Tag Archives: Viriya Lim

ត្រាច់ចរ…

ចាស់ព្រេងចាស់ព្រឹទ្ធ​ ពិតទូលថា
កុំរស់ដោយសារ​ អាហារស្មូម
ចេញចរស្វែងរក​ យកឱ្យល្មម
មួយរស់ក៏ព្រម​ លោមអាត្មា។

ត្រាច់ត្រឹកព្រឹកល្ងាច​ ស្ងៀចដោយញើស
ម្នាក់​ឯងមិនទើស​ ល្មើសអ្នកណា
រីករាយ​នឹងរស់​ ឈ្មោះ​ហៅថា
លឹម​ វីរីយ៉ា​ ចារត្រាទុក។
_______
V I R I Y A – L I M 🌸

November 16, 2018

46453100_10215973092856598_2750793151403786240_n

ញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់…

មាន់អប់ទឹកដូង​ យោងបាយសម្រូប
បងហុងប៉ាវហូប​ លបពេលថ្ងៃត្រង់
ជជែក​រីករាយ​ លាយភក្ដ្រផូផង់
ញញឹម​ត្រូវប្លង់​ ផ្ចង់មួយកញ្ចក់។

អ្នកបងខាងកៀន​ អៀនកាមេរ៉ា
គាត់​ពោលប្រាប់ថា​ មិនហ៊ាន​សម្លក់​
សម្លឹងចំៗ​ ខំៗមុខល្អក់
ខ្លាច​ក្រែងស្លឺតស្លក់​ ខកចិត្តម្ចាស់ប៉ុស្តិ៍។

ម្ភៃ​ឆ្នាំ​ជួបម្ដង​ បងៗជជែក
អូនយ៉ាឃ្លានពេក​ វែកបាយស្ទើរខុស
សូមកោតសរសើរ​ បង្ហើរបន្តិចចុះ
រវល់ម៉ាអាយ៉ូស​ តែរឿងជួយគេ។
_________
លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃទី ២១ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១៨

ញ៉ាំបាយថ្ងៃ

ជើងមេឃខាងលិច…

ជើងមេឃ ស្លេកពណ៌ ញ័រដល់បេះដូង
យល់សប្ដិយល់សូង អន្ទងតែឈ្មោះ
សុបិនក្រៅស្រុក ខ្មុកស្រែថែយស
ថ្កើងថ្កានពីរោះ ព្រោះនាមឈាមខ្មែរ។

ជើងមេឃខាងលិច ច្បិចចង់ដង្ហោយ
បង្ហើបស្រើបដោយ ល្បោយរសឥតប្រែ
ល្បួងលួងដោយល្បិច ស្រិចៗគង់តែ
របូតបាត់ស្នេហ៍ ចែចង់បង់ស្នៀត។

ជើងមេឃពណ៌ខៀវ រងាវ ងូវៗ
រងំតាមផ្លូវ តម្រូវឲ្យបៀត
រដូវត្រជាក់ អ្នកអ៊ើយសូមឃ្លាត
រស់នៅមួយជាតិ ឆ្លៀតដើរមួយជុំ។

ជើងមេឃឥតខ្យល់ ខ្វល់ខ្វាយស្ដាយស្រុក
ស្រងែដុះជុក ទុកស្រូវឲ្យទុំ
ទំពាំងលាស់ត្រួយ ជួយឫស្សីគុម្ព
អ្នកអ៊ើយកុំយំ ខ្ញុំសូមលាហើយ។
———
លឹម វីរីយ៉ា🌸

ថ្ងៃពុធ ៦រោច ខែកត្ដិក ឆ្នាំច សំរឹទ្ធិស័ក ព.ស ២៥៦២ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ២៨ ខែវិច្ឆិកា គ.ស ២០១៨

11111111

ក្លិនសុបិនសួគ៌…

ព្រឺត្រជាក់ ធ្លាក់វាយោ ស្នូររៃយំ
ខ្យល់រណ្ដំ ចំបេះដូង ឈោងចាប់ផ្កាយ
ដូចសុបិន ក្លិនក្រអូប ស្រូបមិនណាយ
ទោះនៅឆ្ងាយ ក្លាយបង្កើយ ខ្នើយជីវិត។

កើតមួយជាតិ ធាតុមួយចាន បានមួយចត់
ហោះហើរហត់ កត់គិតគូរ ធូរដួងចិត្ត
ដឹងអស់ហើយ ឆ្លើយឲ្យត្រូវ នៅយកក្រិត្យ
រស់សាងមិត្ត រិតសំណាង អាងមង្គល។

