បណ្ដាំមុនថ្ងៃលិច ចាំកុំភ្លេច ពេចន៍តាក់តែង
អ្នកប្រាជ្ញយោងសម្ដែង ទោសខ្លួនឯង ព្រោះស្រីស្អាត។
បេីសិនឆ្លងមិនផុត ច្បាស់ជាស្រុត ធ្លាក់ដល់បាត
កុំស្រែកបែកអាក្រាត នាំបង់ខាត ប្រមាថកេរ្តិ៍។
———
លឹម វីរីយ៉ា🌸
០៦ មករា ២០១៩
Tag Archives: អប់រំ
គ្រូកំសត់
ភ្លៀងអ៊ើយរាំងទៅ ខ្ញុំនៅកំព្រា
ខ្យល់ខ្លាំងរងា ឥតគ្នាសាសង
ចាំសិស្សម្នាក់ឯង ចម្បែងបន់ផ្សង
ក្រែងខកបំណង ប៉ងខុសប្រាថ្នា។ 
☔
⚡
ផ្គរអ៊ើយជួយចាំ ផ្ដាំសិស្សខ្ញុំផង
និស្ស័យយើងចង ឆ្លងនៅសាលា
ល្ងាចនេះកុំខាន មករៀនផងណា
ភ្លៀងខ្លាំងយ៉ាងណា គ្រូស៊ូរង់ចាំ។ 
😢
💦
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា
កំណាព្យបែកគ្នា
៤ឆ្នាំចាំទុកដូចម្ង៉ៃណោះ
និស្សិតស្រីប្រុសប្រឹងតស៊ូ
ស្រវេស្រវាមិនឲ្យយូរ
ធ្វើជាគំរូអួតកូនចៅ។
នៅចាំមិនភ្លេច៤ឆ្នាំមុន
ពាក្យពេចន៍ស្រទន់គ្រប់គ្នាហៅ
“អ្នកគ្រូ អ្នកគ្រូ” ផ្អែមណាស់ពៅ
ពិរោះពេកទៅស្ទើរលង់ចិត្ត។
ឥលូវគ្រប់គ្នាឆ្លងផុតហើយ
ឈានជើងដល់ត្រើយដែនជីវិត
គ្រប់គ្នាញញឹមប៉ប្រឹមស្និទ្ធ
ដូចលួងទាំងចិត្តអ្នកគ្រូដែរ។
រីករាយខ្លាំងណាស់គ្មានអ្វីផ្ទឹម
ពន្លឺសង្ឃឹមមិនប្រួលប្រែ
បួងសួងគ្រប់គ្នាប្រសព្វតែ
បារមីតាមថែស្គាល់តែជ័យ។
រំភើបក្រៃពេក ដេករឭក
ឃើញរឿងសន្ធឹកភ្លឹកអាល័យ
អនុស្សាវរីយ៍នៅថ្មីៗ
ដូចចងនិស្ស័យមុនថ្ងៃលិច។
សូមហត្ថលេខាចារលើអាវ
ទុកតាំងរឿងរ៉ាវកុំឲ្យភ្លេច
តាំងនៅក្នុងទូមួយជីវិត
អនុស្សារពិតឥតព្រៀងទុក។
ឥលូវយើងបែកចែកវិថី
ទៅកាន់ទីទៃនៃបន្ទុក
រៀបចំផែនការទៅថ្ងៃមុខ
ជម្រកជង្រុកផ្ទុកមង្គល។
ក្នុងនាមគ្រូម្នាក់ជាក់សម្ដែង
ពេលខ្លះតឹងតែងក្រែងអំពល់
ខ្លាចសិស្សមិនសុខស្ដុករចល់
នាំចិត្តវិលវល់ឆ្ងល់មិនលែង។
ក្នុងនាមគ្រូម្នាក់ពឹងពាក់បាន
ពេលខ្លះរំខានក៏ប្រឹងជ្រែង
ទប់ទាំងអារម្មណ៍ខំសម្ដែង
កុំឲ្យបែកផ្សែងក្រែងនាំខាត។
ក្នុងនាមអ្នកគ្រូ ស៊ូកាយចិត្ត
គ្មានអ្នកអាណិត ពិតឱហាត
មិនឲ្យសៅហ្មង ត្រងនៅបាត
សុខចិត្តសង្វាត សម្អាតសិន។
លាហើយ លាហើយ ណ្ហើយសូមស្លេះ
នៅយូរដល់ម្លេះ ប្រេះបង្ហិន
បើសិននៅទៀត ច្បាស់ហួសឆ្អិន
ដល់ខ្លោចបង្ហិនពេលវេលា។
បួងសួងជាថ្មីក្នុងន័យស្មោះ
សូមបានឈ្នះអស់ដោះកម្មកម្មពៀរ
ជាមនុស្សខ្លាំងក្លា គ្រប់អង្គារ
ឈ្នះគ្រប់វេលា ជាអ្នកខ្លាំង។
សូមឲ្យមានឈ្មោះយសប្រិមប្រិយ
មានកេរ្ដិ៍ល្បាញល្បីរត់ប្រណាំង
សូមបានជាមនុស្សរស់តតាំង
តែនឹងអ្នកខ្លាំង ខ្លាំងរហូត!!!
