Tag Archives: Poem

ផ្ការាជខែចេត្រ

លឿងរាជខែចេត្ររីកនៅស្រុកខ្មែរ   គន់ហើយជាប់ស្នេហ៍ដកចិត្តមិនរួច

លឿងរាជចោលក្លិនសេកសោមបូលហួច   សារិកាអរព្រួចលួចស្រូបគន្ធា។

 

ផ្ការាជរីកល្អ អបអរចូលឆ្នាំ   អ្នកស្រុកចំណាំផ្ដាំតៗគ្នា

លឿងរាជស្រុកខ្មែរស្រស់ស្អាតរមនា   រំចេក-ក្ដាំងងា គង់ប្រៀបមិនបាន។

 

រាជអ៊ើយកុំរោយ ធ្លោយចិត្តអាល័យ   សូមចាំដល់ថ្ងៃ ចប់បុណ្យសង្ក្រាន្ត

ទុកគ្រាន់ស្វាគមន៍ ទេសចរគ្រប់ប្រាណ   បានគន់កុំខាន សម្រាន្តចិន្តា។

 

ឱ! លឿងរាជអ៊ើយ សូមឆ្លើយបានទេ?   ឆ្នាំនេះម្ចាស់ស្នេហ៍ខ្ញុំនៅឯណា?

ស្ងាត់ឈឹងយូរហើយចាំភ្នែកឡើងផ្សា   ចាំលុះមរណា នាដីអង្គរ។

IMG_3177_New Color

លឹម វីរីយ៉ា,

សៀមរាប – ថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍ ១កើត ខែចេត្រ ឆ្នាំមមែ សប្ដស័ក ព.ស ២៥៥៩ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី៧ ខែមេសា គ.ស ២០១៦

ពណ៌ស្វាយថ្ងៃអង្គារ

ពណ៌ស្វាយចាយឫកថ្ងៃអង្គារ

ជនខ្មែរគ្រប់គ្នាធារធន់ណាស់

ព្រោះលើករាសីល្បីល្អល្អះ

ជំនឿចាស់ៗខ្លះផ្ដាំទុក។

 

ពណ៌ស្វាយចាយឆោមប្រលោមស្និទ្ធ

ប្រាថ្នាកៀកកិតចិត្តមិនស្មុគ

ប្រើថ្ងៃអង្គារ វារផុតទុក្ខ

សិរីនាំមុខសុខចិន្ដា។

 

ពណ៌ស្វាយចាយរូបអ័រគីដេ

ឆើតឆាយជាងគេលើសបុប្ផា

នាំលាភមង្គលផ្ដល់ស្នេហា

ល្អស្រស់អស្ចារ្យថ្លានិរន្ដរ៍។

 

ពណ៌ស្វាយចាយឈ្មោះចិត្តសាវា

ជាពាក្យមុសាប្រាថ្នាជាន់

តាមពិតពណ៌ស្វាយល្អគ្រប់គ្រាន់

រុងរឿងមិនអន់ដូចនិន្ទា។

 

ពណ៌ស្វាយចាយចិត្តគិតអាល័យ

បួងសួងម្ចាស់ថ្លៃ ថ្ងៃអង្គារ

សូមវិលវិញឆាប់រ៉ាប់ជាគ្នា

ព្រោះថ្ងៃអង្គារជាគូគាប់។

_____

លឹម វីរីយ៉ា
ថ្ងៃអង្គារ ១៥កើត ពេញបូណ៌មី ខែផល្គុន ឆ្នាំមមែ សប្ដស័ក ព.ស ២៥៥៩ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២២ មីនា គ.ស ២០១៦

IMG_3697_Edit Color

អនុស្សាវរីយ៍ក្រុម D’1

ថ្នាក់មួយចប់ទៅ នៅច្រើនទៀត

សិស្សគ្រូធ្លាប់បៀត ឃ្លាតលែងស្និទ្ធ

សល់ត្រឹមស្រមោល ក្រោលអតីត

អនុស្សាក្រិត ផ្ដិតភស្ដុ័តាង។

 

