
អនុស្សាវរីយ៍ជំនាន់ទី១១


យប់ជ្រៅខ្យល់ធ្លាក់មេឃខ្ជាក់ភ្លៀង
រណ្ដំសំនៀងភ្លៀងរាត្រី
គេងមិនលក់សោះតាំងពីថ្ងៃ
អារម្មណ៍មមៃដូចឡប់ឡិន។
ធ្លាប់តែយប់ជ្រៅនៅមិនសុខ
ខ្លាចម្ដាយឈឺចុកជម្ងឺកិន
ងើបឡើងត្រេះត្រូុះឆ្លុះមើលសិន
ខ្លាចដេកបង្ហិនពេលវេលា។
ឥលូវអាធ្រាត្រដូចយប់មុន
អារម្មណ៍ត្រិមត្រុនឥតខុសគ្នា
ខ្លាចចង្កៀងភ្លឺមិនល្អជា
ខ្លាចលង់និន្រ្ទាដូចបញ្ឆោត។
សម្លឹងអ្នកម្ដាយឆ្ងាយផែនដី
ផ្ញើកូនប្រុសស្រីធាតុមួយកោដ្ឋ
ធូប៣សរសៃអុជហើយដោត
បង្គំមុខកោដ្ឋលុះថ្ងៃសូន្យ។
សូមដួងវិញ្ញាណក្ខន្ធនៃម្ដាយ
រួចចាកផុតឆ្ងាយភាពស្រពោន
សម្រាកសុខស្រួលលើសួគ៌ក្បួន
ដូចកូនបានឃើញក្នុងសុបិន្ត។
ខ្ទមស្រែឥតស្រូវនៅស្រះស្រង់
ក្បែរគុម្ពរំចង់ប្លង់ខាងត្បូង
ទេសភាពបៃតងវាលស្មៅយោង
គេងលេងយោលទោងក្រោមខ្ចុះស្បូវ។
ខ្ទមស្រែត្រជាក់ធ្លាក់សន្សើម
ស្រូបខ្យល់ដង្ហើមក្លិនម្រះព្រៅ
គន្ធាផ្កាម្អមដុះអមផ្លូវ
ព្រះខ្លបស្ដេចស្មៅដៅស្នាមដើរ។
ខ្ទមស្រែសាងមិត្តជិតបង្កើយ
ផ្អែកខ្នងគងខ្នើយមើលចាបហើរ
ញ៉ាំបាយមាន់ដុតគិតបណ្ដើរ
កម្សាន្តដំណើរស្នើរពីម្សិល។
អនុស្សាវរីយ៍ពីខ្ទមស្រែ
មានរឿងហូរហែសើចឡើងគឹល
មានរឿងឈឺចាប់ស្ដាប់មិនខ្ជិល
ក្រោមដើមអម្ពិលខ្ជិលបកស្រាយ។
រាត្រីចន្ទរះធំមូលក្រឡង់ ពេញបូណ៌ផូរផង់ ត្រចង់ត្រចះ
បឋមាសាឍ យប់នេះដាច់ច្បាស់ ស្អែកសុរិយារះ ចូលព្រះវស្សា។
ថ្ងៃនេះទៅវត្តប្រគេនទានធំ រូបនាគសុខុមឆ្លាក់ដោយខេមរា
ទូងស្គរ លើកទង់ ជាមួយ យាយតា សែនថ្វាយទេវតា សូមពរសុខសាន្ដ។
សូមអនុមោទនា ប្រគេនមគ្គផល ឱ្យបានកើតដល់សាច់ញាតិសន្ដាន
ពេញដោយពន្លឺ ត្រចាលថ្កើងថ្កាន រុងរឿងស្មើបាន នៃឋាននិព្វាន។
———–
ប្រណមពីចម្ងាយ ដោយឧបាសិកា លឹម វីរីយ៉ា
សៀមរាប, ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ១៥កើត ខែ បឋមាសាឍ ឆ្នាំមមែ សប្ដសក័ ព.ស ២៥៥៩។
ជំនាន់ទី១០ បញ្ចប់ផុតទៅ
បន្សល់ទុកនៅ សៀវភៅចំណេះ
និស្សិតស្រីប្រុស ស្រុះដៃចាក់ស្រែះ
ថ្ងៃល្អវិសេស ស្លេះត្រឹមពេលហ្នឹង។
គ្រប់គ្នាឆ្លៀវឆ្លាត សង្វាតសិក្សា
គ្រូបាអាចារ្យ ប្រាថ្នាសិស្សប្រឹង
ឫសគល់ជោគជយ័ ល្វីងណាស់ត្រូវដឹង
ជូរចត់ដល់ម្លឹង ព្រោះប្រឹងយកផ្លែ។
សូមជូនពរប្អូន រលូនដោយលាភ
កិត្តិយសគ្មានប្រៀប រាប់រៀបឥតល្ហែ
ថ្ងៃនេះទៅមុខ រឿងស្មុគ្រឈប់ក្បែរ
ភ្លឺដូចដួងខែ ចោមស្នេហ៍ដោយផ្កាយ។
អនុស្សាវរីយ៍ ជាទីស្នេហា
អ្នកគ្រូរីយ៉ា បោះត្រាពីឆ្ងាយ
ជូនជាបន្ទាន់ ទុកគ្រាន់សប្បាយ
ញញឹមស្រស់ស្រាយ ចាយមួយជីវិត។
ថ្ងៃក្រោយមានយស រស់នៅដោយសក្ដិ
មានងារខ្ពស់ថ្នាក់ ឆ្លាក់ឈ្មោះបណ្ឌិត
តែចូរកុំភ្លេច កុំគេចការពិត
ល្វីងពីអឌិត ផ្អែមឆ្អិតមួយជាតិ។
——————-
ពីអ្នកគ្រូ លឹម វីរីយ៉ា
សៀមរាប, ថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍ ២រោច ខែបឋមាសាឍ ឆ្នាំមមែ សប្ដសក័ ព.ស ២៥៥៩
ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២ ខែកក្កដា គ.ស ២០១៥

ឱ! ខេត្តកោះកុង ស្ថិតក្នុងចិត្តខ្ញុំ
ឋានសួគ៌ពទ្ធ័រុំដោយមហាសាគរ
ពីរថ្ងៃនឹងអ្នកសែនសុខគ្មានប្ដូរ
ទោះបីភ្លៀងផ្គរក៏ស្ងប់ដួងចៃ។
ឱ! កោះកុងអ៊ើយ ម្ដេចឡើយឆ្ងាយម្លេះ?
បើជិតត្រឹមណ្ណេះ ម្លេះទៅរាល់ថ្ងៃ
ឈរនៅមាត់ជ្រាំងមើលផ្ទៃទឹកប្រៃ
ថ្ងៃរះស្អែកថ្មី វិលវៃម្ដងទៀត។
កោះកុងកោះខ្មែរក្បែរព្រំស្រុកសៀម
អ្នកស្រុករវាមរកស៊ីខ្មីឃ្មាត
ស្នាមសើចអ្នកកោះចងចិត្តខ្ញុំទៀត
សូមកុំឆ្ងាយឃ្លាត កោះកុងខ្មែរអ៊ើយ!!!
——–
ពីសៀមរាប,
ថ្ងៃសៅរ៍ ៨រោច ខែចេត្រ ឆ្នាំមមី ឆសក័ ព.ស ២៥៥៨ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១១ ខែមេសា គ.ស ២០១៥