កាលពីនៅតូច ខ្ញុំដាក់ឈ្មោះវានិងហៅជាប់ជាប្រចាំថា «ដើមសំពះ» ព្រោះពេលយើងប៉ះវា វានឹងរួមស្លឹកចូលគ្នាដូចដៃសំពះ។ តាមពិតរុក្ខជាតិនេះមានឈ្មោះប្លែកៗគ្នាតាមតំបន់ខុសៗគ្នា។ បើបងប្អូនស្គាល់ឈ្មោះអ្វីផ្សេងពីនេះ សូមជួយប្រាប់ខ្ញុំវិញផង។

ស្មៅព្រះខ្លប គឺជាឱសថបុរាណមួយប្រភេទដ៏ពេញនិយម សម្រាប់មនុស្សលោកនៅទូទាំងតំបន់អាស៊ី ព្រោះវាសម្បូរ យកទៅណាមិនអស់ ដុះដោយឯកឯងតាមវាលស្រែ ចម្ការ ដីដែលសើម ហើយក្ដៅ។ ម្យ៉ាងទៀត រសជាតិវាស្រាល ស្រួលលេប និង មានប្រសិទ្ធភាពព្យាបាលរោគច្រើនមុខ។

#អត្ថប្រយោជន៍ចំពោះសុខភាព៖

ជួយសម្រួលការគេង និងកាត់បន្ថយស្រ្តេស បំបាត់ការរលាកនៃប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ជួយឱ្យអារម្មណ៍ស្ងប់ និងគេងលក់ស្រួល។ 

ជួយកែបញ្ហារាគរូស ឈឺពោះ និងសម្រួលដល់ការរំលាយអាហារ។ 

ប្រឆាំងការរលាក និងបំបាត់ការឈឺចាប់ ជាពិសេស រលាកសន្លាក់ ហើម និងការឈឺចាប់ផ្សេងទៀត។

ជួយសម្រួលកម្រិតស្ករក្នុងឈាមឱ្យមានតុល្យភាព សម្រាប់អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែម។

ព្យាបាលរបួសខាងក្រៅ និង ជួយឱ្យសះមុខរបួសលឿន ជាពិសេស ស្លឹកស្រស់ៗ មានសារធាតុប្រឆាំងបាក់តេរី ជួយឱ្យដំបៅក្លាយ ឬ បូសធំៗឆាប់ជា។

#របៀបប្រើប្រាស់៖

យកដើម ស្លឹក ឫស ហាលឱ្យស្ងួត ធ្វើជាតែឆុងផឹក ១ថ្ងៃ ១កែវ 

យកដើម មែក ស្លឹក ស្រស់ លាងឱ្យស្អាត បុកឱ្យហ្មត់ បិទលើមុខរបួស ឬតំបន់កើតបូស។ 

ស្ត្រីកំពុងពពោះ គួរពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យ ឬអ្នកជំនាញឱសថបុរាណមុននឹងប្រើប្រាស់ជាប្រចាំ! 

___________

លឹម វិរិយា🌸