Category Archives: ការអប់រំ

អំណាចទាំង៤ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សមានភាពឥតខ្ចោះ

ទី១៖ រូបសម្បត្តិ

01-មិនថាបុរសឬស្ត្រី បើសិនជាកើតមក មានរូបឆោមស្រស់ស្អាតល្អ ជាទីគយគន់ នៃមនុស្សផងទាំងពួង មានន័យថា អ្នកនោះមានអំណាចដ៏អស្ចារ្យពីធម្មជាតិ ដែលវាអាចនឹងជួយសម្រេចជោគជ័យ ក្នុងដំណើរជីវិតរបស់គេបានមួយផ្នែក។ ក្នុងជម្រើសខ្លះ បើសិនជាមនុស្សរូបស្អាត ស្ថិតក្នុងចំណោម មនុស្សមិនស្អាត ភាពទន់ខ្សោយផ្នែកសមត្ថភាពបន្តិចបន្តួច គេនឹងជ្រើសរើសយកមនុស្សស្អាត ដោយយោងលើហេតុផលថា  សមត្ថភាព អាចបង្វឹកបានតាមក្រោយ តែរូបសម្ផស្សនេះ កែប្រែមិនបាន។ មនុស្សស្អាត ពេលខ្លះ ទោះបីជារៀនសូត្រ មិនបានច្រើន មិនសូវឆ្លាតវៃ ក៏មិនសូវជាអភ័ព្វពេកឡើយ ដោយសារតែអ្នកជ្រើសរើសខ្លះ មានតម្រូវការ ចង់បានត្រឹមតែរូបស្អាតតែម្យ៉ាង។ នៅក្នុងគម្ពីធម៌ ពាក្យថារូបឆោម វារួមបញ្ចូលទាំង សុខភាពរាងកាយ កម្លាំងពលំមាំមួន ទៅទាំងព្រម។

01-1

យើងសម្លឹងគិតឧទាហរណ៍ងាយៗ បើសិនជាបុរសម្នាក់ តាំងចិត្តថានឹងដើររកប្រពន្ធ ជាដំបូង គេនឹងតាមញ៉ែស្រីស្អាតមុនមិនខានទេ។ រឿងអត្តចរិតមារយាទ ឬ អ្វីផ្សេងៗទៀត ជាជំហានបន្ទាប់ នៅពេលគេអាចមានឱកាសចូលទៅស្និទ្ធស្នាលជាមួយនារីស្អាតនោះបានយូរបន្តិច។ សូម្បីតែយើងទិញសម្លៀកបំពាក់ ក៏យើងត្រូវតែសម្លឹងរូបរាង ម៉ូដ ពណ៌ សាច់ក្រណាត់ ជាមុនសិនដែរ ទើបយើងសួរពីតម្លៃតាមក្រោយ។ បើភ្នែកយើងឃើញហើយ មិនពេញចិត្តផង តើនឹងចាយពេលវេលាទៅសួរតម្លៃធ្វើអី? ដូច្នេះ គ្រប់យ៉ាងដែលភ្នែកមើលឃើញ ជាអំណាច ដែលជះឥទ្ធិពលក្នុងជម្រើសដំបូងរបស់មនុស្ស។ នោះហើយជាហេតុផល ដែលមនុស្សចាយទ្រព្យសម្បត្តិយកទៅកែសម្ផស្ស។

ទី២៖ ចរិយាសម្បត្តិ

02-1

បន្ទាប់ពីអាចស្រូបទាញយកឋាមពលដែលចេញពីរូបស្អាតហើយ ចរិយាសម្បត្តិ គឺជាអំណាចទី២ របស់មនុស្ស។ វាមានឥទ្ធិពលធំធេង គឺធំជាងចំណេះដឹងទៅទៀត។ អ្នកដែលមានចំណេះដឹងហើយ ខ្សោយចរិយាមារយាទ នៅតែរាប់ថាជា មនុស្សបង្កើតបញ្ហាដល់ខ្លួនឯង។

