Tag Archives: Poem

រាត្រីព្រឺខ្នង

វាំងននខ្មៅស្ទប គ្របផែនដី
ជំនោររាត្រី ផ្ទៃងងឹត
ព្រះចន្ទ្រខំកើត អើតមួយផ្លិត
រស្មីបង្ខិត បិទផ្ទាំងមេឃ។
 
យប់៧កើត ខ្នើតកត្ដិក
សៀងទស្រក់ទឹក ភ្លឹកដំណេក
ខ្លែងស្រាកស្រែកយំ ងំចម្លែក
ឆ្កែលូថ្នល់បែក ស្រែកគ្រលួច។
 
សូរស័ព្ទស្ដាប់ឮ ព្រឺឆ្អឹងខ្នង
ពន្លឺបៃតង ឆ្លងបង្អួច
បង្ហើបទ្វារមើល ព្រើលចិត្តព្រួច
រាងកាយក្លាយស្ដួច រួចហោះបាត់។
 
រាត្រីសុវត្ថិ ខ្ចាត់ព្រលឹង
អាធ្រាត្យថ្មើហ្នឹង ធ្មឹងស្ងៀមស្ងាត់
មើលពិដានមេឃ ស្លេកប្រម៉ាត់
ផ្កាយមួយសម្ងាត់ រះចោលម្សៀត។
———
រាត្រីសួស្ដី!
 
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា (រក្សាសិទ្ធិ)
 
អាទិត្យ ៧កើត ខែកត្ដិក ឆ្នាំវក ព.ស ២៥៦០
ត្រូវនឹងថ្ងៃទី៦ ខែវិច្ឆិកា គ.ស ២០១៦
pexels-photo

រាត្រីចង់សួរ

រាត្រីសុវត្ថិ បាត់សៀងចង្រិត
ធ្លាប់ច្រៀងលួងចិត្ត ច្រេកច្រិតស្និទ្ធស្នេហ៍
បាត់ទាំងហ្វូងផ្កាយ ឆ្ងាយទាំងដួងខែ
ឥលូវសល់តែ តុកកែឯកា

រាត្រីចង់សួរ តួឯកបាត់ខ្លួន
យប់យន់អង្រួន ពួនគ្មានវាចា
រាត្រីសួស្ដី ស្ដីសួរនរណា
ដួងចន្ទ្រតារា យាត្រាក្រៅមេឃ

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា

យប់ថ្ងៃទី៤ ខែវិច្ឆិកា គ.ស ២០១៦

14884559_10209696681270231_5265506632134827063_o

ភ្លៀងធ្លាក់ចុងឆ្នាំផ្ដាំស្រុកខ្មែរ

ភ្លៀងធ្លាក់ចុងឆ្នាំផ្ដាំស្រុកខ្មែរ
ថ្ងៃស្អែកដាច់ខែប្រែ-កត្ដិក
ផ្គរលាន់ពេលយប់ខ្ទប់ដល់ព្រឹក
ឥន្ទធនូឆ្លងទឹក ស្ពឹកវេហា។

ពពកដេរដាស ប្រាសលើភ្នំ
ចង្រិតស្រែកយំ ឃ្មុំក្រេបផ្កា
កណ្ដូបបុកស្រូវ ផ្លូវមរណា
តុកកែចរចា ហាឱ្យបូល។

កង្កែបអូបៗ ទ្រោបក្នុងស្មៅ
លបហួចហិចហៅ ដៅមូសចូល
មមាចពភ្លើ ធ្វើជាស្នូល
បណ្ដែតបណ្ដូល បង្គោលកម្ម។

ក្រពើឆ្លេឆ្លា ប្រវាគោក
សន្ធឹកភ្លៀងមក ជោគសស្រាំ
រណ្ដំស្រិចៗ ក្ដិចរអាំ
វស្សារយឆ្នាំ ចាំរដូវ។

ចាបលើចុងឈើ ស្លឺស្លន់ស្លោ
អាស្វាឥតខោ តោនាំផ្លូវ
ក្រសាររវល់ ខ្វល់លំនៅ
ឯហ្វូងដង្កូវ នៅតែខូច។

