រូបភាពថតជូនដោយ បងស្រី “ទូចស្រី សុភា” ជាម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានអាហារបួស វេហ្គោសាឡាត់ ជាប់របងវត្តលង្កា រាជធានីភ្នំពេញ។ គាត់បានអញ្ជើញខ្ញុំញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់មួយពេលប្រកបដោយ ភាតរភាពយ៉ាងក្រៃលេង!

ការអប់រំ, ទស្សនវិជ្ជាជីវិតរបស់ លឹម វីរីយ៉ា, ពីនេះពីនោះ, Uncategorized

បទសម្ភាសរវាងសារពត៌មានអន្តរជាតិ Khmer Times និង ខ្ញុំ ស្ដីពីប្រធានបទ៖ តុល្យភាពទីផ្សារការងារ និង ចំណង់ចំណូលចិត្តអ្នករៀន

September 13, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

លទ្ធផលនៃការប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិឆ្នាំសិក្សា២០១៨-២០១៩ ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយជាផ្លូវការហើយកាលពីដើមសប្តាហ៍នេះ បង្ហាញឲ្យដឹងថាបេក្ខជនទូទាំងប្រទេសប្រមាណជិត ៨០ម៉ឺននាក់ បានបញ្ចប់ការសិក្សាកម្រិតមធ្យមសិក្សាដោយជោគជ័យ។ ក្នុងឱកាសដែលសិស្សានុសិស្សត្រូវរៀបចំខ្លួន ជ្រើសរើសវិថីសិក្សាថ្មីមួយកម្រិតទៀត ដើម្បីពង្រឹង សមត្ថភាពឆ្ពោះទៅកាន់ទីផ្សារការងារដ៏ប្រកួតប្រជែង វ៉ា សុនីកា បានជួបជាមួយ អ្នកស្រី លឹម វីរីយ៉ា ជាសាស្ត្រាចារ្យផ្នែកធុរកិច្ច និងជាគ្រូបង្វឹកផ្នែកជំនាញទន់ និងជាសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាភិបាល នៃ សមាគមសហគ្រិនស្ត្រីកម្ពុជា ដើម្បីពិភាក្សាលើចំណុចខ្លះៗដែលយុវជនគួរយល់ដឹងមុននឹងជ្រើសរើសជំនាញនៅមហាវិទ្យាល័យឲ្យត្រូវតាមចំណង់ចំណូលចិត្ត និង ទីផ្សារការងារ។

VIRIYA LIM and Students in BBU

សិស្សានុសិស្សដែលទើបបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់មធ្យមសិក្សាថ្មីៗនេះជាច្រើននាក់ អាចកំពុងប្រឈមនឹងការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការសម្រេចចិត្តថាតើគួរជ្រើសរើសជំនាញដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ឬជំនាញដែលសម្បូរទីផ្សារការងារ។ ក្នុងករណីដូចនេះ តើសិស្សត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឲ្យមានតុល្យភាព រវាងចំណង់ចំណូលចិត្តនិងជំនាញដែលត្រូវទីផ្សារការងារ?

កាលពីដើមឡើយ គឺជំនាន់ដែលខ្ញុំនៅក្មេងវ័យ បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន មិនទាន់សម្បូរបែប ដូច្នេះសេចក្ដីសម្រេចចិត្តគ្រប់យ៉ាងរុលទៅមុខទាំងព្រាវៗ សម្រេចចិត្តទាំងស្មានៗ ទៅតាមការយល់ឃើញក្នុងជ្រុងមួយតូច តាមរយៈបណ្ដុំព័ត៌មានបន្តិចបន្តួច។ ដូចជា ឃើញគេរៀនអី មានការងារធ្វើ ក៏រៀនតាមគេ តាមឯង ខណៈដែលពេលនោះ រដ្ឋាភិបាល ក៏មិនបានយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងបញ្ហានេះស្រាប់ផង។

ដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យមានតុល្យភាពរវាងចំណង់ចំណូលចិត្តពីធម្មជាតិរបស់អ្នកសិក្សា ហើយថែមទាំងអាច យកចំណង់ចំណូលចិត្តនោះទៅបង្កើតប្រាក់ចំណូល និស្សិតត្រូវគិតដល់ ជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និង ជំនាញបន្ទាប់បន្សំ។

បើចំណង់ចំណូលចិត្តនោះ មានទីផ្សារសម្បូរបែបស្រាប់ហើយ រាប់ថាជាភ័ព្វសំណាងទៅចុះ។ រៀនចប់ គ្រាន់តែអភិវឌ្ឍទេពកោសល្យបន្ថែមពីលើជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ធានាថា ក្រៅពីដណ្ដើមការងារបានលឿនហើយ ថែមទាំងអាចឡើងតំណែងខ្ពស់ឆាប់ ប្រាក់ខែធំក្នុងរយៈពេលខ្លីទៀតផង។

ឧទាហរណ៍ បើសិនជាយើងចូលចិត្តសិល្បៈបែបរចនា អាចនិយាយថាអ្នកសិក្សាស្រឡាញ់ខ្លាំងចំពោះការងារ គូរគំនូរ ច្នៃម៉ូដ តុបតែង……ជាដើម។ ពីជំនាន់ខ្ញុំនៅក្មេង បើសិនពោលប្រាប់ចាស់ទុំថាចង់រៀន គូររូប ច្បាស់ជាគាត់ ខ្ជាក់អនុសាសន៍ថា “អើ! រៀនគូរទៅ ហើយទៅអង្គុយមុខវាំងទៅ។ ហេតុអ្វី? ព្រោះចាស់ពីដើម និង ក្មេងពីដើម ល្ងង់ដូចគ្នា មូលហេតុមកពីយើងនៅក្រីក្រ យើងរស់ដូចកង្កែបក្នុងអណ្ដូង យើងខ្វះព័ត៌មាន យើងមិនដែលដឹងទាល់តែសោះថា ពិភពលោកនេះ មានគេប្រើវិជ្ជា ទេពកោសល្យសិល្បៈគំនូរ បង្កើតលុយធ្វើអ្នកមានបាន។ អីចឹងនិស្សិតច្បាស់ជាចោទសួរប្រដេញទៀតថា បង្កើតលុយ យ៉ាងម៉េចទៅ? ខ្ញុំសូមជម្រាបថា រស់នៅក្នុងយុគសម័យនេះ យើងមិនអាចជោគជ័យដោយការសិក្សារៀនសូត្រជំនាញតែមួយមុខបានទេ។ យើងត្រូវតែមានជំនាញបន្ទាប់បន្សំ សម្រាប់ទ្រទ្រង់ជំនាញគោល។ បើគ្រាន់តែចេះគូររូប ផាត់ពណ៌ល្អស្អាតដាច់គេក្នុងលោកនេះហើយ យើងក៏មិនដឹងថាយកវាទៅលក់នៅទីណាដែរ។ ដូច្នេះ ជំនាញបន្ទាប់បន្សំ រួមមានដូចជា ៖