—————
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា,
សៀមរាប,
ថ្ងៃពុធ ៨រោច ខែអាសាឍ ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស ២៥៦០
ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា គ.ស ២០១៦
រឿង ខ្ញីដុះលើដើមឈើ
មានបុរសនគរ ឈូ ម្នាក់ ពុំធ្លាប់ដែលស្គាល់ខ្ញីសោះឡើយ។ ថ្ងៃមួយគេដើរមកផ្សារ ឃើញមនុស្សយកខ្ញីមកលក់ គេក៏យកដៃចាប់ខ្ញីមកមើលចុះមើលឡើងមួយសន្ទុះ ក៏និយាយជាមួយអ្នកដែលឈរក្បែរនោះថា
“អាផ្លែឈើនេះ វាច្បាស់ជាចេញផ្លែនៅលើដើមជាមិនខាន”
បុរសម្នាក់ទៀតស្ដាប់ឮដូច្នេះ គេក៏ប្រាប់ថា
“មិនមែនទេ! ខ្ញីវាដុះចេញពីក្នុងដីទេតើ!”
“វាមិនអាចទៅរួចទេ!” បុរសនោះប្រកែក “អ្នកឯងមើលផ្លែវាមើល៍! វាពិតជាកើតចេញពីដើមឈើ មិនមែនដុះពីក្នុងដីទេ!”
គេទាំងពីរនាក់ប្រកែកយកឈ្នះរៀងៗខ្លួន។ បុរសម្នាក់ទៀតក៏និយាយបញ្ជោះទាំងកំហឹងថា
“បើពូកែ យើងភ្នាល់គ្នាដាក់លាមួយក្បាល ហើយនាំគ្នាដើរសួរគេឲបានដប់នាក់សិន! បើខ្ញុំចាញ់ ឯងយកលាខ្ញុំទៅចុះ!”
ពេលដើរសួរអ្នកដទៃប្រហែលដប់នាក់រួចមក គ្រប់គ្នាគេសុទ្ធតែឆ្លើយថា ខ្ញីដុះចេញពីក្នុងដីទាំងអស់។ បុរសនោះបាត់មាត់មួយសន្ទុះក៏ពោលបន្ត
“ឯងយកលាយើងក៏យកទៅចុះ! យ៉ាងណាៗ ក៏ខ្ញីដុះលើដើមឈើដែរ!”
———————————–
កត់ត្រានៅក្នុង “សៀថៅសៀវស”
ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ “និទានប្រាជ្ញា” ភាគ៣,
បកប្រែនិងរៀបរៀងដោយ អតីតគ្រូបង្រៀនខេត្តបាត់ដំបង លោក គឹម ចាន់ណា,
បោះពុម្ពលើកទី១, ឆ្នាំ២០០៩ ទំពរ័ ៦២–៦៣
វិភាគរឿង
បុរសនគរ ឈូ ទោះបីជាភ្នាល់ចាញ់គេអស់លាមួយក្បាលទៅហើយ ក៏នៅតែក្រាញផ្កាប់មុខថា ខ្ញីដុះនៅលើដើមឈើជាដដែល មិនព្រមទទួលស្គាល់ការពិតអ្វីឡើយ។
មនុស្សខ្លះទោះបីជាត្រូវទទួលកំហុស ព្រោះបដិសេធមិនរួច តែក្នុងចិត្តនៅតែមិនព្រមទទួលស្គាល់ការពិតដូចបុរសនេះដែរ។ កំហុសដែលកើតឡើងនេះ គឺដោយសារគំនិតចង្អៀតចង្អល់ ឬគំនិតអត្តនោមតិ យល់តែខ្លួនឯងថា រឿងវាយ៉ាងនេះ ឬយ៉ាងនោះ ទៅតាមតែក្បាលវ៉ាល់របស់ខ្លួន។
មនុស្សយើងម្នាក់ៗ ប្រសិនបើចេះគោរព ប្រតិបត្តិទៅតាមគោលការណ៍នៃសច្ចធម៌ ហើយចេះកែប្រែកំហុសឆ្គងបាន គឺពិតជាពុំមានរឿងអស់សំណើចបែបនេះកើតឡើង ដូចជាបុរសនគរ ឈូ នេះឡើយ។ នៅស្រុកខ្មែរ មនុស្សរបៀបនេះក៏មានច្រើនរាប់មិនអស់។