ស្មោះនឹងព្រះ ឈ្នះអស់មារ ជាសច្ចៈ
កុំអួលអាក់ ស្លាក់ពាក្យពិត រិតអំពល់
មេឃនិងដី ស្រីសូមផ្ដាំ ចាំហើយយល់
ល្បិចពិសពុល គល់មានឫស ម្នឹះមានរោគ។

ពេលនេះគិត ចិត្តអាឡោះ អស់អាល័យ
ភពស្រ្តី ល្បីសុះសាយ ឆ្ងាយលើលោក
មិនបានអួត ឆ្កួតតែឯង ថ្លែងវិយោគ
ម្នឹះស្មោកគ្រោក រកទំនុក គុកជីវិត។

សូមបួងសួង លួងឥសូរ ថ្ងូរឥសី
ទិសប្រាំបី ន័យប្រាំបួន ពួនព្រមបិទ
សូមព្រះឥន្ទ្រ ប៉ិនសណ្ដោស ប្រោសអាណិត
ពរអម្រឹត ដិតដីខ្មែរ ថែអង្គរ។

យប់នេះខ្ញុំ សូមផ្ញើសារ ចារដោយមន្ត
សូមបន្ទន់ លន់បន្ទាប រៀបបន្ទរ
រំដួលផ្កា ប្រាថ្នាសូម លោមភ្លៀងផ្គរ
ធ្លាក់ហែហូរ ជោរពេញស្រែ ថែពេញស្រូវ។

ស្អែកថ្ងៃរះ ជះឆព្វណ្ណ ជាន់ឆើតឆាយ
ឆើតពណ្ណរាយ លាយរង្សី សិរីនៅ
ដូចពពក ជ្រកពពូន លូនហោះហៅ
បាននាំផ្លូវ ទៅសួគ៌ា ជានិរន្តរ៍។
—–
លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃអាទិត្យ ៧រោច ខែពិសាខ ឆ្នាំច សំរិទ្ធិស័ក ព.ស ២៥៦២ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ០៦ ខែឧសភា គ.ស ២០១៨

photo_2018-05-06_19-55-09

សិទ្ធិនារីក្នុងទំនៀមខ្មែរបុរាណ

ថ្ងៃនេះបុណ្យសិទ្ធិនារី
ខ្ញុំសូមនាទីពីរបីដង្ហើម
ចារចែងថ្លែងរាប់ជាប់ដើម
រឿងស្រីៗឆ្នើមផ្ដើមចេញពីប្រុស

ដោយសារគេចាប់កំហុស
រឿងមិនគួរសោះស្រណោះខ្លួនក្រៃ
ធ្វើការទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ
ស្រេចស្រួចរួចដៃគេបូលមុសារ

ថានាងទំនេរក្រៃណា
ជាស្រីឥតការឯណាធុរកិច្ច?
ថ្ងៃរះរហូតដល់លិច
ទឹកភ្នែកស្រិចៗធ្មេចទាំងសម្ងាត់

ធ្វើការស្ទើរបែកប្រមាត់
វិលវល់រសាត់ខ្ចាត់ពេញផ្ទះបាយ
ចង្ក្រានចានឆ្នាំងរប៉ាយ
ទោះចង់ទៅឆ្ងាយស្ដាយក្រែងមិនទាន់

ថែកូនតូចៗដូចមាន់
រហេនរហ័នបន់ឲ្យកូនដេក
នឹងអាលបានផ្អែកទម្រេត
សម្រាកមួយភ្លែតយកម្លាំងថ្មី។

នៅថែមយកចិត្តលោកប្ដី
ក្រែងគេមិនឆីបាយផ្ទះចាក់ចោល
នឹកម្ដាយធ្លាប់រស់ជុំក្រោល
ទុកលោកតែលតោលចង់បោលទៅជួប។

នឹកឪ ឥលូវដល់ខួប
ឆ្លៀតទុកបូកផ្គួបជួបលោកថ្ងៃក្រោយ
ដឹងច្បាស់លោកចាស់ហើយខ្សោយ
តែហ៊ានបណ្ដោយច្បាស់ជាក្ស័យប្រាណ។

ម៉ែគេឪគេប៉ុន្មាន
រួមរស់ជុំបានអាស្រ័យញាតិផៅ
គេរស់បានជុំកូនចៅ
ស្រណោះម៉ែឪឯងវិញនៅឆ្ងាយ

