Tag Archives: limviriya

ស្ងាត់ម្លេះ?

ស្ងាត់ម្លេះ?

រាត្រីស្ងប់ស្ងាត់ ខ្យល់បក់រសាត់ ស្ងាត់បាត់អស់ផ្កាយ
ពពករៀងអាយ ក្រវល់ក្រវាយ ក្លាយមើលមិនឃើញ
ស្ងាត់អីស្ងាត់ម្លេះ បេះដូងស្ទើរប្រេះ ច្នេះសមអំពល់
រសាប់រសល់ រកគិតមិនយល់ ឆ្ងល់ព្រោះវាស្ងាត់!

លឹម វីរីយ៉ា

ខ្មែរអ៊ើយភ្ញាក់ឡើង

ខ្មែរអ៊ើយភ្ញាក់ឡើង

សុរិយារះហើយ ម្តេចឡើយមិនភ្ញាក់
ទ្រាំធ្វើភ្នែកខ្វាក់ សុខណាស់ទៅឬ?
គ្រួសារគេស្លាប់ អ្នកមិនចេះឈឺ
មិនខ្ចីដឹងឮ ឬខួរវាធ្ងន់?

សមយ័លង្វែកខ្មែរបែកព្រោះសៀម
ប្រាក់ដួងគំរាម ឈាមមនុស្សលោភលន់
កាប់ឆ្កាឫស្សី មិននៅទម្រន់
ចោរសៀមចូលមុន ប្លន់អស់មួយសារ។

មានចាំខ្លះទេមេរៀនប្រវត្តិ
កំសត់ជូចត់ ព្រាត់ព្រោះអ្នកណា?
ច្រើនលើកច្រើនគ្រា ខ្មែរច្រើនមរណា
យួន-សៀម មហា ចាំណា៎ កុំស្និទ្ធ។

ដឹងហើយឮហើយ នៅតែខំផ្គើន
បំពានព្រហើនប្រឆាំងការពិត
ដើម្បីលាភយសប្រយោជន៍បាំងបិទ
បំភ្លៃប្រឌិត ចិត្តអបរាធ(១)ឯង។

កើតមកជាមនុស្សឈ្មោះថាខេមរា
ក្រោមជោគជតាដែលព្រេងតាក់តែង
ប្រវត្តិខ្មែរខ្លាំង ភស្តុតាងជាក់ស្តែង
ហេតុអ្វីមិនស្ញែង ក្រែងខូចយសកេរ្តិ៍?

បើសិនផែនដីនេះសល់តែអ្នក
ទ្រព្យធនបុណ្យសក្តិមាននយ័ទៀតទេ?
ហេតុម្តេចមិនគិតប្រយោជន៍ផងគេ
រិះរេសំរាំងច្បាំងយកឡើងម៉ត់។

បើសិនបារមីមានប្រាកដជាក់
សូមរាយអន្ទាក់សម្លាប់ជនក្បត់
ឲ្យសូន្យវិនាសផុតបង់ខ្ចាត់ព្រាត់
ធរណីសង្កត់នរកចាំស្ទាក់។

បើសិនប្រាសាទព្រះវិហារខ្លាំង
សូមជួយតតាំងរុញច្រានទម្លាក់
សណ្តានមនុស្សពាលតាមខ្សែកន្ត្រាក់
បរទេសអបលក្សណ៍ មនុស្សខ្វាក់មិនប្រុង។

បើសិនអង្គរពិតមានតេជ:
អំណាចប្រត្យក្សជំនឿផ្លូវក្នុង
សូមបារមីលោកតាមជួយថែក្រុង(២)
ដល់ឋានអនង្គរុងរឿងសន្តិ។
————————————————-
(១) អបរាធ (អានថា អៈប៉ៈរ៉ាត) = ( ន. ) កំហុស; ទោសល្មើស
(២) ក្រុង = (កិ.) ថែរក្សា, ការពារ
—————————————————–
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា
សៀមរាប ថ្ងៃទី ១០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០១៣