ជីវិតជាគ្រូ ធូរតិចណាស់

តឹងតែងកម្មក្រាស់ ខ្វះសំណាង

រែកពុនការងារ  ហៀមិនស្វាង

មនុស្សរស់ក្បែរខាង ក្អាងពេបជ្រាយ។

 

សិស្សខ្សោយដៀលគ្រូ ឈូឆរត្រាប់

ថាគ្រូនឹងយ៉ាប់ ស្ដាប់មិនងាយ

មុសាក្រោយខ្នង ប៉ងរំលាយ

គ្រូហ្នឹងឲ្យធ្លាយ ពាយលុះក្ស័យ។

 

សិស្សរៀនពូកែ ថែកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ
ពិន្ទុក៏ខ្ពស់ យសក៏ថ្លៃ

ចេះដឹងខុសត្រូវ សព្វសេចក្ដី

ឈ្លាសឆ្លាតប្រពៃ ច្នៃចំណេះ។

 

សូមស្នើជាមិត្ត ចិត្តដ៏ស្មោះ

កុំមានមួម៉ោះ សោះរលេះ

សូមរក្សាគ្នា ជាមិនប្រេះ

កុំអុជឲ្យឆេះ ស្លេះវាទៅ។

 

សូមសំណាងល្អ តទៅមុខ

កុំបីមានមានទុក្ខ រុកតាមផ្លូវ

សូមបារមីព្រះ ជះឲ្យត្រូវ

ដណ្ដប់ក្រាលនៅ ផ្លូវទៅឈ្នះ!

 

ជ័យហង? ជ័យ!
សួគ៌ហង? សួគ៌!
ថ្ងៃនេះថ្ងៃជាវេលាល្អមែនហង? មែន!

បានអ្វីជាបន្ទាល់? គឺនិស្សិតជំនាន់ទី១៣, ឆ្នាំទី២, ឆមាសទី១, វគ្គ៣, ក្រុម D’1BA, បន្ទប់ B105! Yeahhhhh……

 

________

 

ពីអ្នកគ្រូ លឹម វីរីយ៉ា

សៀមរាប, ថ្ងៃចន្ទ ទី១៤កើត ខែផល្គុន ឆ្នាំមមែខ្មែរ (វកចិន) សប្ដស័ក ព.ស ២៥៥៩ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២១ ខែមីនា គ.ស ២០១៦IMG_4863

បេះដូងកវី

បេះដូងកវីដូចផ្ទៃសាគរ

អារម្មណ៍ជន់ជោរហូរនាចគ្មានឈប់

ដូចទឹករលកព្រលឹមព្រលប់

ទោះព្រួយនឹងមុខគង់សុខនឹងកាព្យ។

 

ទឹកចិត្តកវី ទឹកប្រៃមិនស្មើ

អាចលូនហោះហើរ ប្រើអក្ខរាខាប

អន្ទងដួងចិត្ត មិត្តភ័ក្ដ្រដុនដាប

ដូចព្រោះសំណាបសាងស្លាបសង្ឃឹម។

 

ដើមទ្រូងកវី គ្មានថ្ងៃវាស់បាន

ប្រាំហត្ថកុំស្មាន បានស្មើនឹងខ្លឹម

សូម្បីរលក បោកផ្ទប់ទ្រហឹង

គង់នៅស្ងៀមទ្រឹង ធ្មឹងលែងប្រណាំង។

 

អារម្មណ៍កវី បីដូចពពក

វិលវល់ទៅមក លើមេឃក្ដៅខ្លាំង

ស៊ូទ្រាំមិនភ្លៀង តាមផ្ទៀងថ្ងៃបាំង

ជួយមនុស្សតតាំងច្បាំងសែងសុរិយា។

 

សំណេរកវី គ្មានន័យអាក្រក់

មិនដែលគិតល្អក់ ដក់ត្រងវាចា

ច្រោះតែន័យខ្ពស់ ព្រួសតែខ្លឹមសារ

មនុស្សលោកមុសា ថាកវីឆ្កួត។

 

ពាក្យពេចន៍កវី ន័យជ្រៅត្រជាក់

រួមអភិរក្ស ជាក់ច្បាស់មិនអួត

កវីម្នាក់នេះ មិនមែនមនុស្សឆ្កួត

សមុទ្ររីងហួត ទើបស្ងួតចិត្តខ្ញុំ!