ភ្លើងប្រចណ្ឌ…
នេះនឹងថ្លាថ្លែងចែងរឿងមួយ
ជារឿងទុក្ខព្រួយនៃមនុស្សលោក
មិនយល់ព្រះធម៌ចិត្តស្មោកគ្រោក
កខ្វក់រហូតថ្លែងមិនរួច។
កាលនៅក្មេងវយ័សម្ដីផ្អែម
ចេះលួងលោមថែមចងចិត្តកួច
សាងមេត្រីភាពស្អប់មិនរួច
ចងជាកំណួចមង្គលស្នេហ៍។
ប្រាំបីឆ្នាំប្លាយចាយវេលា
ចរិយាស្ងួនភ្ងាបានប្រួលប្រែ
អូនប្រចណ្ឌបងគ្មានពេលល្ហែ
បំផ្លាញក្ដីស្នេហ៍ដោយមោហៈ។
គេថាស្រ្តីតែងប្រចណ្ឌ
បងមិនប្រកាន់ស៊ូនៅស្មគ្រ័
តែអូនហួសហេតុឈានដល់ថ្នាក់
រាយភ្លើងទោសៈអបលក្សណ៍មិត្ត។
សំណាបយោងដីស្រីយោងប្រុស
ពាក្យចាស់មិនខុស ច្នោះគួរគិត
ញាតិគេមួយស្រុកមិនដែលស្និទ្ធ
ជ្រាបរឿងប្រឌិតអាស្រូវកេរ្តិ៍។
ប្រចណ្ឌតិចតួចគួរស្រលាញ់
ក្និកក្នក់គួរក្នាញ់ប្រមាញ់ស្នេហ៍
តែអូនប្រចណ្ឌទាំងព្រះខែ
អាទិត្យផងដែរខុសតម្រា។
ប្រចណ្ឌនេះហៅសែនចម្លែក
ប្រចណ្ឌខឹងប្លែកពីធម្មតា
មួម៉ៅរករឿងទាំងឆ្កែឆ្មា
មនុស្សសត្វរុក្ខាជុំវិញបង។
សែនខ្មាស់អស់ញាតិព្រោះតែអូន
កំហុសផ្ទួនៗខ្លួនឯងចង
មិនគិតខំស្រាយឲ្យរួចម្ដង
គិតតែពីចងទាំងមិនចេះ។
ភ្នំភ្លើងសុមេរុគង់នៅចាញ់
ចិត្តដែលកំណាញ់កណ្ដាញ់ប្រេះ
បាចសាចកំហឹងខឹងទាំងផេះ
ដុំធ្យូងមិនឆេះជេរចង្រ្កាន។
ភ្លើងអុសតូចមួយជួយបាយឆ្អិន
ភ្លើងស្នេហ៍អូនកិនក្លាយឆេះឋាន
ផែនដីក៏គង់រលាយបាន
ឆេះស្លាប់ទាំងប្រាណអូនខ្លួនឯង។
ច្នេះបើដឹងហើយសូមកែខ្លួន
ប្រចណ្ឌខុសក្បួនជួនចម្បែង
សិក្សារៀនសូត្រពីខ្លួនឯង
ស្រែកយំក្ដែងៗក្រែងចិត្តកូន។
អូនអ៊ើយអូនស្រីសម្ដីថ្លោស
ពោលសុទ្ធតែខុសប្រុសស្ទើរសូន្យ
ប្រចណ្ឌអស់ញាតិជាងម៉ាផ្លូន
ភ្នំភ្លើងសេ្នហ៍អូនមិនធម្មតា។
ឥលូវសូមប្រាប់ថាហត់នឿយ
ឈប់តតាំងហើយនឹងជីវ៉ា
បងសូមចុះចេញតែអាត្មា
រស់តាមយថាកម្មអូនចុះ។
ប្រហែលកម្មពៀរពីជាតិមុន
បងធ្វើទារុណសាងកំហុស
បានជាជាតិនេះបងរងទោស
អូនវាយមនុស្សស្មោះទាំងអយុត្តិ។
សន្មតចប់គ្នាត្រឹមប៉ុណ្ណេះ
កុំឲ្យភ្លើងឆេះរាលទៅមុខ
ខ្លាចស្លាប់មនុស្សលោករីករាលទុក្ខ
បងចូលក្នុងគុកឥតជញ្ជាំង។
សូមនៅបានសុខក្ដាប់អំណាច
អស់ព្រួយអស់ខ្លាចអូននឹងខ្លាំង