តួយ៉ាងដូចជា វេជ្ជបណ្ឌិតដែលមិនព្រមជួយព្យាបាលជំងឺដោយសុទ្ធចិត្ត។ វេជ្ជបណ្ឌិតដែលកេងប្រវញ្ច កុហកបោកប្រាស់អតិថិជនដែលជាអ្នកឈឺ ឲ្យបង់ខាតទ្រព្យធនធាន កើនលើសពីតម្លៃពិត ដល់ទៅរាប់រយពាន់ដង។ វេជ្ជបណ្ឌិត ដែលហ៊ានជួញដូរសរីរាង្គមនុស្ស ជាថ្នូរនឹងប្រាក់ធ្វើអ្នកមាន។ មេធាវី ដែលមិនខ្វល់រឿងយុត្តិធម៌ តុលាការដែលខំរៀនស្ទើរជ្រុះសក់អស់ ចុងក្រោយ យកគុណធម៌ទៅទ្រាប់អង្គុយ និង បំផ្លាញមនុស្សស្លូតត្រង់។

ដូច្នេះ ចរិយាសម្បត្តិ គឺស្រោបដោយ ចរិយាធម៌ គុណធម៌ សីលធម៌ មេត្តាធម៌ អបស្ទបទៅជាមួយគ្រប់ដង្ហើមចេញចូល។ ចរិយាសម្បត្តិ គឺជាអំណាចដែលកំណត់ព្រេងវាសនារបស់ខ្លួនឯង។

ទី៣៖ វិជ្ជាសម្បត្តិ

03-1

មានអំណាចទាំង២ខាងលើហើយ មនុស្សនៅត្រូវការចំណេះដឹងជាចាំបាច់។ បើគ្មានចំណេះដឹងក្នុងខួរក្បាលទេ មនុស្សនឹងក្លាយជាកញ្ជះលុយមួយជីវិត។ ចរិយាសម្បត្តិដែលពោលខាងលើ មិនបានធ្វើឲ្យមនុស្សឆ្លាតវៃទេ។ ការសិក្សារៀនសូត្រក្នុងកម្រិតអតិបរមា ទើបអាចជួយឲ្យមនុស្សទទួលបានពន្លឺបញ្ញា ក្នុងការថ្លឹងថ្លែងហេតុនិងផល គុណនិងទោស ខុសនិងត្រូវ។ ការសិក្សា ធ្វើឲ្យមនុស្សទទួលបានអំណាចអច្ឆរិយៈមួយ ដែលអាចផ្លាស់ប្ដូរពិភពលោកទាំងមូលបានជោគជ័យ។

ក្នុងចំណោម អំណាចទាំង៤ វិជ្ជាសម្បត្តិនេះ ជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្នកស្វែងរកដៃគូ សម្រេចចិត្តវិជ្ជមានជាចុងក្រោយ ដោយសារតែ វាជាអំណាចលាក់កំបាំង មិនបង្ហាញឲ្យឃើញភ្លាមៗក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។ ប៉ុន្តែ មានរឿងមួយ ដែលគួរចងចាំទុកថា មនុស្សដែលមានសតិបញ្ញាខ្ពង់ខ្ពស់ខ្លាំង ពិបាកចុះសម្រុងជាមួយអ្នកដទៃបំផុត ព្រោះតែគេសម្លឹងឃើញគ្រប់យ៉ាង ពោរពេញដោយកំហុសឆ្គង ឬ អាចនិយាយងាយស្ដាប់ថា មនុស្សដែលមានការសិក្សាអប់រំខ្ពស់ខ្លាំង រមែងចូលចិត្តជ្រើសរើសជីវិតនៅម្នាក់ឯង ជាជាងមានគ្នីគ្នា។