 

———-

លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃច័ន្ទ ៧រោច ខែមាឃ ឆ្នាំមមែ សប្ដស័ក ព.ស ២៥៥៩

ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ២៩ កុម្ភ: គ.ស ២០១៦

IMG_3568

ផាមួងខ្មែរ

រំឭកឡើងវិញផាមួង-កទា

កាលយើងរាល់គ្នារស់នៅក្រក្រី

ច្នៃម៉ូដស្រស់ស្អាតផ្គាប់ចិត្តស្រីៗ

គ្រប់ពណ៌ល្បាញល្បីថ្មីចាស់មិនចោល។

 

ស្រណោះផាមួងគេល្បួងបោះបង់

កំព្រា រញង់ បង់បាត់ស្រមោល

ស្ងាត់ច្រៀបដប់ឆ្នាំរស់នៅតែលតោល

រស់ដោយប្រយោលក្នុងក្រោលតម្បាញ។

 

ផាមួង-កទា វេទនាស្ទើរស្លាប់

សូត្រសៀមចំបាប់ប៉ងចាប់បំផ្លាញ

ចាប់ចងទាំងខៀន(១) គ្មានសិទ្ធិបង្ហាញ

ស៊ូទ្រាំនៅក្រាញខ្ជិលសូញសាញឈ្លោះ។

 

ឥលូវផាមួង លួងចូលផ្សារខ្មែរ

ក្មេងចាស់ហូរហែ ប្រែចិត្តជួយលស់

ជាងដេរមានធម៌ ជួយផ្សាយសាបព្រួស

ស្ទូចយោងកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ រស់ដោយកេរខ្មែរ។

 

ផាមួងស្រស់ស្អាត មិនខាតថ្លៃដើម

ច្នៃម៉ូដល្អឆ្នើម ពេញថ្លើមម្ចាស់ស្នេហ៍

ទោះមនុស្សមិនស្អាត គង់ចង់នៅក្បែរ

ព្រោះផាមួងខ្មែរ អប់ស្នេហ៍តាមថ្ងៃ។

 

ផាមួងខ្ញុំស្លៀកហៅពណ៌ស៊ីលាប

បុរាណប្រៀបធៀបភពពុធចរណៃ

សម្បុរសម្បកដូចត្រួយស្លឹកខ្ចី

ជួយលើករាសីអ្នកស្លៀកថ្ងៃពុធ។

 

ផាមួងស៊ីលាបចាក់ឃ្នាបគោមជើង

ពណ៌មាសរលើង ពើតពើងមោះមុត

បើបានចងក្បិនច្បាស់ល្អបរិសុទ្ធ

អ្នកមើលស្រយុតស្លុតដល់រត់ពួន។

 

ពេលនេះសូមស្លេះខ្លាចឆេះអ្នកអាន

ឡើងប៉ុស្ដិ៍ថ្មើរម៉ាន បានតែអួតខ្លួន

ណ្ហើយចាំវគ្គក្រោយតែងឲ្យហំហួន

ឡើងមកអង្រួន តាមក្បួនដដែលទៀតណា!

______

សូមចែកចាយសម្រស់ពីជ្រុងម្ខាងនៃផែនដី

ស្មេរ៖ លឹម វីរីយ៉ា

(១)-ខៀន (ន.) = សំពត់ផាឌិបឬទេស មានផ្កាចម្រុះ បោះពុម្ពពណ៌ផ្សេងៗសម្រាប់ស្លៀកចងក្បិន។

IMG_4483

អង្គរក្សក្មេង

អង្គរក្សវ័យក្មេងទាំងពីរនាក់
រូបរាងសមសក្ដិស្ម័គ្រការពារ
អាចពឹងពរបានគ្រប់វេលា
ទោះក្ដៅរងាមិនហ៊ានត្អូញ។