ក្លាយជាស្រីឆ្នើមរស់ប្រឆាំង
ប្រយុទ្ធតតាំងភាពមេម៉ាយ។
———————–
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា,
សៀមរាប, ថ្ងៃសុក្រ ១កើត ខែអាសាឍ ឆ្នាំមមី ឆសក័ ព.ស ២៥៥៨ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៧ ខែមិថុនា គ.ស ២០១៤
បណ្ដាំប្រពន្ធគេ (បទភុជង្គលីលា)
លូកដៃទទួលរបស់
នាងអ៊ើយស្រណោះអាឡោះអ្នកឲ្យ។
ងក់ក្បាលទទួលអំណោយ
យកផស់គេហើយវាជាប់ចំណង។
ឈ្មោះថាក្រមុំមានម្ដង
នាងអ៊ើយកុំផ្សងប្រយត្ន័ខាតដើម។
ប្រពន្ធគេនៅមានដង្ហើម
គេរស់ចាប់ផ្ដើមតាំងពីក្រក្រី។
ជីវិតឈ្មោះប្រពន្ធប្ដី
អាក្រក់ល្អក្ដីតែគេស្របច្បាប់។
នាងល្អសាច់ ស ចំណាប់
ម្ដេចធ្វើឲ្យអាប់ដល់កេរ្តិ៍ផងស្រី?
ប្រុសព្រើលប៉ាវបាយពេលថ្ងៃ
ដល់ល្ងាចនុះនៃ នាងប៉ាវអីវិញ?
ពាក្យពេចន៍សង្ខេបអម្បាញ់មិញ
ផ្ញើរជូននាងល្មេញក្រមុំត្បាញអាយ។
ខ្វះលុយតែចង់សប្បាយ
មិនគិតដល់កាយកិត្តិយសកូនស្រី។
ប្រុសចាស់សក់ស្កូវចៅម្ភៃ
ក៏នាងលកលៃទាំងឥតកេរ្តិ៍ខ្មាស់។
នាងអ៊ើយចង្រៃខ្លាំងណាស់
គិតដល់ចិត្តព្រះកន្លោងនាងផង។
ចូរគិតហើយសូត្រម៉ាពាន់ដង
រឿងហេតុកន្លងដោយសាអ្នកណា?
កាំភ្លើងកេះកៃប្រហារ
លុះដល់មរណាស្លាប់ទៅជាខ្មោច។
អាស៊ីតគេជះឡើងខ្លោច
រស់យ៉ាប់ជាងខ្មោចព្រោះរឿងប្ដីគេ។
ទារុណវេទនាម្លេះទេ
រកាដែកកើនទ្វេឯឋាននរក។
មិនស្គាល់នាងអ៊ើយកុំភ្លក្ស
នាំធ្លាក់ចូលភក់អសោចច្រាស់ខ្យល់។
ដឹងហើយកែខ្លួនឈប់ខ្វល់
ផ្ដេសផ្ដាស់អំពល់រវល់តែខុស។
លើលោកមិនខ្វះទេប្រុស
ខ្លួនមួយកម្លោះញ៉ែញោះតាមចង់។
ប្ដីគេមិនត្រឹមខូចបង់
កេរ្តិ៍ម្ដាយផូផង់ បង់ទាំងជីវិត។
ប្រុសព្រើលបើនាងលែងស្និទ្ធ
ក៏លែងបានចិត្តឈប់គិតដែរហើយ។
ជូនពរនាងឲ្យដល់ត្រើយ
ផ្លូវចិត្តបានស្បើយរស់រានបានសុខ។
ពីនេះតទៅថ្ងៃមុខ
លាភចេកអំបុកទ្រនឹបផ្កាស្លា។
មានគូបុរសសង្ហា
ចូលដល់មេបាដណ្ដឹងនាងផង។
ឲ្យរស់សមតាមគន្លង
ដូចចិត្តនាងប៉ង សុខហង ជយ័អ៊ើយ!!!!
———————
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា,
សៀមរាប, ថ្ងៃចន្ទ័ ១៣រោច ខែពិសាខ ឆ្នាំមមី ឆសក័ ព.ស ២៥៥៨ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៦ ខែឧសភា គ.ស ២០១៤
Viriya Lim's Blog 