***[អយន = (អានថា អៈ យ៉ៈ ណៈ) មាននយ័ថា ផ្លូវ គន្លង សុរិយគតិ ដែលមានវេលាថ្ងៃ និង យប់ស្មើគ្នា]

អនុស្សាវរីយជាទីស្នេហា
ស្រីប្រុសសង្ហាយាត្រាជួបគ្នា
ជួបពេលព្រលឹមប៉ប្រឹមរម្យនា
ម្នាក់ៗសោភា រង់ចាំថ្ងៃរះ។

មិនាម្ភៃបី ឃ្មាតខ្មីមិនខក
ទេសចរណ៍ឡើងកក ច្រកដើរឡើងស្ទះ
តាំងពីងងឹតដល់សូរិយារះ
រង្សីចាំងជះ រំលេចឆព្វណ្ណ។

អនុស្សាវរិយអយនសមយ័
ដូចពេជ្រចរណៃ ថ្លៃគ្រប់ជំនាន់
កូនខ្មែរត្រូវដឹងរៀនយល់ឲ្យទាន់
កុំឲ្យភាំងភាន់នាំខកការពិត។

អយនសមយ័ថ្លៃជាងដុំមាស
បរទេសឆ្លៀតឈ្លាសរំកិលមកជិត
ប្រាសាទអង្គរល្អឆើតវិចិត្រ
ព្រះសូរ្យអើតស្និទ្ធពីប្រាង្គកណ្ដាល។

កូនខ្មែរត្រូវចាំផ្ដាំប្រាប់តគ្នា
មិនមែនពណ៌នាត្រឹមអយនកាល
ឬសគល់នៃហេតុអច្ឆរិយៈផុសច្រាល
អង្គរត្រកាល ក្រាលដោយបណ្ឌិត។

អនុស្សាវរីយជាទីមោទនៈ
ប្អូនៗសស្រាក់រូតរះជួបជិត
តាមពាក្យសន្យាមិនបានប្រឌិត
និស្សយ័មានពិត ឆ្នាំក្រោយជួបទៀត។
——————————–

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា,
សៀមរាប, ថ្ងៃសុក្រ ១៣រោច ខែផល្គុន ឆ្នាំម្សាញ់ បញ្ចសក័ ព.ស ២៥៥៧ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៨ ខែមិនា គ.ស ២០១៤