សំណោកបេះដូង

សំណោកបេះដូង

ផឹកស្រាតែងកាព្យ កំណាព្យគ្មាននយ័
ចុងជួនខ្លីៗ ស្រដីរ៉ាយរ៉ាប់
រាត្រីចន្រ្ទរះ មិនឈ្នះសាសព្ទ
រឿងគេមិនស្តាប់ ប្រាប់ចោលតាមខ្យល់។

តឹងទ្រូងស្ទើរបែក រហែកជាពីរ
អារម្មណ៍វក់វី មីរតែអំពល់
ខែណាឆ្នាំណា ទើបផុតសោកសល់
រលាយរំបល់ ខ្វល់ចិត្តរងកម្ម។

ស្នេហានៃយើង ផ្តើមឡើងដោយចិត្ត
ចងក្រងជាមិត្ត ស្និទ្ធគ្នារយឆ្នាំ
ចំណងគ្រួសារ មិនដែលប្រេះស្រាំ
ថ្ងៃនេះម្តេចកម្ម ស្រាំចិត្តលែងស្ងប់។

តើខ្ញុំខុសអ្វី ស្រដីបានទេ?
កុំបែរងាករេ ទេសនាបន្លប់
បើអ្នកអស់ចិត្ត ឬអ្នកចង់ក្បត់
ខ្ញុំក៏មិនឃាត់ ព្រាត់ក៏មិនថ្វី។

ទំពក់វារទៅ ទើបព្នៅវារមក
ហេតុផលក្នុងលោក ស្រាក់គ្នារញ៉ៃ
សុភមង្គលត្រូវបានប្រលយ័
ថ្ងៃនេះថ្ងៃថ្មី សូមសិរីកើត។
——————————

ដោយ លឹម វីរីយ៉ា
សៀមរាប ថ្ងៃទី១០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៣

យប់ស្ងាត់បាត់ស្នេហ៍

យប់ស្ងាត់បាត់ស្នេហ៍

យប់យន់ស្ងាត់ឈឹងព្រលឹងទៅណា
បាត់ទាំងវាចារធ្លាប់ផ្តាំតាមខ្យល់
ថ្ងៃលិចមិនទាន់ ចាប់ផ្តើមមានកល
បង្វិលឲ្យខ្វល់ឆ្ងល់ស្ទើរមរណា។

យប់ស្ងាត់ណាស់ហើយនៅឡើយតែខ្ញុំ
រវាមច្រិមច្រុមម្តុំវេរ៉ង់ដា
ទៅមុខទៅក្រោយមិនដឹងទៅណា
ឬមួយជីវ៉ាភ្លេចផ្លូវចូលផ្ទះ?

កាលគ្រាក្រក្រីគ្មានអ្វីឲ្យហ្មង
ផ្អែមល្ហែមសាសងក្រងដោយតេជៈ
ពេលមានលុយច្រើនបងប្រែហ៊ឹកហ៊ាក់
ផ្តើមចេះគេចផ្ទះ ស្នេហាអស់នយ័។

យប់យន់ត្រជាក់ខ្យល់ធ្លាក់ពីជើង
អនុស្សាយើងហាក់នៅថ្មីៗ
ប៉ុន្មានឆ្នាំសោះបងចេះបំភ្លៃ
កុហក់អូនស្រីគ្មានថ្ងៃទំនេរ។

យប់ជ្រៅណាស់ហើយកូនអ្ហើយគេងទៅ
ដាក់ក្បាលកើយភ្លៅម៉ែច្រៀងបំពេរ
នៅផ្ទះយើងគ្មានខារ៉ាអូខេ
ទើបប៉ាចង់ជ្រេ ថេរក្រៅវាល្ហើយ។

គេងទៅៗអាពៅកូនម្តាយ
ញាតិមិត្តជិតឆ្ងាយលង់លក់អស់ហើយ
ចាំមាន់រងាវម៉ែងើបគោះខ្នើយ
បញ្ចុកបាយត្រាណត្រើយហើយម៉ែទៅផ្សារ។