ទី៤៖ ទ្រព្យសម្បត្តិ

04-

សូម្បីតែក្នុងឱវាទរបស់ព្រះ ក៏មានចែងដែរ។ មនុស្សដែលកើតមក មានទ្រព្យសម្បត្តិស្រាប់ពីឳពុកម្ដាយ គឺជាអ្នកមានបុណ្យ។ បុណ្យ គឺជាសេចក្ដីសុខ។ មានន័យថា ទ្រព្យសម្បត្តិ ក៏អាចរួមចំណែកធ្វើឲ្យមនុស្សមានសេចក្ដីសុខមួយផ្នែកដែរ គឺផ្នែករាងកាយ។ អ្នកមានទ្រព្យស្រាប់ពីកំណើត គេនឹងមិនបាច់ហត់នឿយទៅស្វែងរកទ្រព្យនាំខាតពេលច្រើន ជំនួសមកវិញ គេមានពេលសិក្សារៀនសូត្រ ដើម្បីស្រូបយកអំណាចទី៣ ដែលចែងពីខាងលើ។ ទ្រព្យសម្បត្តិ គឺជាអំណាចផ្ដាច់មុខ ដែលវាតែងតែចូលទៅធ្វើអន្តរាគមន៍ កាត់សេចក្ដី នូវគ្រប់បញ្ហាឲ្យធូរស្រាលបាន ព្រោះមនុស្សភាគច្រើនលើសលប់ សុទ្ធតែប្រាថ្នាប្រាក់កាស ទ្រព្យធនធាន ដើម្បីសម្ញែងចេញនូវអំណាចសេដ្ឋកិច្ច។

អ្នកដែលមានអំណាចទ្រព្យ សូម្បីតែកើតមកមានរូបអាក្រក់ខ្លាំង ក៏គេអាចស្វែងរកប្ដីឬប្រពន្ធ ដែលមានរូបស្អាតជាងខ្លួនឯងបានដោយងាយៗ។

សង្ខេបមកវិញ បើសិនជានរណាម្នាក់ កំពុងតែស្ថិតនៅលើប៉ូលទាំង៤នេះ ចូរដឹងពីតម្លៃខ្លួនឯង ស្គាល់ពីសក្ដានុពលខ្លួនឯង ថាយើងជាមនុស្សដ៏អស្ចារ្យ និង ឥតខ្ចោះរួចហើយ។


អត្ថបទរក្សាសិទ្ធិដោយ៖ លឹម វីរីយ៉ា

ចេកឆាបក្រាបពីសៀម

ចេកហាល​ ចេកឆាប​ ក្រាបពេញផ្សារផ្សោរ
គេលក់មិនកោរ​ ថែមកន្ថោ​រ free
អំពិល​ឆុងស្ករ​ គេទិញវក់វី
អ្នកហូតផាស៊ី​ ចំណេញ​កប់ក្ដោង។

ផិនសៀមផិនយួន​ វាពួនលុកលុយ
ខ្មែរ​ទិញបែកស្លុយ​ ប្រថុយចំកោង
ចម្ការស្រុកលេី​ រលាយតៃហោង
ព្រោះ​ជាប់ដៃតោង​ ជួយទិញបរទេស។

ខ្មែរ​អ៊េីយភ្ញាក់ឡេីង​ កុំចេីងភ្លេចខ្លួន
សន្ដាន​សៀមយួន​ អង្រួន​ចង្កេះ
គេលបសម្លាប់​ ស្លាប់​ទាំងអ្នកចេះ
បញ្ឆោត​ឱ្យ​ស្លេះ​ ទុកគេស្លស៊ី។

បេីស្នេហាជាតិ​ កុំទិញវាឆី
ដំណាំពេញដី​ ខ្វះអីរឿងជី?
ជួយកាប់ជួយគាស់​ រាស់ភ្ជួរសំភី
ខ្មែរ​មិនខ្វះស៊ី​ បង្ហិនលុយកាក់។

