កំណាព្យផ្ញើជូនប្អូនស្រីបូផា

ផ្លូវ​ដើរ​វែងឆ្ងាយ​ ក្លាយជា​ខ្លី
ស្វែងរកសួស្ដី​ សិរីជា
ឈប់តូចចិត្តទៅ​ ពៅពំងារ
ជីវិត​គ្រប់គ្នា​ ជារឿងល្ខោន។

អ្នកខ្លះតួឆ្កួត​ អួតក្រោមមេឃ
ខ្លះកំជិលពេក​ ដេកកំប្រោន
ខ្លះទៀតរីងរៃ​ ភ័យ​បង្អោន
ផ្អេីលៗត្រោនៗ​ ឱនហេីយក្រាប។

អ្នកខ្លះមានទ្រព្យ​ ផ្គាប់ទេវតា
ខ្លះចិត្តឫស្យា​ ប្រាថ្នា​បាប
ខ្លះទៀតសោយទុក្ខ​ មុខឡេីងឆ្អាប
រស់នៅត្រដាប​ ស្ងាបក្នុងមុង។

សៀវភៅ​អ្នកតែង​ សម្ដែងរឿង
រៀបរាប់​ទ្រាប់ក្បឿង​ កឿងជាប់ជង់
លំហូរដួងចិត្ត​ ក្រិត្យ​គង់​វង្ស​
ឱ្យដិតយូរលង់​ ក្នុងក្រាំងមាស។

មនុស្ស​លោក​ យកជាតិ​ ឆ្លៀតតុបតែង
គេចេះសម្ដែង​ ក្លែងពោរពាស
កុហកបញ្ឆោត​ ដោតនិរាស
ឡេីងខ្ពស់ហួសរាស្ត្រ​ ក្បៀសមិនបាន។

អូនអ៊េីយ! នេះហេីយ​ ឆាកជីវិត
អ្នកឆ្លាតលាក់ជិត​ ដិតក្សេមក្សាន្ត
អ្នកល្ងង់លង់ជឿ​ អឿអស់ប្រាណ
ចុងក្រោយ​រស់បាន​ ត្រឹម​បាយឆី។

អ្នកល្អជាងគេ​ គឺខ្លួនឯង
មិនបាច់សម្ដែង​ ក្លែងសម្ដី
ពោលតែពាក្យពិត​ ឆ្អិតជាប់ដី
សាងភពមានន័យ​ ប្រពៃ​មួយ។

សូមជូនពរជ័យ​ ន័យឧត្ដម
ដល់អ្នកដែលខំ​ លូតលាស់​ត្រួយ
សូមបានធំឡេីង​ ថ្កេីងជាមួយ
ពាក្យ​ថាអ្នកស្ទួយ​ ជួយសង្គម។

សូមឱ្យប្អូនស្រី​ ស្គាល់​តែសុខ
ថ្ងៃ​នេះទៅមុខ​ ស្រណុកជុំ
ជួបតែពាក្យឈ្នះ​ រះរងំ
រុងរោចន៍​ដូចដុំដួងសុវណ្ណ។

សូមឱ្យ​ស្នាដៃ​ ក្មេងស្រីល្អិត
បានជ្រាបចូលដិត​ ស្ថិតអាត្ម័ន
រញ្ជួយ​អ្នកអាន​ ដែលបានកាន់
រំភេីបណែនណាន់​ ដួងហឫទ័យ។

សូមប្អូនបានស្គាល់តែមង្គល
រស់នៅបានយល់តែសិរី
ដង្ហេីមចេញចូល​ ប្រផ្នូលថ្លៃ
រស់សាងស្នាដៃ​ ថ្លៃជាងពេជ្រ។

—————
សារខ្លី​ តែន័យវែងឆ្ងាយ
ជូនអភិប្រាយ​ ក្លាយ​កាព្យរំលេច។
គ្រូម្នាក់ធ្លាប់រះធ្លាប់លិច
សូមផ្ញេីពាក្យពេចន៍​ ក្ដិចដួងចិន្ដា។
សរសេរចេញពីឱរា
ជូនប្អូនបុប្ផា​ ម្ចាស់​ស្នាដៃតូច។
សូមឱ្យប្អូនរះប្រៀបដូច
ដួងចន្ទ្រឆ្ងាយរោចន៍​ ភ្លឺដូចបូណ៌មី។
សូមឱ្យ​ជីវិត​ឡេីងថ្លៃ
ខ្ពង់ខ្ពស់​អាល័យ​ ដូចដួងតារា។
សូមឱ្យ​ជីវិត​ស្នេហា​
រីកស្រស់ដូចផ្កា​ ផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ។
សូមបានរស់នៅជួបជុំ
ក្អាកក្អាយ​រងំ​ សុខជានិរន្តរ៍!
————
លឹម​ វីរីយ៉ា​🌸
១៦​ សីហា​ ២០១៩

អ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង ម្ចាស់សៀវភៅទាំង៤ក្បាលនេះ នាងឈ្មោះ សុត បូផា

Leave a comment