ចេះភាសាអង់គ្លេសល្មមប្រើការបាន ទាំងអាន សរសេរ ស្ដាប់ និង និយាយ ដើម្បីស្វែងរកអាហារូបករណ៍វគ្គខ្លីៗនៅបរទេស ទាក់ទងនឹងចំណេះដឹង ជំនាញដែលខ្លួនកំពុងមានស្រាប់ ឬ ដើម្បីចូលរួមប្រកួតស្នាដៃនៅបរទេស ឬ ដើម្បីទាក់ទងគ្នាងាយស្រួល ជាមួយពិភពលោកខាងក្រៅក្នុងការបង្កើត ឬ អវិវឌ្ឍអាជីវកម្ម។ ហើយរិតតែ ពិសេសនោះ គឺដើម្បីបង្កើត ម៉ាឃីតធីង អនឡាញ (Online Marketing) ចុងក្រោយ ដើម្បីដាក់លក់ផលិតផលខ្លួនឯងក្នុងទីផ្សារ e-Commerce ។

ចេះកុំព្យូទ័រកម្មវិធី រដ្ឋបាលទូទៅ (MS Words, Excel, and PowerPoint) ហើយបើអាចឆ្លៀតរៀនកម្មវិធី PhotoShop, CorelDraw បន្ថែមខ្លះផង នុះ សក្ដានុពលចំណេះដឹងខ្លួនឯង រិតតែអស្ចារ្យមួយកម្រិតទៀត។ ទូរសព្ទដៃ SmartPhone តែម្យ៉ាង មិនបានជួយកិច្ចការធំដុំទេ លុះត្រាតែមានជំនួយពីកុំព្យូទ័រ។ ការចេះកុំព្យូទ័រ ធ្វើឲ្យយើងសន្សំពេលវេលាការងារបានច្រើនជាងធម្មតា ហើយរៀនសូត្រនិងធ្វើការ ឆាប់បែកបញ្ញាទៀតផង។

ចេះប្រើប្រាស់ អ៊ីនធើណិត (e-mail, social media, etc.) ព្រោះថា វាជាកិច្ចការងារផ្លូវការធំៗ ដែលផ្ដល់សារៈសំខាន់ដល់យើង គឺទំនាក់ទំនងតាម e-mail។ ព្រោះមធ្យោបាយនេះ មានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និង ប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ បើមិនប្រើបណ្ដាញសង្គមអបស្ទបទៅជាមួយទេ ក៏ធ្វើការមិនទាន់គេដែរ ព្រោះថា ឧបករណ៍ទាំងនោះ វាជួយស៊កសៀតឱកាសធ្វើការដ៏តឹងចង្អៀតរបស់ពិភពមនុស្សសម័យសតវត្សរ៍ទី២១នេះ ឲ្យមានភាពរលូន។

មានជំនាញទន់ (Soft Skill) ដែលភាគច្រើន គេពោលដល់ ឥរិយាបថ អត្តចរិត ការប្រព្រឹត្តទៅជាប្រចាំរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ដូចជាការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាក្នុងសង្គម សិល្បៈនិយាយ សិល្បៈបង្កើតមិត្តភក្តិ។ល។

ចុះបើសិនជានិស្សិតដែលរៀនចប់ចេះដឹងច្បាស់លាស់នូវជំនាញវិជ្ជាជីវៈ (គូររូប ឬ រចនាម៉ូដ) នោះហើយ តែគ្មានជំនាញបន្ទាប់បន្សំ គាត់គួរធ្វើយ៉ាងណា? ចម្លើយគឺ យកលុយទៅជួលគេមកជួយធ្វើ តែបើអត់លុយ នៅតែត្រូវខំរៀនដោយខ្លួនឯងដដែលជាដដែល។

Viriya Lim and Her Students_BBU

ចុះបើសិនជាត្រូវជ្រើសរើសវិញ តើសិស្សគួរធ្វើជ្រើសរើសមួយណារវាង ចំណង់ចំណូលចិត្ត និងជំនាញដែលត្រូវទីផ្សារការងារ?

ជឿទៅ! មានតែជ្រើសរើសរៀនជំនាញដែលសមស្របតាមសេចក្ដីស្រឡាញ់ពេញចិត្តរបស់យើងទេ ទើបយើងអាចធ្វើការងារនោះ ប្រកបដោយគុណភាពពិតប្រាកដ។ ការធ្វើការងារ ដែលមិនត្រូវនឹងចំណង់ចំណូលចិត្ត យើងត្រេកអរបានតែប៉ុន្មានឆ្នាំដំបូងប៉ុណ្ណោះ លុះយូរទៅ យើងនឹងធុញទ្រាន់។ តែបើយើងបានធ្វើការងារដែលស្រឡាញ់ពេញចិត្ត យើងនឹងខិតខំព្យាយាម ប្រឹងប្រែងអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្ត ប្រាជ្ញា ស្មារតី ពេលវេលា និង ថាមពលសព្វគ្រប់បែបយ៉ាង រហូតទាល់តែបង្កើតភាពអស្ចារ្យ ក្នុងការងារនោះ។

មានមិត្តខ្ញុំម្នាក់នៅខេត្តសៀមរាប ពួកគេ ស៊ូស៊ីអត់ ស៊ីឃ្លាន លាលែងប្រាក់ខែខ្ទង់ពាន់ដុល្លារ ដើម្បីចាប់ក្ដីសុបិនខ្លួនឯង នោះគឺការផលិតភាពយន្តតូចៗដើម្បីអប់រំសង្គម។ វាមិនបានផលកម្រៃជាវិជ្ជមានផ្នែកលុយកាក់ ក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែពួកគេទាំង២នាក់ប្ដីប្រពន្ធ បានផលិតម្ដងហើយម្ដងទៀត ជាច្រើនដង រហូតដល់មានគេទទួលស្គាល់ស្នាដៃ។ បើទោះបីជាស្នាដៃនោះនៅមានកម្រិត ប៉ុន្តែខ្ញុំជឿជាក់ថា អ្នកដែលកំពុងត្រេកត្រអាលនឹងការងារខ្លួនឯង គ្មានពេលបានខ្វល់នឹងការងារអ្នកដទៃទេ ម្ល៉ោះហើយគេនឹងធ្វើការដោយអារម្មណ៍មូល ផ្ដោត មោះមុត ស្រួចស្រាវ ចុងក្រោយគេនឹងបង្ហាញភាពខ្លាំងក្នុងអាជីព ដែលធ្វើឲ្យអ្នកដទៃមោទកភាពជំនួស។