រៀបការចោលស្រុករៀងអាយ
សង្ឃឹមបានក្លាយជាមេគ្រួសារ
តាមពិតគេអូសក្រឡា
ខ្សែលើក្រៃណាបំពានទាំងសិទ្ធិ

យកអស់សេរីធ្លាប់ស្និទ្ធ
ធ្លាប់រស់ជុំជិតដិតម្ដាយឪពុក
គេប្រើពីក្រោយដល់មុខ
នាងរស់ស្រោបទុក្ខទឹកភ្នែកលាយបាយ

ចង់បូលបា្រប់ញាតិជិតឆ្ងាយ
គេចោទរាងអាយថាស្រីខាតលក្ខណ៍
ដើរត្អូញមិនចេះបើលាក់
រឿងក្ដៅត្រជាក់លាក់ជិតទើបល្អ

ស្រីណាកល្យាណបវរ
គឺស្ងាត់មាត់ ក បៀមទុក្ខលុះក្ស័យ
គេថាចង់ចៀសចង្រៃ
ខ្លួននាងជាស្រី ត្រូវតែចេះទ្រាំ

គំនាបគាបនាងឡើងជាំ
ប្រពៃណីមាំ នាងទ្រាំនៅបៀម
ចុងក្រោយស្លាប់ទាំងក្អួតឈាម
នេះហើយទំនៀម ច្បាប់ស្រីស្រុកខ្មែរ!
———
លឹម វីរីយ៉ា
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៨ ខែមីនា គ.ស ២០១៨

DSCF1081

រូបភាពថតជុំគ្នាថ្ងៃទទួលសញ្ញាបត្រ ជាមួយដំណាងស្ត្រី ពីបណ្ដាប្រទេសទាំង១៥ ដើម្បីចែករំលែក និង សិក្សាពីគ្នាទៅវិញទៅមក ទាក់ទងនឹងប្រធានបទ “ការចូលរួមនៃកម្លាំងពលកម្មស្ត្រីក្នុងការកសាងប្រទេសជាតិ” ធ្វើឡើងនៅទីក្រុងតូក្យូ។

រដូវរងានៅតូក្យូ…

 

អាស៊ីខាងកើត ឆៀងអើតមួយភ្លែត
មិនហ៊ានត្រតត្រេត ខំច្បេតរាងអាយ
វេលាចង្អៀត តែឆ្លៀតសប្បាយ
តែងតួឆើតឆាយ អួតកាយក្នុងសួន។

ដីកោះសាគរ ខ្ញុំឈរហួសចិត្ត
នឹកឡើងអាណិត រឿងពិតស្រុកខ្លួន
បើសិនអាចជប់ ប្រាជ្ញឈប់លាក់ពួន
ចេញចរអង្រួន យោងក្បួនបណ្ឌិត។

ហេមន្តរដូវ តាមផ្លូវវែងឆ្ងាយ
អ័ព្ទក្រាស់ស្រោបកាយ ខ្ញុំស្រាយការពិត
ពពកពេញដី រស្មីពាំងជិត
ក្រោមដីងងឹត បែរចិត្តប៉ងទៅ។

ខ្យល់ខែត្រជាក់ ខ្ជោលខ្ជាក់យប់ថ្ងៃ
ខ្ញុំឈរស្រមៃ អាល័យលំនៅ
លំចង់តែងខ្លួន លបពួនក្រោមស្បូវ
ខ្លាចឆ្លងទឹកជ្រៅ រដូវរងា។

ដីកោះជប៉ុន តូចតន់តែលតោល
ដើរឥតស្រមោល ចោលជើងឥតគ្នា
ទីក្រុងតូក្យូ ទឹកហូរក្រោយទ្វារ
ឥលូវសូមលា ជួបគ្នាឆ្នាំក្រោយ។

សាយូណារ៉ា នឹកផ្កាទឹកកក
ឆ្នាំមុនខ្ញុំខក មិនដកអំណោយ
ឆ្នាំនេះជួបអ្នក ខ្យល់ធ្លាក់បក់បោយ
អោបដៃបណ្ដោយ កោយស្មាខ្លួនឯង។