អ្នកប្រាជ្ញស្រុកខ្មែរ បែរលាក់មុខ
ជនពាលឃ្វាលទុក្ខ រុកប៉ផ្លូច
អ្នកចេះធ្វើភ្លើ ស្ទើរធំតូច
ឯពួកអាខូច ដូចស្វាព្រៃ។

បួងសួងលួងព្រះ សំពះផ្កាយ
ភ្លើងទៀនខ្ចាត់ខ្ចាយ ឆ្ងាយបារមី
សង្ឃឹមទេវតា ត្រាប្រណី
យល់អធ្យាស្រ័យ ព្រះអាទិត្យ។
———
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា (រក្សាសិទ្ធិ)

សៀមរាប,
ថ្ងៃអាទិត្យ ១៤ រោច ដាច់ខែអស្សុជ (ស្អែកចូលកត្ដិក) ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស ២៥៦០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី៣០ ខែតុលា គ.ស ២០១៦

%e1%9f%a0%e1%9f%a0%e1%9f%a0%e1%9f%a0%e1%9f%a0%e1%9f%a0%e1%9f%a1

វាលស្រែស្រុកខ្ញុំ

វាយោយោលយោគ រលកទឹក💦
ផ្គរលាន់គគ្រឹក រអ៊ឹកផង⚡
រន្ទះក្ឌុងក្ឌាំង ភាំងក្ដាមខ្យង🐌
កង្កែបហែលឆ្លង ផ្សងខ្លាចឈ្លើង។🐛

ដើមត្រែងលាស់ត្រួយ ជួយកន្ត្រើយ🌱
កន្ទ្រាំងខែត្រស្បើយ ត្រើយខាងជើង
ចង្រិតខំពួន ជួនឃើញភ្លើង🔥
រំភើបពើតពើង ពេញពោងពាយ។🙊

កំប្លោកក្នុងបឹង ប្រឹងបែកគុម្ព🌿
កំភ្លឹងឆួលងំ សណ្ដំភាយ
អណ្ដើកបាតទឹក ស្ពឹករវាយ
រវើស្ទើរធ្លាយ រលាយជុំ។🐢

កញ្ឆែតបោះទង រំលងទឹក
ត្រីក្រាញ់សងសឹក ចឹកកូនគ្រុំ🐚
ដូចជាផែនដីនៃនាងខ្ញុំ
រង្គើរង្គុំសូមរួមកាត់។🙏
———
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា
———
ថ្ងៃសៅរ៍ ១៣រោច ខែអស្សុជ ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស ២៥៦០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៩ ខែតុលា គ.ស ២០១៦

2016-02-13-3

នឹកម្ដាយ

ជំនោរភទ្របទស្លុតបេះដូង
១រោចដូចសូន្យបាត់តារា
ភិរុណបង្អុរដល់កាលណា
នឹកអនុស្សារកាលម្ដាយរស់។
 
កាលពីរឆ្នាំមុនក្នុងខែហ្នឹង
ខ្ញុំអង្គុយធ្មឹងប្រឹងគ្មានលស់
ទឹកភ្នែករហាមដាមដោយឈ្មោះ
អ្នកម្ដាយពេញពោះ ដួសមិនស្រាន្ត។
 
នឹកដល់ម្ដាយថ្លៃស្រម៉ៃគិត
បើម្ដាយនៅជិតស្ថិតក្បែរប្រាណ
ពរជ័យពិរោះ ព្រួសប្រៀបបាន
លោកពោលមិនខានបានដូចទិព្វ។
 
ខែភ្ជុំឆ្នាំទៅម្ដាយឈឺធ្ងន់
ឃើញលោកទារុណកូនអាណិត
ចង់ប្ដូព្រលឹងស្នងគុណពិត
តែព្រហ្មលិខិតបិទមេត្តា។
 
រាល់រដូវភ្ជុំងំដួងចៃ
ព្រោះកូនអាល័យថ្ងៃមរណា
អ្នកម្ដាយបិទភ្នែកសូន្យសង្ខា
នៅក្នុងហត្ថាកូនម្នាក់ឯង។
 
ថ្ងៃនោះមេឃភ្លៀងរៀងងងឹត
កូនឡើងស្លុតចិត្តពិតបែកផ្សែង
ស្រែកជេរយមរាជគ្មានរអែង
កូនយំក្ដែងៗ ផ្អើលខ្លែងស្រាក។
 
ក្នុងបេះដូងកូន ម៉ាក់សែនឆ្នើម
នឹកដល់ដង្ហើមដែលចេញចាក
ម៉ាក់កាន់ដៃកូនទាំងលំបាក
បិទភ្នែកសម្រាកក្នុងសុគតិភព។
 

———
ផ្ញើជូនអ្នកម្ដាយ “មុំ សុផុន ហៅ សេងជូ” ពីឋានកណ្ដាល!