“មនុស្សខ្សោយច្រើនតែ រត់រកទីផ្សារដែលមានស្រាប់ៗ តែមនុស្សខ្លាំង គេបង្កើតផលិតផលរួច ទើបពួកគេទៅរកទីផ្សារតាមក្រោយ!” មានន័យថា ធ្វើកិច្ចការ បង្កើតផលិតផលខ្លួនឯង រួចស្វែងរកអ្នកម៉ាឃីតធីងជួយផ្សព្វផ្សាយតាមក្រោយ បើចេះយុទ្ធសាស្ត្រម៉ាឃីតធីងខ្លួនឯងស្រាប់ផង រិតតែពិសេស។

Viriya Lim - Graduation

តើសិស្សត្រូវសិក្សាលើចំណុចអ្វីខ្លះ ដើម្បីឲ្យដឹងថាជំនាញដែលពួកគេនឹងរើស នឹងផ្តល់ឱកាសការងារខ្ពស់ឲ្យពួកគេនៅពេលរៀនចប់?

ទី១ បើខ្ញុំនិយាយថា គួរតែសិក្សាពីនយោបាយប្រទេសជាតិ និង អន្តរជាតិ ច្បាស់ជាគេនាំគ្នាសើចមិនខាន។ ហេតុអ្វីបានជាវាពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហានយោបាយទៅវិញ? ចូរចាំថា បើយើងព្យាយាមសង្កេត ពីរបត់នយោបាយស្រុកទេសដែលខ្លួនកំពុងរស់នៅ រួមទាំងនយោបាយបរទេសខ្លះៗផងនោះ និស្សិតនឹងមានបញ្ញាវិនិច្ឆ័យថា តើលំហូរចូលនៃជនបរទេស និងលំហូរចេញនៃជនជាតិខ្មែរខ្លួនឯងទៅក្រៅប្រទេស បណ្ដាលឲ្យមានផលប៉ះពាល់អ្វីខ្លះនៅខាងក្នុងស្រុក? តើវានឹងមានភាពខ្វះខាត ចន្លោះប្រហោងនៅក្នុងផ្នែកណាមួយ ដែលត្រូវបំពេញបញ្ចូល? ក្រៅពីនោះ ការសង្កេតពិនិត្យបញ្ហានយោបាយជាប្រចាំ ធ្វើឲ្យនិស្សិត អាចធ្វើព្យាករណ៍ អាចទស្សទាយ ពីបញ្ហាប្រឈមនៅរវាងពីរបីឆ្នាំទៅមុខបានដោយមិនសូវខុសខ្លាំង។ សមត្ថភាពទស្សទាយ បញ្ហាអនាគតនោះហើយ ដែលអាចឲ្យគេចាប់យកជំនាញណាមួយ សម្រាប់ត្រៀមបំពេញចូលក្នុងទីផ្សារការងារបាន។

ជាក់ស្ដែង នាពេលនេះ ប្រទេសជាតិយើង កំពុងតែច្របល់បញ្ចូលទៅដោយជនបរទេសយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ សម្រាប់ក្រុមអ្នកជាតិនិយម គេរំពឹងចង់ឲ្យជនបរទេសរៀនភាសាខ្មែរ។ តែសម្រាប់អ្នកឱកាសនិយម គេរំពឹងទាញយកប្រយោជន៍ពីជនបរទេស តាមរយៈការសិក្សាភាសាបរទេស ដើម្បីប្រាស្រ័យទាក់ទង បកប្រែ សម្រួលការងារផ្សេងៗ នៅក្នុងក្រុមហ៊ុនដែលមានបរទេសជាម្ចាស់វិនិយោគ។

យើងអាចមើលឧទាហរណ៍ជាក់ស្ដែងមួយនៅបាងកក ប្រទេសថៃ។ ជនជាតិខ្មែរជាច្រើនរាប់មិនអស់ នរណាក៏ស្គាល់តំបន់ ឌិនឌែង ប្រះទូណាម ដែលនៅទីនោះ មានជនជាតិថៃ រៀនភាសាខ្មែរមិនតិចនាក់ឡើយ។ ពួកគេមិនខ្វល់ពីអ្វីផ្សេង ក្រៅពីទាក់ម៉ូយខ្មែរឲ្យទៅដេកនៅ ស៊ីចុក ទិញទំនិញពួកគេឡើយ ដូច្នេះ ចង់មិនចង់ គេនាំគ្នារៀនភាសាខ្មែរហើយ។ នេះខ្ញុំនិយាយពីអ្នករកការងារជំនាញ ដើម្បីរកប្រាក់ចំណូល ស្របតាមភាពបត់បែននៃសង្គម។

ទី២ ត្រូវមើលថា ជំនាញនោះ មានគេរៀនច្រើនដែរឬទេ? បើគេរៀនច្រើនណាស់ហើយ មិនគួរទៅទៀតទេ។ ប្រយ័ត្នផុងខ្លួនក្នុងវិបត្តិអតិផរណាការងារ។ មានន័យថា អ្នកចេះជំនាញដូចៗគ្នា មានចំនួនច្រើនជាងតម្រូវការទីផ្សារការងារ។ ជាក់ស្ដែងកន្លងមក យើងឃើញឡើងហូរហៀរយកទៅណាមិនអស់ និស្សិតបញ្ចប់បរិញ្ញាបត្រ គណនេយ្យ និង ធនាគារ ខណៈដែលធនាគារមួយចំនួន ឈានដល់បង្កើតសាលាបង្រៀនគណនេយ្យដល់និស្សិតដើម្បីស្រូបយកនិស្សិតចូលក្នុងធនាគារខ្លួនឯងទៀតផង។ ហេតុអ្វី ជំនាញផ្សេងទៀត មើលមិនឃើញ?