អ៊ីតិគីម៉ាស ចាំច្បាស់ទន្ទេញ
ផ្ការីកវិលវិញ ចេញចរឥតក្រែង
ជួបរដូវក្ដៅ នៅហៅប្រលែង
និស្ស័យតាក់តែង ចែងជាប់ក្រាំងមាស។
———
លឹម វីរីយ៉ា
ថ្ងៃសៅរ៍ ១០រោច ខែមាឃ ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស ២៥៦១ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈ គ.ស ២០១៨

Tokyo-2018

គ្រូបង្រៀនស្រុកស្រែ

ជាគ្រូបង្រៀននៅស្រុកស្រែ
គ្មានទេប្រាក់ខែដុល្លារធំ
មានតែក្រដាសគរដូចភ្នំ
សៀវភៅជិតជុំសុទ្ធរហែក។

ជាគ្រូបង្រៀនប្រៀនអ្នកក្រ
រស់ទាំងត្រដរកំដរស្អែក
សង្ឃឹមធូរធារជារឿងប្លែក
សូមត្រឹមតែស្អែកមានបាយឆី។

ជាគ្រូបង្រៀនគ្មានមាសប្រាក់
ទឹកភ្នែកអួលអាក់ស្លាក់អាល័យ
ធ្វើការធ្ងន់ពេកដូចរែកដី
កម្លាំងល្ហិតល្ហៃឆីតែសៀង។

ជាគ្រូបង្រៀនរៀនតែស្មោះ
ស្ម័គ្រត្រង់បង់អស់ដោះពាក្យទៀង
ចុះបើទ័លម្លឹងប្រឹង ក ផ្អៀង
ទោះខំស្រែកច្រៀងក៏ឥតន័យ។

ជាគ្រូស្រុកស្រែ ថែសាលា
គិតគូរអាសា ត្រាមិនថ្លៃ
បោះពុម្ពក្រយៅដៅដប់ថ្ងៃ
គេទុកធ្វើហីមិនខ្ចីពាល់។

ជាគ្រូបង្រៀនស្មៀនត្រឹមកាព្យ
សរសេរកំណាព្យក្រាបមិនដល់
មិនចេះបញ្ជោរបន្ទរផ្ទាល់
ការទូតគូថទាល់ស្គាល់តែក្រ។

ជាគ្រូបង្រៀនប្រឹងរៀនរស់
ក្រែងស្លាប់ជាប់ឈ្មោះហួស ក ខ
មិនដូចគេក្រុងស្លុងអំណរ
ជាប់ជាតិល្អៀត-ត ល្អឡើងភ្លឹង។

ជាគ្រូស្រុកស្រែ ក្បែរគល់ត្នោត
គេដៀលថាឆោត កោតតែប្រឹង
លក់ស្រែមួយហិច ៣តម្លឹង
បើក្រម្លឹងៗ ដឹងយ៉ាងណា។

ចង់បន់ព្រះជួយ រំអួយខ្លះ
ក្រែងព្រះអង្គម្ចាស់ ឆ្លាស់វាសនា
បានកាន់ការងារជាមហា
មានទាំងប៉ាកា ចារបានលិឍ។

តែណ្ហើយ! បំភ្លេច ធ្មេចដេកសិន
ទាំងថ្ងៃសុបិន មិនអាចពិត
ព្រហ្មលិខិតចារ ត្រាអម្រឹត
បានចែងរឿងពិត ដិតពេញក្រាំង។

ជូនពរខ្លួនឯង ថ្លែងដោយស្មោះ
សូមឆាប់រំដោះ អស់ពៀរច្បាំង
ឈ្មោះជាគ្រូម្នាក់ លាក់កំបាំង
រស់នៅប្រឆាំងនឹងការពិត។

សូមឲ្យខ្លួនឯង ដូចខ្លែងឯក
មានសៀងដូចដែក ស្រែកគេគិត
មានរូបនៅរស់ ឈ្មោះប្រណីត
ស្លាប់ទៅឲ្យស្ថិត ដិតផ្នូរមាស។
——–
លឹម វីរីយ៉ា
ថ្ងៃពុធ ៨កើត ខែមាឃ ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស ២៥៦១ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ២៤ ខែ មករា គ.ស ២០១៧

Country Teacher

រស់ហើយសឹមស្លាប់…

រស់ឱ្យដឹងជ្រៅ នៅឱ្យដឹងជ្រោះ
ស្លាប់ដូចនៅរស់ កុំរស់ទាំងស្លាប់
ប្រឆាំងនឹងព្រះ ឈ្នះទៅទាំងផ្កាប់
រស់បំពានច្បាប់ ស្លាប់បំប៉ោងដី។