កូនស្រីទី២_លឹម វីរីយ៉ា

សៀមរាប ថ្ងៃសៅរ៍ ១រោច ខែភទ្របទ ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស ២៥៦០
ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៧ ខែកញ្ញា គ.ស ២០១៦

*** នេះជារូបភាពម្ដាយខ្ញុំ (ពាក់អាវត្របកឈូក) និងអ៊ំស្រី គឹមសាន (អាវស) ជាមិត្តភក្ដិជិតដិតរបស់ម៉ាក់អង្កាល់អ៊ំនៅជាគ្រូពេទ្យក្នុងមន្ទីរពេទ្យធំខេត្តបាត់ដំបងជាមួយគ្នា តែអ៊ំបានផ្លាស់ទៅរស់នៅប្រទេសអូស្ត្រាលីជាង២០ឆ្នាំហើយ។ រូបនេះថតនៅឆ្នេរសមុទ្រ យ៉ុងតាវ ប្រទេសវៀតណាម ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៥។ ប៉ុន្មានថ្ងៃមុន កូនប្រុសអ៊ំសាន បានផ្ញើរូបថតនេះមកឲ្យខ្ញុំតាមប្រអប់សារ។ សូមអរគុណ!

%e1%9f%a1%e1%9f%a1%e1%9f%a1%e1%9f%a1

រាត្រីមុនបិណ្ឌ

ខ្នើតខែភទ្របទផុតយប់នេះ
រនោចគម្រិះ រស្មីឆ្អិន
ចូលខ្លួនយបស្អែកចែកវេនបិណ្ឌ
ដប់បួនថ្ងៃសិនមុនឆ្លងភ្ជុំ។

រាត្រីសួស្ដីយប់ពេញបូណ៌
ភ្លៀងស្រក់លើ ទ លាន់រងំ
លាយខ្យល់ត្រជាក់ធ្លាក់រង្គំ
ភ្នែកខ្ញុំផ្ដើមទន់លន់តួខ្នើយ។

គេងហើយ គេងហើយ ណាម្ចាស់ចិត្ត
លក់ស្កប់ស្កល់ពិតចិត្តរំហើយ
ស្អែកនេះបិណ្ឌ១ កុំកន្តើយ
ទៅវត្តឱ្យហើយបំពេញកិច្ច។
———-
លឹម វីរីយ៉ា

រាត្រីដែលមានសួស្ដី! 🌕

យប់១៥កើត ខែភទ្របទ ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស ២៥៦០
ត្រូវនឹងថ្ងៃសុក្រ ទី១៦ ខែកញ្ញា គ.ស ២០១៦

148674944

នៅផ្ទះយាយម្លិះ

-ពីក្រោយខ្នងខ្ញុំមានបួននាក់
សូមមើលឲ្យជាក់ហើយចាំស្ដាប់
ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់តាមលំដាប់
ខ្លាចមិនបានប្រាប់នាំស្ដាយក្រោយ។

-ម៉ាក់យាយសែនឆ្លាតឱហាតក្រៃ
រហស្សនាមយ៉ាងល្បីយាយផ្ដល់ឲ្យ
ចាស្ម៊ីន ខេស៊ី (១) មាំមិនខ្សោយ
មានចៅពីរហើយសុទ្ធស្រីស្អាត។

-គាត់ពាក់វ៉ែនតាចុច iPad
កំពុងតែច្បេតតែងកំណាព្យ
អោបចៅបណ្ដើរមិនឲ្យខាត
យោលនាងពៅស្អាតមិនឲ្យព្រួយ។