ទី៣ កុំវាយតម្លៃជំនាញអ្វីមួយថាអន់ខ្សោយ ដោយសារតែឃើញអ្នកប្រកប របរនោះ ភាគច្រើនក្រីក្រ ពិបាក។ ឧទាហរណ៍ ជំនាញកាត់ដេរ ធ្វើម្ហូប ធ្វើនំ ជួសជុលរថយន្ត កាត់សក់ អ៊ុតសក់ ជាដើម ប្រហែលមនុស្សភាគច្រើន គិតថាអន់ខ្សោយ គ្មានមុខមាត់ ខ្សត់កិត្តិយស។ មូលហេតុដែលអ្នកប្រកបរបរនោះ នៅតែក្រ ព្រោះតែគេគ្មានជំនាញបន្ទាប់បន្សំ ដែលខ្ញុំបានលើកឡើងពីខាងដើម។ បើកាត់ដេរហើយ ថែមទាំងចេះអង់គ្លេស និង កុំព្យូទ័រ រួមទាំងអ៊ីនធើណិត អ៊ីមែលផងនោះ គេនឹងក្លាយជាម្ចាស់រោងចក្រកាត់ដេរ ច្នៃម៉ូដ បង្កើតស្លាកយីហោសម្លៀកបំពាក់ខ្លួនឯង នាំចេញទៅបរទេស នៅថ្ងៃណាមួយ។ តែបើចេះកាត់ដេរ ហើយគ្មានជំនាញបន្ទាប់បន្សំ គេបានត្រឹមតែ អង្គុយកាត់និងដេរតែម្នាក់ឯងយ៉ាងកម្សត់មួយជីវិត។ បើចេះជំនាញធ្វើម្ហូប ហើយចេះអង់គ្លេសនិងកុំព្យូទ័រច្បាស់ គេនឹងក្លាយជាម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានល្បីឈ្មោះ មានអ្នកចូលរួមវិនិយោគជាមួយ បង្កើនដើមទុន ពង្រីកសាខា ឈានដល់ចែកចាយស្លាកយីហោ និង ផ្សេងទៀតជាច្រើន!

Viriya Lim 2016

ដើម្បីជាគន្លឹះជួយសិស្សឲ្យជ្រើសរើសមុខជំនាញឲ្យត្រូវនឹងទីផ្សារការងារផង និងចំណង់ចំណូលចិត្តផង តើអ្នកស្រីមានចំណុចអ្វីខ្លះដើម្បីចែករំលែក?

ខ្ញុំបានបញ្ជាក់រួចអស់ហើយ ប៉ុន្តែក៏ចង់រំលេចគំនិតនោះជាថ្មីម្ដងទៀតដែរថា គួរតែជ្រើសរើស រៀនអ្វីដែលយើងស្រឡាញ់ពេញចិត្ត កុំខ្វល់ពីរឿងសញ្ញាបត្រ។ មិនខ្វះទេ សាលាបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញបច្ចេកទេស នៅពាសពេញផ្ទៃប្រទេស។ រៀនចប់ស្ពាយយកចំណេះធ្វើ មកប្រឡូកក្នុងសង្គម មិនមែនរៀនចប់ស្ពាយក្រដាស១សន្លឹកថតរូបបង្អួតគេ បន្ទាប់មក អត់ចេះធ្វើអីនោះទេ។

មនុស្សភាគច្រើន ចូលចិត្តនិយាយថា “ចេះតែរៀនៗទៅ! គ្រាន់បានសញ្ញាបត្របិតលើជញ្ជាំងបង្អួតកូន។ សូមឈប់បង្កើតគំនិតបង្ហិនពេលវេលានេះទៀតទៅ ពេលវេលាមានតម្លៃណាស់។ បំណាច់នឹងរៀនអស់បួនប្រាំឆ្នាំ គួរតែរៀនអ្វីដែលចប់ទៅអាចប្រើបាន ដូចខ្ញុំលើកពីខាងដើមអុីចឹង។ ប៉ុន្តែរៀនអ្វីក៏ដោយ បើគ្មានជំនាញបន្ទាប់បន្សំទេ នឹងពិបាកខ្លួនហើយ!

viriya.

អាចស្វែងរកអានក្នុងគេហទំព័រដើម គេហទំព័រ Khmer Times

ចែករំលែកអត្ថបទនេះ តាមរយៈ Facebook Instagram LinkedIn Twitter

កំណាព្យខ្មែរ

យប់ជ្រៅភ្លៀងធ្លាក់…

September 13, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

យប់ជ្រៅភ្លៀងធ្លាក់ ភ្លឹកនឹកដល់អ្នក
ត្រជាក់ចុងដៃ ខ្យល់បក់ផាយផាត់
ដូចរសាត់ស្បៃ បបោសអាល័យ
រាត្រីបាត់ខែ។

យប់យន់ទន់ជ្រៅ ភ្លៀងធ្លាក់លិចផ្លូវ
ពៅអ៊ើយសល់តែ ទឹកដក់ក្នុងភ្នែក
រែកពុនឥតល្ហែ យកលុយទិញស្នេហ៍
ថែបានត្រឹមកាយ។

យប់ឆ្លងអធ្រាត្រ ដួងចន្ទចោលម្សៀត
ឲ្យញាតិខ្វល់ខ្វាយ មិនចេញមករះ
ព្រោះខ្លាចក្រហាយ ស៊ូនៅលាក់កាយ
ឆ្ងាយពីភ្លៀងផ្គរ។

យប់ស្ងាត់បាត់ផ្កាយ សល់តែចំហាយ
ខ្ចាយតាមជំនោរ ស្អែកឆ្លង១រោច
ដូចរកពុទ្ធោ បើសិនអាចប្ដូរ
សូមពរល្អមួយ។

យប់យន់ទន់ចុះ មេឃភ្លៀងល្អៀងសុះ
ឆ្លុះចិត្តរលួយ រឡេះបេះដូង
ឈោងដៃទៅជួយ បានត្រឹមរំអួយ
ស្ទួយស្ទើរលែងរួច។

យប់គេងលែងលក់ ព្រលឹងហ៊ឹងស្ទក់
គក់ទ្រូងព្រឺព្រួច ព្រឹកព្រាងស្អែកថ្មី
ស្ដីដូចគេហួច ស្ដីថាតិចតួច
លួចខឹងស្ងៀមស្ងាត់។

យប់ហើយគេងទៅ គ្របភួយផងពៅ
កុំនៅរសាត់ អណ្ដែត លយលង់
ជង់ចិត្តសម្ងាត់ ស្ងៀមដោយប្រយ័ត្ន
ស្ងាត់ក្នុងសុបិន។
———
លឹម វីរីយ៉ា🌸

