រសាប់រសល់ ខ្វល់គិត
ឆ្ងល់រឿងអតីត គិតទៅខ្លោចផ្សា
ផ្លូវដើរសុទ្ធតែបន្លា
ក្រពើត្រៀបត្រា ខ្លាតោគ្រហឹម។

ធ្លាប់ដើរទាំងអស់សង្ឃឹម
ឥលូវព្រលឹមផ្ទឹមសាយព្រលប់
ទោះថ្ងៃសាយណ្ហទាន់យប់
មិនសូវជ្រុលជ្រប់ងប់តាមគេថា។

រឿងរ៉ាវទោះធ្ងន់ម្ដេចម្ដា
គង់មានទេវតាអាសាតាមថែ
រស់រានមានមិត្តហូរហែ
វាធូរចិត្តដែរ តែមិនសូវហ៊ាន។

សព្វថ្ងៃគេរាប់អ្នកមាន
មិត្តភក្ត្រព្រៀងលានឈានចូលបូលមុខ
ពីនេះតទៅថ្ងៃមុខ
រួមសុខរួមទុក្ខផ្ទុកដាក់ខ្លួនឯង។

តាំងឈ្មោះជួសឱ្យបែកផ្សែង
ផ្លាស់ប្ដូរមិនក្រែងចែងចាំងពណ្ណរាយ
រំកិលទៅទាំងសម្ពាយ
វេចខ្ចប់អប់ភាយលាយឡំផ្សំចិត្ត។

ម្នឹះលោកបើសិនប៉ិនស្និទ្ធ
ត្រកាលអម្រឹតដិតដោយបោយដៃ
បើព្រហ្មលិខិតចង្រៃ
ថ្លើមធំប្រល័យ ខ្ញុំក្ស័យឱ្យមើល។

តែណ្ហើយ! នៅឡើយអ្នកព្រើល
ងងល់ងងើល មើលសឃើញខ្មៅ
ជននោះពិតជាកម្លៅ
បើគិតៗទៅសូវបែកល្អជាង។

រស់ជួបដូចខួបដីផ្អៀង
ខែរះមិនទៀងភ្លៀងធ្លាក់មិនត្រូវ
ណ្ហើយចុះ! អតីតខុសផ្លូវ
តែថ្ងៃនេះទៅ សុខហង ជ័យអ៊ើយ!
———
(បទភុជង្គលីលា)

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា🌸

ថ្ងៃពុធ ១៤កើត ខែបុស្ស ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស ២៥៦០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១១ ខែមករា គ.ស ២០១៧