រាត្រីសួស្តីញាតិមិត្តបងប្អូន
លិចកើតជើងត្បូងគ្រប់ទ្វីបលោការ
សូមសុបិន្តល្អនិន្រ្ទាសុខា
កុំឲ្យឈឺផ្សានឹកស្នេហ៍ដូចខ្ញុំ។

រាត្រីសួស្តីពីកម្ពុជា
សៀមរាបរមនា អង្គរសុខុម
ផ្ញើរដួងចិត្តស្មោះដល់ប្រុសឫកហំ
រាត្រីភ្លៀងធំ សុំស្នេហ៍វិលវិញ។

លឹម វីរីយ៉ា

បាញ់ឌុក

បាញ់ឌុក

 

បាញ់ឌុកបង្អែមយួនពួននៅស្រុកខ្មែរ

ដាក់លក់ហូរហែតាប៉ែនៅតាមផ្សារ
ជួនមានរែកដើរដឹកកង់តាមសាលា

ជួនមានបោះត្រាម៉ឺនុយនៅតាមហាង។

 

បាញ់ឌុក មុខស្រស់ព្រោះសំរស់ស្លឹកតើយ

បានដាក់ម៉ាចានហើយឆ្លើយចង់ដាក់ទៀត

សំរ៉ូបស្ករត្នោតរោយល្ងរឲ្យឈ្ងុយព្រាត

ខ្ទិះដូងមានជាតិបន្ថែមស្នៀតរសស្នេហ៍។

 

បាញ់ឌុក អ៊ើយ បាញ់ឌុក! ឌុកបាញ់ឆ្ងាញ់ង៉ន

បង្អែមសៃហ្កនពួកដួននាំមកឲ្យ

កូនខ្មែរជាន់ក្រោយខ្លះនៅមិនដឹងឡើយ
បានដល់មាត់ហើយខ្ជិលខ្វល់ពីប្រភព។

——————————–

វីរីយ៉ា,

ថ្ងៃសុក្រ ១រោច ខែភទ្របទ ឆ្នាំម្សាញ់ បញ្ចសក័ ព.ស ២៥៥៧

ផ្លែស្លា

ផ្លែស្លា

អំពីខ្ញុំ

About.សួស្តីប្រិយមិត្តជិតឆ្ងាយគ្រប់គ្នាដែលបានចូលមកដល់ទំពរ័របស់នាងខ្ញុំ

វាជារឿងចៃដន្យមួយដែលបណ្តាលឲ្យខ្ញុំបង្កើតគណនី WordPress ទាំងដែលខ្ញុំមិននដឹងអ្វីសោះ សូម្បីតែបន្តិចពីវា ។ ខ្ញុំជាមនុស្សចូលចិត្តការស្រាវជ្រាវ គឺស្រាវជ្រាវគ្រប់មុខ រកប្រាកដប្រជាអ្វីមួយឲ្យច្បាស់លាល់មិនឃើញទេ ដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំដាក់ចំណើងជើងជាភាសាខ្មែរថា “ចំណេះដឹងទូទៅ” អញ្ចឹងទៅ គឺវាពិតជាទូទៅមែន។ និយាយលេងសើចអី ខ្ញុំបង្កើតគណនីមួយនេះមកយូរដែរហើយ ប្រមាណជាជិត១ឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែ មិនសូវខុសអីពីមនុស្សមិនចេះអក្សរអង្គុយអានសៀវភៅឡើយ ។ ខ្ញុំបានត្រឹមតែអង្គុយសម្លឹង សញ្ជប់សញ្ចឹង រៀងរាល់ពេលដែលខ្ញុំ Log-in​ ចូលមកម្តងៗ។

