ខ្ញុំនៅចងចាំច្បាស់ណាស់ សៀវភៅគំនូរ ស ខ្មៅ ដែលខ្ញុំធ្លាប់អានយ៉ាងជក់ចិត្តដិតអារម្មណ៍កាលនៅក្មេង។ មិនចាំថាអាយុប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែសៀវភៅនេះ ប្រហែលជាម៉ាក់ទិញមកពីផ្សារ ហើយជាកម្មសិទ្ធិផ្ដាច់មុខរបស់ខ្ញុំមើលទៅ ទើបពេលនោះ ក្រៅពីអានជាច្រើនលើកច្រើនសារហូតដល់ចងចាំសាច់រឿងទាំងស្រុងហើយ ខ្ញុំនៅរំអុកឱ្យម៉ាក់ទិញគូល័រទៀនសម្រាប់ខ្ញុំផាត់ពណ៌រូបភាពទាំងនេះដោយក្ដីស្រឡាញ់ថែមទៀតផង។ អានរឿងនេះឡើងចាំដូចមេសូត្រហើយ ជាច្រើនឆ្នាំក្រោយមក ទើបខ្ញុំឡើងថ្នាក់ទី៨ និងរៀនអក្សរសីល្ប៍រឿង “ធនញ្ជ័យ” នេះក្នុងកម្មវិធីសិក្សា។ ម្ល៉ោះហើយ ខ្ញុំរៀនពូកែណាស់ ជាពិសេសវិភាគរឿងដាក់ពិន្ទុ និងពេលធ្វើតែងសេចក្ដីបែបវិភាគពីទ្រឹស្ដីផ្សេងៗ ខ្ញុំនិយមលើកយកឧទាហរណ៍ក្នុងរឿងធនញ្ជ័យ ទៅធ្វើជាអំណះអំណាងជាងរឿងផ្សេងទៀត។

ខ្ញុំសូមអរគុណជាពន្លឹកចំពោះលោកពូ អ៊ុត រឿន ដែលបានគូរគំនូរនិទានរឿងនេះ សម្រាប់ទាក់ចិត្តកុមារតូចៗជំនាន់ខ្ញុំ ដែលកាលណោះ គ្មានទូរទស្សន៍ គ្មានអ៊ីនធើណិត គ្មានឧបករណ៍កម្សាន្តសម្បូរបែបដូចក្មេងសម័យឥឡូវនេះ បានសិក្សារៀនសូត្រប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។ និងសូមអរគុណដល់អ្នកនិពន្ធអាថ៌កំបាំងដែលបាននិពន្ធរឿងធនញ្ជ័យ សម្រាប់ទុកជាគតិអប់រំដល់មនុស្សគ្រប់ៗជំនាន់ឱ្យចេះគិតពិចារណាពីជោគវាសនាប្រទេសជាតិ ដែលកន្លងមកតែងត្រូវបានយាយីដោយបរទេស និងរឹតតែអភ័ព្វដែលប្រទេសជាតិយើងរាប់សិបជំនាន់តៗមកទៀត ភាគច្រើនគ្រប់គ្រងនិងដឹកនាំដោយមេដឹកនាំដែលខ្វះទសពិធរាជធម៌ ដូចស្ដេចទុយស៌ក្នុងរឿងធនញ្ជ័យនេះជាតួយ៉ាង។

សូមរីករាយតាមដាន អានរូបគំនូរលាយអក្សរ ដោយវិចិត្រករ អ៊ុត រឿន ដូចតទៅ៖

សូមអរគុណដល់លោកអ្នកអាន ដែលបានបញ្ចប់អំណានរហូតដល់ទំព័រចុងក្រោយនេះ! សូមស្មារតីជាតិនិយមកើតមានឡើងវិញនៅក្នុងគ្រប់ព្រលឹងរបស់កូនខ្មែរគ្រប់ៗរូប ទោះបីជាកូនខ្មែរនោះកំពុងស្ថិតនៅទីណានៃភពផែនដីនេះក៏ដោយ!