រាត្រី ថ្ងៃសុក្រ ១៥ កើត ពេញបូណ៌មី ខែភទ្របទ ឆ្នាំកុរ ឯកស័ក ព.ស. ២៥៦៣ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៣ ខែកញ្ញា គ.ស. ២០១៩

កំណាព្យខ្មែរ, ពីនេះពីនោះ

ចង់តែងកាព្យមួយ…

September 6, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

ចង់តែងកាព្យមួយ ឱ្យវារញ្ជួយ បេះដូងអ្នកខ្លះ
ព្រលឹមស្វាងរះ សែងជះស្រឡះ សម្លឹងឃេីញច្បាស់
ដាស់ចិត្តកវី។

ចង់តែងទំនុក ឱ្យទាក់ចូលគុក ធ្លាក់ជង្ហុកដី
អ្នកណាអានហេីយ ឱ្យដេកតែភ័យ ប៉ុន្ដែអូនស្រី
ស្ដីវាមិនរួច។

ចង់តែងអក្សរ បន្លាចអ្នកល្អ ឱ្យដេកលបលួច
លបខឹងក្នក់ខ្នាញ់ បញ្ឈឺព្រឺព្រួច អ្នកណាថ្ពាល់ខួច
ទទួលយកទៅ។

អរុណសុវត្ថិ ពីជ្រុងម្ខាងនៃភពផែនដី!
————-
លឹម វីរីយ៉ា🌸
០៦ កញ្ញា ២០១៩

កំណាព្យខ្មែរ, ពីនេះពីនោះ, សិល្បៈវប្បធម៌

ភ្នំពេញរង់ចាំអ្នក

September 4, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

ភ្នំពេញភ្លៀងធំ ជំរុំងងឹត
ពពកដាសស្អិត កិតកៀកក្រៀកសែង
ថ្ងៃលិចទៅហេីយ ឆ្លងត្រើយម្នាក់ឯង
ភ្លៀងខ្លាំងបែកផ្សែង ក្លែងបោកជើងមេឃ។

ភ្នំពេញមានព្យុះ បោកទម្លុះដី
មនុស្សម្នាក់ឥតស្ដី ព្រួយភ័យអនេក
ចុងឆ្នាំផ្ដាំខ្យល់ ផ្ដល់ជូនទឹកភ្នែក
សុបិនរហែក ស្អែកអ៊េីយម៉ឺនដង។

ភ្នំពេញអំពល់ បានយល់តែទុក្ខ
មនុស្សម្នាក់ឱនមុខ ខ្លាចគុកចាប់ចង
ចម្លេីយការពិត ស្លាក់ ក អ្នកផង
រងគ្រោះម្នាក់ម្ដង ឆ្លងមិនរួចឡេីយ។

ភ្នំពេញរង់ចាំ ផ្ដាំអ្នកខាងលិច
រស្មីព្រិចៗ រំលេចផ្លូវហេីយ
វិលតាមសន្យា ប្រាថ្នាផុតត្រេីយ
ដីខ្មែរថែខ្នេីយ គេងកេីយស្កប់ស្កល់។

ភ្នំពេញរងកម្ម រង់ចាំអ្នកជួយ
ពន្លកប៉ិចត្រួយ គេក្ដិចគ្មានសល់
មនុស្សម្នាក់លួចផ្សង ប៉ងផុតកង្វល់
សូមអ្នកជួយផ្ដល់ សង្ឃឹមជាថ្មី។

ភ្នំពេញឥតភ្លេីង ឈ្លេីងឡេីងតាមទឹក
តោងទាមសន្ធឹក ឱ្យភ្លឹកស្ទេីរក្ស័យ
ម្ចាស់សារនៅឆ្ងាយ ពោលស្ដាយទឹកដី
សន្យាវិលវៃ រួមកសាងជាតិ។

ភ្នំពេញម្ចាស់ស្នេហ៍ សូមថែខ្លួនផង
រំដួលកម្រង គេក្រងទុកសៀត
ថ្ងៃអ្នកត្រលប់ សូមស្ងប់វរនាថ
ស្រាយចិត្តចង្អៀត វាតសន្តិភាព។
————-
លឹម វីរីយ៉ា🌸
០៤ កញ្ញា ២០១៩

ការអប់រំ, ទស្សនវិជ្ជាជីវិតរបស់ លឹម វីរីយ៉ា

អំណាចទាំង៤ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សមានភាពឥតខ្ចោះ

Gallery August 30, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

ទី១៖ រូបសម្បត្តិ

មិនថាបុរសឬស្ត្រី បើសិនជាកើតមក មានរូបឆោមស្រស់ស្អាតល្អ ជាទីគយគន់ នៃមនុស្សផងទាំងពួង មានន័យថា អ្នកនោះមានអំណាចដ៏អស្ចារ្យពីធម្មជាតិ ដែលវាអាចនឹងជួយសម្រេចជោគជ័យ ក្នុងដំណើរជីវិតរបស់គេបានមួយផ្នែក។ ក្នុងជម្រើសខ្លះ បើសិនជាមនុស្សរូបស្អាត ស្ថិតក្នុងចំណោម មនុស្សមិនស្អាត ភាពទន់ខ្សោយផ្នែកសមត្ថភាពបន្តិចបន្តួច គេនឹងជ្រើសរើសយកមនុស្សស្អាត ដោយយោងលើហេតុផលថា សមត្ថភាព អាចបង្វឹកបានតាមក្រោយ តែរូបសម្ផស្សនេះ កែប្រែមិនបាន។ មនុស្សស្អាត ពេលខ្លះ ទោះបីជារៀនសូត្រ មិនបានច្រើន មិនសូវឆ្លាតវៃ ក៏មិនសូវជាអភ័ព្វពេកឡើយ ដោយសារតែអ្នកជ្រើសរើសខ្លះ មានតម្រូវការ ចង់បានត្រឹមតែរូបស្អាតតែម្យ៉ាង។ នៅក្នុងគម្ពីធម៌ ពាក្យថារូបឆោម វារួមបញ្ចូលទាំង សុខភាពរាងកាយ កម្លាំងពលំមាំមួន ទៅទាំងព្រម។