-ថ្លែងពីនារីភ្លីសក់ក្រាស់
ភ្នែកលឹបឃើញច្បាស់ដូចអាមួយ
អង្គុយអានសៀវភៅជាភូឈួយ
បកប្រែរឿងមួយជូនយាយសិន។

-គាត់ឈ្មោះសុភាព ត្រកូលចេន(២)
បើរាប់មែនទែនពូជកូនចិន
ប្រសព្វចំណាប់ប៉ិននុះប៉ិន
រកស៊ីកាច់កិនសន្សំលុយ។

-ក្រឡេកភ្នែកមើលក្នុងអង្រឹង
ចៅតូចព្រលឹងកំពុងងុយ
បិទភ្នែកគេងលក់ខ្ជិលដេញរុយ
ម៉ាក់យាយអង្គុយយោលបំពេ។

-នៅផ្ទះយាយម្លិះសប្បាយណាស់
ខាងលើស្រឡះវាលទំនេរ
ខ្យល់បក់ប៉ីប៉ីល្ហើយម្លេះទេ
សំយ៉ាប-លយទេរម្ខាងផ្សារផ្សោ។

-បើមានឱកាសនឹងទៅទៀត
បានរាប់ជាញាតិមិនឯកោ
ទម្រាំចៅធំយាយឡើងសោ (៣)
គិតទៅគិតមក ឱ! ជីវិត។

-សូមស្លេះសិនចុះក្រែងគេជិន
សរសេរបង្ហិនតែរឿងពិត
ទុកខ្លះកុហកថ្ពក់ស្នេហ៍ស្និទ្ធ
និស្ស័យកៀកស្អិតពិតជួបទៀត។
——
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា
សៀមរាប ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១៥ ខែកញ្ញា គ.ស ២០១៦

(១) Jasmine Kc
(២) Sopheap Chen
(៣) សោ = ហត់នឿយអស់កម្លាំង

13390874_10208389740157520_1602535980_n

គ្រូកំសត់

ភ្លៀងអ៊ើយរាំងទៅ ខ្ញុំនៅកំព្រា
ខ្យល់ខ្លាំងរងា ឥតគ្នាសាសង
ចាំសិស្សម្នាក់ឯង ចម្បែងបន់ផ្សង
ក្រែងខកបំណង ប៉ងខុសប្រាថ្នា។ ☔⚡

ផ្គរអ៊ើយជួយចាំ ផ្ដាំសិស្សខ្ញុំផង
និស្ស័យយើងចង ឆ្លងនៅសាលា
ល្ងាចនេះកុំខាន មករៀនផងណា
ភ្លៀងខ្លាំងយ៉ាងណា គ្រូស៊ូរង់ចាំ។ 😢💦

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា

viriya_lim_lonely_teacher

យប់ភ្លៀងគ្មានផ្គរ

ក្រវេក្រវោ អត់ខ្សែក្រវ៉ាត់
លោកខែបាំងឆ័ត្រ អត់ផ្កាយកំដរ
ពពកពេលយប់ ជប់ភ្លៀងគ្មានផ្គរ
ស្រីឆោមឆើតឈរ ប្ដូរស្នាមញញឹម

រាត្រីសុវត្ថិ បាត់សៀងចង្រិត
ធ្លាប់ច្រៀងកៀកកិត ស្និទ្ធឡើងរហ៊ឹម
យប់យន់ត្រជាក់ ធ្លាក់ដល់ព្រលឹម
នាងមានសង្ឃឹម ផ្ទឹមដោយចិត្តស្មោះ

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា

viriya_lim

ឱ! រាត្រី

ឱ! រាត្រី ស្រីស្រណោះ អស់អាល័យ
ភ្លៀងជោកដី ស្រីមិនដឹង ពឹងអ្នកណា
បើមេឃទៀង ភ្លៀងគង់រាំង ឃាំងតារា
លើវេហា គង់ស្រស់ថ្លា ចារឥន្ទធនូ

ឱ! រាត្រី ស្រីគេងគិត ចិត្តមិនស្ងប់
ដូចយល់សប្ដិ កប់អារម្មណ៍ ខំមិនធូរ
ប្រឹងញញឹម សង្ឃឹមជាប់ ផ្គាប់ជាគូ
គង់មិនយូរ ស៊ូឱ្យឈ្នះ ជះសិរី
………..

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា

1111111