយព្រះអង្គ”

វិដេអូកំណាព្យ “បណ្ដាំម្ដាយចំពោះកូនប្រុស”

កំណាព្យ៖ សង្គ្រាម និង សន្តិភាព

ល្បើកម្នាងហ្វេសប៊ុគ (Facebook)

យល់និងដឹង (កំណាព្យបទកាកគតិ)

សូមអួតខ្លួនឯងមួយ (កំណាព្យបទព្រហ្មគីតិ)

ក្មេងៗឥលូវ (កំណាព្យ បទកាកគតិ)

ជាប់ទងលើដី

ស្រណោះស្រុក…

សរទរដូវនៅម៉ារីលេនដ៍

កំណាព្យខ្មែរ ទស្សនវិជ្ជា និង ចំណេះដឹងទូទៅ

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

កំណាព្យខ្មែរ ទស្សនវិជ្ជា និង ចំណេះដឹងទូទៅ