យើងសម្លឹងគិតឧទាហរណ៍ងាយៗ បើសិនជាបុរសម្នាក់ តាំងចិត្តថានឹងដើររកប្រពន្ធ ជាដំបូង គេនឹងតាមញ៉ែស្រីស្អាតមុនមិនខានទេ។ រឿងអត្តចរិតមារយាទ ឬ អ្វីផ្សេងៗទៀត ជាជំហានបន្ទាប់ នៅពេលគេអាចមានឱកាសចូលទៅស្និទ្ធស្នាលជាមួយនារីស្អាតនោះបានយូរបន្តិច។ សូម្បីតែយើងទិញសម្លៀកបំពាក់ ក៏យើងត្រូវតែសម្លឹងរូបរាង ម៉ូដ ពណ៌ សាច់ក្រណាត់ ជាមុនសិនដែរ ទើបយើងសួរពីតម្លៃតាមក្រោយ។ បើភ្នែកយើងឃើញហើយ មិនពេញចិត្តផង តើនឹងចាយពេលវេលាទៅសួរតម្លៃធ្វើអី? ដូច្នេះ គ្រប់យ៉ាងដែលភ្នែកមើលឃើញ ជាអំណាច ដែលជះឥទ្ធិពលក្នុងជម្រើសដំបូងរបស់មនុស្ស។ នោះហើយជាហេតុផល ដែលមនុស្សចាយទ្រព្យសម្បត្តិយកទៅកែសម្ផស្ស។

ទី២៖ ចរិយាសម្បត្តិ

បន្ទាប់ពីអាចស្រូបទាញយកឋាមពលដែលចេញពីរូបស្អាតហើយ ចរិយាសម្បត្តិ គឺជាអំណាចទី២ របស់មនុស្ស។ វាមានឥទ្ធិពលធំធេង គឺធំជាងចំណេះដឹងទៅទៀត។ អ្នកដែលមានចំណេះដឹងហើយ ខ្សោយចរិយាមារយាទ នៅតែរាប់ថាជា មនុស្សបង្កើតបញ្ហាដល់ខ្លួនឯង។

តួយ៉ាងដូចជា វេជ្ជបណ្ឌិតដែលមិនព្រមជួយព្យាបាលជំងឺដោយសុទ្ធចិត្ត។ វេជ្ជបណ្ឌិតដែលកេងប្រវញ្ច កុហកបោកប្រាស់អតិថិជនដែលជាអ្នកឈឺ ឲ្យបង់ខាតទ្រព្យធនធាន កើនលើសពីតម្លៃពិត ដល់ទៅរាប់រយពាន់ដង។ វេជ្ជបណ្ឌិត ដែលហ៊ានជួញដូរសរីរាង្គមនុស្ស ជាថ្នូរនឹងប្រាក់ធ្វើអ្នកមាន។ មេធាវី ដែលមិនខ្វល់រឿងយុត្តិធម៌ តុលាការដែលខំរៀនស្ទើរជ្រុះសក់អស់ ចុងក្រោយ យកគុណធម៌ទៅទ្រាប់អង្គុយ និង បំផ្លាញមនុស្សស្លូតត្រង់។

ដូច្នេះ ចរិយាសម្បត្តិ គឺស្រោបដោយ ចរិយាធម៌ គុណធម៌ សីលធម៌ មេត្តាធម៌ អបស្ទបទៅជាមួយគ្រប់ដង្ហើមចេញចូល។ ចរិយាសម្បត្តិ គឺជាអំណាចដែលកំណត់ព្រេងវាសនារបស់ខ្លួនឯង។

ទី៣៖ វិជ្ជាសម្បត្តិ

មានអំណាចទាំង២ខាងលើហើយ មនុស្សនៅត្រូវការចំណេះដឹងជាចាំបាច់។ បើគ្មានចំណេះដឹងក្នុងខួរក្បាលទេ មនុស្សនឹងក្លាយជាកញ្ជះលុយមួយជីវិត។ ចរិយាសម្បត្តិដែលពោលខាងលើ មិនបានធ្វើឲ្យមនុស្សឆ្លាតវៃទេ។ ការសិក្សារៀនសូត្រក្នុងកម្រិតអតិបរមា ទើបអាចជួយឲ្យមនុស្សទទួលបានពន្លឺបញ្ញា ក្នុងការថ្លឹងថ្លែងហេតុនិងផល គុណនិងទោស ខុសនិងត្រូវ។ ការសិក្សា ធ្វើឲ្យមនុស្សទទួលបានអំណាចអច្ឆរិយៈមួយ ដែលអាចផ្លាស់ប្ដូរពិភពលោកទាំងមូលបានជោគជ័យ។

ក្នុងចំណោម អំណាចទាំង៤ វិជ្ជាសម្បត្តិនេះ ជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្នកស្វែងរកដៃគូ សម្រេចចិត្តវិជ្ជមានជាចុងក្រោយ ដោយសារតែ វាជាអំណាចលាក់កំបាំង មិនបង្ហាញឲ្យឃើញភ្លាមៗក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។ ប៉ុន្តែ មានរឿងមួយ ដែលគួរចងចាំទុកថា មនុស្សដែលមានសតិបញ្ញាខ្ពង់ខ្ពស់ខ្លាំង ពិបាកចុះសម្រុងជាមួយអ្នកដទៃបំផុត ព្រោះតែគេសម្លឹងឃើញគ្រប់យ៉ាង ពោរពេញដោយកំហុសឆ្គង ឬ អាចនិយាយងាយស្ដាប់ថា មនុស្សដែលមានការសិក្សាអប់រំខ្ពស់ខ្លាំង រមែងចូលចិត្តជ្រើសរើសជីវិតនៅម្នាក់ឯង ជាជាងមានគ្នីគ្នា។

ទី៤៖ ទ្រព្យសម្បត្តិ

សូម្បីតែក្នុងឱវាទរបស់ព្រះ ក៏មានចែងដែរ។ មនុស្សដែលកើតមក មានទ្រព្យសម្បត្តិស្រាប់ពីឳពុកម្ដាយ គឺជាអ្នកមានបុណ្យ។ បុណ្យ គឺជាសេចក្ដីសុខ។ មានន័យថា ទ្រព្យសម្បត្តិ ក៏អាចរួមចំណែកធ្វើឲ្យមនុស្សមានសេចក្ដីសុខមួយផ្នែកដែរ គឺផ្នែករាងកាយ។ អ្នកមានទ្រព្យស្រាប់ពីកំណើត គេនឹងមិនបាច់ហត់នឿយទៅស្វែងរកទ្រព្យនាំខាតពេលច្រើន ជំនួសមកវិញ គេមានពេលសិក្សារៀនសូត្រ ដើម្បីស្រូបយកអំណាចទី៣ ដែលចែងពីខាងលើ។ ទ្រព្យសម្បត្តិ គឺជាអំណាចផ្ដាច់មុខ ដែលវាតែងតែចូលទៅធ្វើអន្តរាគមន៍ កាត់សេចក្ដី នូវគ្រប់បញ្ហាឲ្យធូរស្រាលបាន ព្រោះមនុស្សភាគច្រើនលើសលប់ សុទ្ធតែប្រាថ្នាប្រាក់កាស ទ្រព្យធនធាន ដើម្បីសម្ញែងចេញនូវអំណាចសេដ្ឋកិច្ច។