សូមអរគុណច្រើនក្រើនរំឭក
ពរម៉ាសន្ធឹកដឹកឱ្យប្អូន
ថែមម៉ាយន្តហោះចែក-ត-កូន
សណ្ដោងដូចក្បូនជូនមង្គល។

បើបានឃើញហើយឆ្លើយបីម៉ាត់
សាធុ ស្ងាត់ៗ ខ្ចាត់កង្វល់
ពីថ្ងៃនេះទៅជោគជ័យដល់
ឈ្នះដោយគ្មានកលសល់តែសុខ។

អង្គរក្ស

ដេកមិនលក់…

ដេកមិនលក់ ភ្នក់ចង់ងើប ទើបបើកភ្នែក
មួយស្រឡេត ឆេតទៅគេ? ទេកុំអី!
ដេកទៅវិញ ដេញតែមូស ធ្លុះរាត្រី
ព្រោះពីថ្ងៃ ដៃមិនស្ងៀម ត្រៀមកាហ្វេ។

យប់ក៏ជ្រៅ ឥលូវត្រជាក់ ធ្លាក់សន្សើម
ដកដង្ហើម ផ្ដើមឮវែង គេងនឹកគេ
ចង់ស្ដីរក យកដំណឹង តឹងម្លេះទេ
ឫក្សចុងខែ ក្បែរមិនបាន ចានក៏បែក។

ឱ! ស្នេហា ហារវាស្លាក់ ចាក់អណ្ដាត
មានមិនខាត ស្អាតគេកោត ឆោតមិនប្លែក
ចំណេញមួយ ព្រួយមិនដល់ ខ្វល់មិនរែក
គឺតួឯក ហែកដួងចិត្ត ស្និតដៃថែរ។

ឱ! ស្នេហា ចារឱ្យជួប ផ្គួបតែកម្ម
រយខែឆ្នាំ ចាំតែឌឺ ឈឺឥតល្ហែ
តែមិនថ្វី ស្រីមានកូន អូនជាម៉ែ
បងចង់ក្បែរ តែចង់ឡូយ ធ្លោយមិនបាន។

នឹកប្រុសតូច ដូចព្រលឹង ពឹងរូបរស់
ប្រុសធំខ្ពស់ ហួសនិស្ស័យ ថ្លៃរំខាន
ណ្ហើយឈប់គិត ខិតបេះដូង គ្រោងថ្មើរម៉ាន
ថែមិនបាន ក្សាន្តនឹងកូន អូនក៏សុខ។

១១១

សកវាទ៍ចម្រុះ

សកវាទ៍ ផ្កាចន្ធូ នៅ BBU ជំនាន់១៣

សកវាទ៍ ផ្កាចំប៉ី ជំនាន់១៣ នៃឆ្នាំទី២

សកវាទ៍ ផ្កាលីលី ក្នុងឆ្នាំទី២ ឆមាសទី១

សកវាទ៍ ផ្កាកំពីងពួយ ឆមាសទី១ ជួយចប់អស់ហើយ

សកវាទ៍ ផ្កាកន្ត្រើយ មិនទាន់បានស្បើយ នៅឡើយ២ក្រុម

សកវាទ៍ ផ្កាម្រុំ នៅសល់២ក្រុម វេនយប់ទាំងអស់

សកវាទ៍ ផ្កាប៉េងប៉ោះ អាល័យអាឡោះ ដោះស្រាយសែនតឹង

សកវាទ៍ ផ្កាកំភ្លឹង មួយឆមាសហ្នឹង តឹងទ្រូងចង់ស្ទះ

សកវាទ៍ ផ្កាម្រះ ខំរៀនទើបឈ្នះ ហៅអ្នកពូកែ

សកវាទ៍ ផ្កាស្រងែ អ្នកឈ្នះមានស្នេហ៍ បានក្បែរសក្ដិធំ

សកវាទ៍ ផ្កាចេកទុំ ក្រអូបឈ្ងុយងំ ស្រូបមិនជិនណាយ

សកវាទ៍ ផ្កាសារាយ ត្រសុំត្រសាយ ខ្ចាយឈ្មោះគេកោត

សកវាទ៍ ផ្កាដើមត្នោត រសផ្អែមទៀតសោត ក្រេបមួយជីវិត។

IMG_3329-Text on Board

ល្បើកស្នេហ៍ខ្ញុំ

ធ្លាប់ញញឹម ប្រិមប្រិយជាប់ គាប់ចិត្តបង
គ្រានេះម្ដង ល្បងធ្វើមុខ ទុក្ខក្រៀមក្រំ
ខ្ពើមញញឹម ស្រឹមបន្តិច ក្ដិចអារម្មណ៍
អាចបន្លំ ខំបន្លប់ ចប់មិនសូន្យ។