ជារ៉ើយៗ ខ្ញុំតែងតែ បើកមើល WordPress របស់គេឯងផ្សេងៗដែលមានការរចនា យ៉ាងប្រណិតស្រស់ត្រកាលគួរឲ្យគយគន់ ហើយចេះតែឆ្ងល់ថា គេចុចតាមណា តាមណី បានជាគេរៀបបានស្អាតម្លេះ ចំណែករបស់ខ្ញុំវិញ មើលទៅ ក្រឡុញឆិ ដូចសំបកប៉ោតទទេ ទាំងដែលខ្ញុំស្រេកឃ្លានក្នុងការចែករំលែកយ៉ាងខ្លាំង។ មិនអស់ចិត្តសោះ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំអង្គុយមុខកុំព្យូទរ័របស់ខ្ញុំអស់រយៈពេលរាប់ម៉ោង និង រាវរកទាល់តែឃើញកន្លែងដែលខ្ញុំកំពុងសរសេរនៅទីនេះ ដែលមិត្តកំពុងតែអាននេះហើយ។

នេះគ្រាន់តែជាការណែនាំខ្លួនត្រួសៗប៉ុណ្ណោះ មុននឹងមិត្តឈានទៅដល់ការរាវរកពត៌មាននានាក្នុងទំពរ័នេះ ប៉ុន្តែប្រហែលជាត្រូវចាយពេលយូរបន្តិចហើយទំរាំតែខ្ញុំអាចបង្កើតជា លំហរពត៌មានសំបូរបែបសំរាប់មិត្តទាញយកបាន នៅយូរណាស់!!! (ព្រោះឥលូវនេះជាប់ការងារច្រើនផង)។

អូរ! សូមដកឃ្លាបញ្ជាក់បន្តិចថា មិនមែនខ្ញុំជាមនុស្សសំបូរចំណេះដឹង ចេះច្រើន អីទេ គ្រាន់តែថា ចង់ចែករំលែកអ្វីដែលបានដឹងជាភាសាខ្មែរសំរាប់ជំនួយដល់ការងារស្រាវជ្រាវរបស់ក្មេងៗទៅថ្ងៃក្រោយតែប៉ុណ្ណឹងឯង ។

មួយទៀត! អ្វីដែលចង់ចែករំលែកជាពិសេសនៅទីនេះ គឺរូបថតណា៎។ ខ្ញុំចូលចិត្តវិសយ័ថតរូបណាស់ ចូលចិត្តថតទេសភាព ថតផ្កា ថតមនុស្ស ថតទីក្រុង ហើយចូលចិត្តលួចឆ្មក់ថតទិដ្ឋភាពប្លែកៗក្នុងសង្គមមនុស្សយើងនេះទៀតផង។ ខ្ញុំមានកាមេរ៉ាកាណុង 60D មួយដែលជានិច្ចកាល តែងតែស្ពាយជាប់នឹងខ្លួនក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចទៅតាមតំបន់នានា។ ក្នុងបរិបទនេះដែរ ខ្ញុំក៏សូមខន្តីអភយ័ទោសដល់បងប្អូនប្រិយមិត្តដែលបាន ទាញយករូបខ្ញុំទៅប្រើហើយសូមរំលឹកនឹកដល់ម្ចាស់រូបថតផង ហើយបើមិនបាននឹកដល់ទេ សូមតែកុំយកទៅកាត់ watermark របស់ខ្ញុំចោល ដាក់ឈ្មោះអ្នកថ្មីទៅបានហើយ។ បើខ្ញុំបានឃើញនិងដឹង នុះ ខ្ញុំនឹង “ឈឺចាប់” ! សូមកុំធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់អី…

យីស! សរសេរៗបែកអូរហូជាស្ទឹងសង្កែឯណាឯណីឆ្កុយទៅ! ណ្ហើយបញ្ចប់ត្រឹមណ្ណេះចុះ កុំឲ្យគេថាគ្រាន់តែ អាំងត្រូដាក់ស្យុងសោះ វែងអន្លាយឆ្ងាយហួសជើងមេឃទៅហើយ។

ជួបគ្នាក្នុងវគ្គក្រោយទៀត……

សូមជូនពរសំណាងល្អ គ្រប់ពេលវេលា ដល់មិត្តគ្រប់គ្នាដែលបានអានមកដល់ជួរនេះ….​ 🙂

ពីខ្ញុំ វីរីយ៉ា