អ្នកដែលមានអំណាចទ្រព្យ សូម្បីតែកើតមកមានរូបអាក្រក់ខ្លាំង ក៏គេអាចស្វែងរកប្ដីឬប្រពន្ធ ដែលមានរូបស្អាតជាងខ្លួនឯងបានដោយងាយៗ។

សង្ខេបមកវិញ បើសិនជានរណាម្នាក់ កំពុងតែស្ថិតនៅលើប៉ូលទាំង៤នេះ ចូរដឹងពីតម្លៃខ្លួនឯង ស្គាល់ពីសក្ដានុពលខ្លួនឯង ថាយើងជាមនុស្សដ៏អស្ចារ្យ និង ឥតខ្ចោះរួចហើយ។

អត្ថបទរក្សាសិទ្ធិដោយ៖ លឹម វីរីយ៉ា

កំណាព្យខ្មែរ, ពីនេះពីនោះ, Uncategorized

ផ្ការីកឆ្លងដែន…

August 29, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

បុប្ផារីកស្រស់ ព្រោះសន្សេីម
ស្នេហារីកឆ្នេីម ផ្ដេីមពី Friend
ភ្លៀងស្រោចលំនៅ ផ្លូវបត់បែន
ផ្ការីកឆ្លងដែន សែនល្អពេក។

ឥលូវចុងខែ ប្រែខូចចិត្ត
សុរិយាងងឹត ស្អិតកែវភ្នែក
សុបិនឥតខ្លឹម ត្រឹមជេីងមេឃ
រុះរោយទឹកភ្នែក រែកញញឹម។

ភ្លៀងផ្គររន្ទះ ឈ្នះម្នឹះលោក
ខ្យល់បក់ពពក យកសង្ឃឹម
ជំនោរសីហា ថ្លាប៉ប្រឹម
លួងលោមចិញ្ចឹម ចិត្តបោកប្រាស់។

សន្ធឹកវាយោ ហូរដុនដាប
ដិតដាមកំណាព្យ ខាបឡេីងច្បាស់
ខិតខំក្រែងខាត ស្អាតល្អណាស់
ផ្ការីកខុសម្ចាស់ ដាស់រឿងថ្មី។

សំឡេងភ្លៀងធ្លាក់ ខ្ជាក់ទាំងពិស
ហូរស្រោចភពម្នឹះ ទង្គឹះដី
ភ្លៀងខ្យល់ពាល់ត្រូវ ផ្លូវអាល័យ
អាឡោះដោះដៃ លៃសូមសុខ។
—————
លឹម វីរីយ៉ា🌸
២៩ សីហា ២០១៩

តាមពិតនេះគឺជាផ្កាជ័រទេ ខ្ញុំទិញវាមកពីផ្សារទំនើបសុរិយា សម្រាប់ដាក់តាំងក្នុងផ្ទះ ប៉ុន្តែឃើញសួនច្បារពីមុខស្នំស្នួនដែរ ទើបលើកយកទៅដាក់តាំងថតមួយប៉ុស្តិ៍អីចឹងទៅ តែងកំណាព្យបញ្ឆោតអ្នកអានបានមួយសន្លឹកដែរ។ ចំណូលចិត្ត កវី តែប៉ុណ្ណឹង!

ការអប់រំ, កំណាព្យខ្មែរ

ចេកឆាបក្រាបពីសៀម

August 29, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

ចេកហាល ចេកឆាប ក្រាបពេញផ្សារផ្សោរ
គេលក់មិនកោរ ថែមកន្ថោរ free
អំពិលឆុងស្ករ គេទិញវក់វី
អ្នកហូតផាស៊ី ចំណេញកប់ក្ដោង។

ផិនសៀមផិនយួន វាពួនលុកលុយ
ខ្មែរទិញបែកស្លុយ ប្រថុយចំកោង
ចម្ការស្រុកលេី រលាយតៃហោង
ព្រោះជាប់ដៃតោង ជួយទិញបរទេស។

ខ្មែរអ៊េីយភ្ញាក់ឡេីង កុំចេីងភ្លេចខ្លួន
សន្ដានសៀមយួន អង្រួនចង្កេះ
គេលបសម្លាប់ ស្លាប់ទាំងអ្នកចេះ
បញ្ឆោតឱ្យស្លេះ ទុកគេស្លស៊ី។

បេីស្នេហាជាតិ កុំទិញវាឆី
ដំណាំពេញដី ខ្វះអីរឿងជី?
ជួយកាប់ជួយគាស់ រាស់ភ្ជួរសំភី
ខ្មែរមិនខ្វះស៊ី បង្ហិនលុយកាក់។

សម្បត្តិត្រឹមចេក ដេកចាំគេជួយ
អ្នកខ្ជិលរលួយ ជួយបានម៉ាស្លាក់
ស៊ូបៀមគ្រាប់ស្លែង ថ្លែងពាក្យប្រត្យក្ស
ម្ចាស់គុកច្រវាក់ ដាក់តែម្ចាស់ស្រុក។

អំពិលឆុងស្ករ តក្ដោង តោងក្ដឹប
ដេីមដុះរាប់សិប ស្លឹបស្លុងផុងចុក
គេកាប់រំលេីង ប៉េីងអារក្ខខ្មុក
ចុងក្រោយសំកុក ចុកឈាមរឿងក្រ។

មហាសេដ្ឋី ពាក្យថ្មីគេស្រែក
អំណួតដូចក្អែក ស្ទេីរបែក ក្រឡ
ក្រឡុកពេញធឹង តឹងសរសៃ ក
ធាតុពិតអ្នកក្រ លាបពណ៌កាឡៃ។

អួតគ្នីអួតគ្នា បង្ហៀររឿងលក់
លុយក្បាលកន្ទក់ វក់វីរញ៉ៃ
ទូលក្ដិតសៀមយួន ពួនរស់ជាចៃ
រស់ទាំងចង្រៃ បំផ្លាញសាសន៍ឯង។