សម្បត្តិ​ត្រឹមចេក​ ដេកចាំគេជួយ
អ្នកខ្ជិលរលួយ​ ជួយបានម៉ាស្លាក់
ស៊ូបៀមគ្រាប់ស្លែង​ ថ្លែងពាក្យប្រត្យក្ស
ម្ចាស់​គុកច្រវាក់​ ដាក់តែម្ចាស់ស្រុក។

អំពិលឆុងស្ករ​ តក្ដោង​ តោងក្ដឹប
ដេីមដុះរាប់សិប​ ស្លឹបស្លុងផុងចុក
គេកាប់រំលេីង​ ប៉េីងអារក្ខខ្មុក
ចុងក្រោយ​សំកុក​ ចុកឈាមរឿងក្រ។

មហាសេដ្ឋី​ ពាក្យថ្មីគេស្រែក
អំណួតដូចក្អែក​ ស្ទេីរបែក​ ក្រឡ
ក្រឡុកពេញធឹង​ តឹងសរសៃ​ ក
ធាតុ​ពិតអ្នកក្រ​ លាបពណ៌​កាឡៃ។

អួតគ្នីអួតគ្នា​ បង្ហៀររឿង​លក់
លុយក្បាលកន្ទក់ វក់វី​រញ៉ៃ
ទូលក្ដិតសៀមយួន​ ពួនរស់ជាចៃ
រស់ទាំងចង្រៃ​ បំផ្លាញ​សាសន៍​ឯង។

លឹម​ វីរីយ៉ា​🌸
២៩​ សីហា​ ២០១៩

រូបភាពចេកឆាប ចេកហាល នៅផ្សារទំនើប អ៊ីអនទី២ សែនសុខ ភ្នំពេញ ដែលគេយកមកពីប្រទេសសៀម

កំណាព្យផ្ញើជូនប្អូនស្រីបូផា

ផ្លូវ​ដើរ​វែងឆ្ងាយ​ ក្លាយជា​ខ្លី
ស្វែងរកសួស្ដី​ សិរីជា
ឈប់តូចចិត្តទៅ​ ពៅពំងារ
ជីវិត​គ្រប់គ្នា​ ជារឿងល្ខោន។

អ្នកខ្លះតួឆ្កួត​ អួតក្រោមមេឃ
ខ្លះកំជិលពេក​ ដេកកំប្រោន
ខ្លះទៀតរីងរៃ​ ភ័យ​បង្អោន
ផ្អេីលៗត្រោនៗ​ ឱនហេីយក្រាប។

អ្នកខ្លះមានទ្រព្យ​ ផ្គាប់ទេវតា
ខ្លះចិត្តឫស្យា​ ប្រាថ្នា​បាប
ខ្លះទៀតសោយទុក្ខ​ មុខឡេីងឆ្អាប
រស់នៅត្រដាប​ ស្ងាបក្នុងមុង។

សៀវភៅ​អ្នកតែង​ សម្ដែងរឿង
រៀបរាប់​ទ្រាប់ក្បឿង​ កឿងជាប់ជង់
លំហូរដួងចិត្ត​ ក្រិត្យ​គង់​វង្ស​
ឱ្យដិតយូរលង់​ ក្នុងក្រាំងមាស។

មនុស្ស​លោក​ យកជាតិ​ ឆ្លៀតតុបតែង
គេចេះសម្ដែង​ ក្លែងពោរពាស
កុហកបញ្ឆោត​ ដោតនិរាស
ឡេីងខ្ពស់ហួសរាស្ត្រ​ ក្បៀសមិនបាន។

អូនអ៊េីយ! នេះហេីយ​ ឆាកជីវិត
អ្នកឆ្លាតលាក់ជិត​ ដិតក្សេមក្សាន្ត
អ្នកល្ងង់លង់ជឿ​ អឿអស់ប្រាណ
ចុងក្រោយ​រស់បាន​ ត្រឹម​បាយឆី។

