យប់យន់ស្ងាត់ឈឹងព្រលឹងទៅណា
បាត់ទាំងវាចារធ្លាប់ផ្តាំតាមខ្យល់
ថ្ងៃលិចមិនទាន់ ចាប់ផ្តើមមានកល
បង្វិលឲ្យខ្វល់ឆ្ងល់ស្ទើរមរណា។

យប់ស្ងាត់ណាស់ហើយនៅឡើយតែខ្ញុំ
រវាមច្រិមច្រុមម្តុំវេរ៉ង់ដា
ទៅមុខទៅក្រោយមិនដឹងទៅណា
ឬមួយជីវ៉ាភ្លេចផ្លូវចូលផ្ទះ?

កាលគ្រាក្រក្រីគ្មានអ្វីឲ្យហ្មង
ផ្អែមល្ហែមសាសងក្រងដោយតេជៈ
ពេលមានលុយច្រើនបងប្រែហ៊ឹកហ៊ាក់
ផ្តើមចេះគេចផ្ទះ ស្នេហាអស់នយ័។

យប់យន់ត្រជាក់ខ្យល់ធ្លាក់ពីជើង
អនុស្សាយើងហាក់នៅថ្មីៗ
ប៉ុន្មានឆ្នាំសោះបងចេះបំភ្លៃ
កុហក់អូនស្រីគ្មានថ្ងៃទំនេរ។

យប់ជ្រៅណាស់ហើយកូនអ្ហើយគេងទៅ
ដាក់ក្បាលកើយភ្លៅម៉ែច្រៀងបំពេរ
នៅផ្ទះយើងគ្មានខារ៉ាអូខេ
ទើបប៉ាចង់ជ្រេ ថេរក្រៅវាល្ហើយ។

គេងទៅៗអាពៅកូនម្តាយ
ញាតិមិត្តជិតឆ្ងាយលង់លក់អស់ហើយ
ចាំមាន់រងាវម៉ែងើបគោះខ្នើយ
បញ្ចុកបាយត្រាណត្រើយហើយម៉ែទៅផ្សារ។

រាត្រីសួស្តីញាតិមិត្តបងប្អូន
លិចកើតជើងត្បូងគ្រប់ទ្វីបលោការ
សូមសុបិន្តល្អនិន្រ្ទាសុខា
កុំឲ្យឈឺផ្សានឹកស្នេហ៍ដូចខ្ញុំ។

រាត្រីសួស្តីពីកម្ពុជា
សៀមរាបរមនា អង្គរសុខុម
ផ្ញើរដួងចិត្តស្មោះដល់ប្រុសឫកហំ
រាត្រីភ្លៀងធំ សុំស្នេហ៍វិលវិញ។

លឹម វីរីយ៉ា