លឹម វីរីយ៉ា🌸
២៩ សីហា ២០១៩

រូបភាពចេកឆាប ចេកហាល នៅផ្សារទំនើប អ៊ីអនទី២ សែនសុខ ភ្នំពេញ ដែលគេយកមកពីប្រទេសសៀម

កំណាព្យខ្មែរ, ពីនេះពីនោះ, Uncategorized

សកវាទ៍…

August 24, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

សកវាទ៍ ឱ ផ្កាព្រលឹត!
ព្រលឹងបណ្ដូលចិត្ត គិតបណ្ដេីរ សេីចបណ្ដេីរ។
នឹកឃេីញរឿងរ៉ាវហោះហេីរ
ធ្លាប់ដាក់សំណេី ស្នេីសូមស្នេហ៍ស្មោះ។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាប៉េងប៉ោះ!
នឹករឿងអង្កាល់ណោះ ខុសអស់មួយគ្រា។
បេីសិនកាច់កិន ធានា
ច្បាស់រស់រមនា ជាដាច់រោគចិត្ត។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាស្រឡឹត!
នឹកឡេីងអាណិត ស្រណោះខ្លួនក្រៃ។
បេីដឹងថារស់រីងរៃ
ច្បាស់ជាអូនស្រី មិនខ្ចីឈឺទេ។
ផ្កាអ៊េីយ ផ្កាអរគីដេ!
អ្នកល្អម្លេះទេ គេលេីកដាក់ផេីង។
សកវាទ៍ ផ្កាផ្សិតចំបេីង!
អ្នកឫក្សចេីងរ៉េីង ឆ្មេីងឆ្មៃ ដេីរងេីយ។
ប្រយ័ត្នទាក់ស្មៅកន្ត្រេីយ!
ខ្ញុំប្រាប់ឱ្យហើយ ឆ្លេីយផងបេីយល់។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាម្ជុល!
ដកឃឹម និមល ជ្រុលជ្រួសហួសឆ្ងាយ។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាសារាយ!
អ្នកណាពាក់ផ្កាយ ចាំមេីលស្ដាយចន្ទ។
ផែនដី ផ្ទៃមេឃ កំណាន់
គូគេលានឆ្នាំ ផ្ដាំម្ចាស់ព្រលឹង។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាកំភ្លឹង!
សូមស្លេះត្រឹមហ្នឹង រឿងតឹងរឿងធូរ។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាចន្ធូ!
សរសេរយូរៗ ដូចជាយ៉ាកទៅ។
សកវាទ៍ ឱ ផ្កាម្រះព្រៅ!
ខ្ញុំលាហេីយពៅ នៅទៀតលែងបាន។
សូមមិត្តបានសុខគ្រប់ប្រាណ
សម្រាកសម្រាន្ត ក្សាន្តចិត្តរៀងអ៊េីយ។
———
លឹម វីរីយ៉ា🌸
២៤ សីហា ២០១៩

ខ្ញុំ និង បងស្រី “ទូចស្រី សុភា” ដែលគាត់ជាម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានវិហ្គោសាឡាដ និងក្រុមហ៊ុនជាច្រើនផ្សេងទៀត ដែលខ្ញុំមិនចាំឈ្មោះអស់ គ្រាន់តែចាំច្បាស់បំផុត គាត់ជាសមាជិកា នៃ សមាគមសហគ្រិនស្ត្រីកម្ពុជា។ រូបថតនេះ ថតនៅក្នុងថ្ងៃពីព៌ណគ្រឿងអលង្កានៅ កោះពេជ្រ ភ្នំពេញ

កំណាព្យខ្មែរ, ពីនេះពីនោះ, Uncategorized

រសៀលមេឃក្ដៅ…

August 20, 2019 VIRIYA LIM🌸 Leave a comment

រសៀលមេឃក្ដៅ អ្នកក្នុងអ្នកក្រៅ
ហួចហៅខ្សឹបដៀង ខ្លះភ្នក់លេងភ្នាល់
ខ្លះខ្វល់រឿងពាង ខ្លាចឥតទឹកភ្លៀង
ទុកលាងជេីងដៃ។

រសាប់រសល់ រសេីបហេីបដល់
រឿងទ័លចង្រៃ រឿងរាក់កំផែល
ខ្លះហែលលេីដី គេខ្សឹបម្សិលម្ង៉ៃ
អាល័យអ្នកស្ដាប់។

គេថាភ្លេីងខៀវ ពេលមាន់រងាវ
កញ្ជ្រៀវស្ទេីរស្លាប់ អ្នកណាឥតបុណ្យ
កុនការងាប់ឆាប់ ធ្វេីមនុស្សចំណាប់
គេចាប់ទៅចង។

គេខ្សឹបតិចៗ ប្រាប់ក្រោយថ្ងៃលិច
ក្ដិចភ្លៅថែមផង ភាពយន្ដសម្ដែង
គេក្លែងម្ដងៗ ល្ខោនស្នេហ៍អូនបង
ថេីបភ្លាមលង់ភ្លាម។

រឿងត្រូវទៅខុស រឿងស្រីនិងប្រុស
ច្រមុះចេញឈាម ស្នេហ៍រន្ទះបាញ់
ស្រឡាញ់រលាម ថេីបបឺតអង្កៀម
ត្រៀមទាក់អ្នកមេីល។

ស្នេហាចុះក្អួត គេលេងឆ្កួតៗ
អួតមនុស្សងងេីល ងងឹតងេងង៉ាង
អាងយ៉ាងគគ្រេីល ល្ខោនអស់អ្នកមេីល
ផ្អេីលរឿងថ្មីទៀត។
————-
លឹម វីរីយ៉ា🌸
២០ សីហា ២០១៩

Viriya Lim's Blog

Tag Archives: Viriya Lim

ញ៉ាំបាយចាយឫក្ស…

យប់ជ្រៅភ្លៀងធ្លាក់…

ចង់តែងកាព្យមួយ…

ភ្នំពេញរង់ចាំអ្នក

អំណាចទាំង៤ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សមានភាពឥតខ្ចោះ

ផ្ការីកឆ្លងដែន…

ចេកឆាបក្រាបពីសៀម

សកវាទ៍…

រសៀលមេឃក្ដៅ…

កំណាព្យខ្មែរ ទស្សនវិជ្ជា និង ចំណេះដឹងទូទៅ

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

Rate this:

ចែករំលែករឿងនេះ (Share this):

កំណាព្យខ្មែរ ទស្សនវិជ្ជា និង ចំណេះដឹងទូទៅ