រស់ឱ្យដឹងខ្យល់ ខ្វល់ឱ្យដឹងព្យុះ
រៀនឱ្យស្គាល់មនុស្ស ជុះឆ្ងាយដំរី
កុំខ្វាក់ទាំងភ្លឺ ឮហើយមិនស្ដី
រស់រំលោភដី ន័យស្មើសំរាម។

ស្លាប់ឱ្យគេស្ដាយ ឆ្ងាយឱ្យគេនឹក
ដេកយប់ទើសព្រឹក ស្ពឹកមុខរហាម
ដង្ហើមនៅមាន ហ៊ានរស់ឈ្លោះកាម
កុំល្មើសបំរាម ហាមស្លាប់ទាំងរស់។

រស់ឱ្យគេត្រាប់ ស្លាប់ឱ្យគេយំ
ស្នូលដីតែម្ដុំ កុំឱ្យដូរឈ្មោះ
រៀនត្រាប់អ្នកប្រាជ្ញ ខ្លាចច្បាប់អាប់យស
មុនស្លាប់ថែមឈ្មោះ ជួសពាក្យបណ្ឌិត។

រស់មិនដែលឆាប់ ស្លាប់មិនដែលយូរ
កុំដេករអ៊ូ តស៊ូខុសក្រិត្យ
ទ្រព្យព្រេងសំណាង សាងដោយមនុស្សពិត
យកព្រះជាមិត្ត ស្ថិតនៅផ្លូវសុខ។
———
លឹម វីរីយ៉ា🌸
ថ្ងៃអាទិត្យ ថ្ងៃកោរ ១៣រោច ខែស្រាពណ៍ ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស ២៥៦១ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ២០ ខែសីហា គ.ស ២០១៧

ថតនៅក្នុងផ្សារទំនើប អ៊ីអន ដោយស្នាដៃ កូនប្រុសច្បងម៉ាក់យ៉ា កុមារា ជ័យបុត្រ ក្រោយចេញពីរោងកុនមកវិញ

ស្រែខ្មុក…

កើតមួយជាតិ ធាតុមួយចាន បានឲ្យចាំ
ចាស់លោកផ្ដាំ ចាំកុំផ្ដាស់ ច្បាស់មានជោគ
ចង់ចរចារ ហារចីចី ស្ដីតាមលោក
ធម៌ត្រូវសូត្រ ហូតត្រូវធាតុ ជាតិនៅមុខ។

មុននឹងស្លាប់ ត្រាប់ពាក្យស្លោក ក្រោកតស៊ូ
ដេកកុំយូរ ធូរក្រោយតឹង ដឹងតែសុខ
ស្រុកសាន្តត្រាណ បានផុតត្រើយ ស្បើយតត្រុក
ខ្មែរនឹកស្រុក ខ្មុកពេញស្រែ ថែឲ្យស្រួល។
———
លឹម វីរីយ៉ា
ថ្ងៃអាទិត្យ ៧កើត ខែស្រាពណ៍ ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស ២៥៦១ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ៣០ ខែកក្កដា គ.ស ២០១៧

Viriya_at_MI_Flag_Cambodia

ឱ! ដីស្រុកខ្មែរ

ឱ! ដីស្រុកខ្មែរ មានមន្តគួរស្នេហ៍
ថួនថែសម្រាំង ល្អស្រស់ឆើតឆាយ
ឆ្ងាយផុតពីខ្មាំង ខំរស់ប្រណាំង
នឹងសន្តិភាព។

ឱ! ដីស្រុកខ្មែរ នៅសល់ធំដែរ
តែរាស្ត្រនៅទាប ឈោងចាប់មិនដល់
ទីទ័លក្នុងឃ្នាប នឹកឡើងឈឺឆៀប
រៀបរាប់ជាប់ទោស។

ឱ! ដីស្រុកខ្មែរ ខ្ញុំសូមរស់ដែរ
កុំតែបន្ទោស សូមតែមួយដុំ
ផ្គុំទុកបញ្ចុះ ឲ្យគេឆ្លាក់ឈ្មោះ
ដាក់ជួសមុខផ្នូរ។
———
លឹម វីរីយ៉ា🌸

ថ្ងៃសៅរ៍ ៩កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំរកា នព្វស័ក ព.ស ២៥៦១ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ០៣ ខែ មិថុនា គ.ស ២០១៧

20170601_174119