មុខប៉ុណ្ណឹង ដឹងឬនៅ? ព្រៅមិនយូរ
បងរអ៊ូ ធូរតែឯង ក្រែងតែអូន
ក្ដក់មួយម៉ាត់ ស្ងាត់មួយម៉ោង តោងរយោង
សាររាប់ផ្លូន អូនរាប់ភ្លេច ធ្មេចមិនខ្វល់។

កុំសូវហ៊ាន! មានគេបន់ ជាន់បន្ថែម
ថ្វាយសាច់ក្លែម ថែមអ្នកតា ប្រាថ្នាស្គាល់
ហ៊ានតែទៅ ពៅកើតទុក្ខ ស្មុគ្រអំពល់
ច្បាស់ច្របល់ ទាល់គំនិត ខិតមកវិញ។

ណ្ហើយកុំឡូយ! ធ្លោយជាជួប រួបរឹតហើយ
ធ្វើកន្តើយ ស្បើយកន្ទេល ពេលកន្ទេញ
តិចស្ដាយក្រោយ ឱ្យទៅហើយ ឆ្លើយមកវិញ
ដេកទន្ទេញ ចេញតែស័ព្ទ ប្រាប់ថានឹក។

ឈ្មោះរីយ៉ា ចារឱ្យជាប់ គាប់បេះដូង
ស្រស់បំព្រង ជ្រោងដោយយស ជួសធាតុទឹក
អស់ទាំងគេ ជ្រេចង់ស្នេហ៍ ក្បែរល្ងាចព្រឹក
បើឈប់ផឹក ដឹកដៃអូន កូនក៏អរ។
______

ចប់ល្បើកស្នេហា
ឆ្លងតាមអក្ខរា
វោហារជាប់ទង
មិនសូវក្បោះក្បាយ
បានរូបថតយោង
អញ្ជើញញាតិបងប្អូន
មើលម៉ាសេរី។
——–
ដោយ៖ លឹម វីរីយ៉ា

12669719_10207341629715414_8539819751171583268_n

មិត្តចាស់ខ្ញុំ

មិត្តចាស់ផ្លាស់ស្បែកចែកសម្រស់

ម្នាក់ៗអស់ទាស់ស្រស់គន់ភ្លឹក

បែកគ្នាពេលវែងរែងរឭក

ពេលខ្លីរអឹកនឹកជួបម្ដង។

 

សម្លាញ់មុខក្លឹង “ខោល វាសនា”

ជួបខែវិច្ឆិកាឆ្នាំកន្លង

ជជែកជាធ្នាក់ទាក់សាសង

មានភរិយាផងថែមកូនពីរ។

 

ពួកម៉ាកថ្ពាល់ខួច “ថុង សំបូរ”

ជួបគ្នាហែហូរប្រូវក់វី

ពួកយើងមានកូនសុទ្ធម្នាក់ពីរ

ខ្ញុំប្រុសទាំងទ្វី រីឯងស្រី។

 

ម្នាក់ទៀតពាន់ឆ្នាំទើបជួបម្ដង

ចាំមិនរំលងប៉ិនសម្ដី

គឺ “គង់ សាវេត” ប្រជាប្រិយ

រស់លើផែនដីនៅឡើយទេ។

 

សូមស្លេះត្រឹមនេះក្រែងគេដេញ

ទ្រលាន់ជូរជ្រេញនាំខ្មាសគេ

តើមានមិត្តផ្សេងណាទំនេរ?

ថ្ងៃហូលីដេយ៍ តេមកលេងផង!!!

១១១១១