អ្នកល្អជាងគេ​ គឺខ្លួនឯង
មិនបាច់សម្ដែង​ ក្លែងសម្ដី
ពោលតែពាក្យពិត​ ឆ្អិតជាប់ដី
សាងភពមានន័យ​ ប្រពៃ​មួយ។

សូមជូនពរជ័យ​ ន័យឧត្ដម
ដល់អ្នកដែលខំ​ លូតលាស់​ត្រួយ
សូមបានធំឡេីង​ ថ្កេីងជាមួយ
ពាក្យ​ថាអ្នកស្ទួយ​ ជួយសង្គម។

សូមឱ្យប្អូនស្រី​ ស្គាល់​តែសុខ
ថ្ងៃ​នេះទៅមុខ​ ស្រណុកជុំ
ជួបតែពាក្យឈ្នះ​ រះរងំ
រុងរោចន៍​ដូចដុំដួងសុវណ្ណ។

សូមឱ្យ​ស្នាដៃ​ ក្មេងស្រីល្អិត
បានជ្រាបចូលដិត​ ស្ថិតអាត្ម័ន
រញ្ជួយ​អ្នកអាន​ ដែលបានកាន់
រំភេីបណែនណាន់​ ដួងហឫទ័យ។

សូមប្អូនបានស្គាល់តែមង្គល
រស់នៅបានយល់តែសិរី
ដង្ហេីមចេញចូល​ ប្រផ្នូលថ្លៃ
រស់សាងស្នាដៃ​ ថ្លៃជាងពេជ្រ។

—————
សារខ្លី​ តែន័យវែងឆ្ងាយ
ជូនអភិប្រាយ​ ក្លាយ​កាព្យរំលេច។
គ្រូម្នាក់ធ្លាប់រះធ្លាប់លិច
សូមផ្ញេីពាក្យពេចន៍​ ក្ដិចដួងចិន្ដា។
សរសេរចេញពីឱរា
ជូនប្អូនបុប្ផា​ ម្ចាស់​ស្នាដៃតូច។
សូមឱ្យប្អូនរះប្រៀបដូច
ដួងចន្ទ្រឆ្ងាយរោចន៍​ ភ្លឺដូចបូណ៌មី។
សូមឱ្យ​ជីវិត​ឡេីងថ្លៃ
ខ្ពង់ខ្ពស់​អាល័យ​ ដូចដួងតារា។
សូមឱ្យ​ជីវិត​ស្នេហា​
រីកស្រស់ដូចផ្កា​ ផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ។
សូមបានរស់នៅជួបជុំ
ក្អាកក្អាយ​រងំ​ សុខជានិរន្តរ៍!
————
លឹម​ វីរីយ៉ា​🌸
១៦​ សីហា​ ២០១៩

អ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង ម្ចាស់សៀវភៅទាំង៤ក្បាលនេះ នាងឈ្មោះ សុត បូផា

សែនក្បាលទឹកជាអ្វី?

នៅក្នុងជំនឿសាសនារបស់ជនជាតិចិន បុណ្យសែនក្បាលទឹក គឺជាពិធីរំឭកនឹកគុណដល់ខ្មោចទឹក ដែលតែងតែតាមជួយថែរក្សាមនុស្សលោកក្នុងរដូវទឹកឡើង ឱ្យចៀសផុតពីជំនន់ជន់លិច ឬ គ្រោះអាក្រក់ផ្សេងៗបណ្ដាលមកពីកម្លាំងទឹក។ អំឡុងខែទី៧ឬទី៨ នៃ គ្រិស្តសករាជ ជាពិសេសរាប់ត្រឹមថ្ងៃ ១៥ កើតខែស្រាពណ៍ នៃពុទ្ធសករាជ ក្នុងឆ្នាំនីមួយៗ ជនជាតិចិន នាំគ្នារៀបចំពិធីសែនព្រេន ឧទ្ទិសដល់វិញ្ញាណអារក្សទឹកតូចធំ ដែលនឹងហូរចូលមកក្នុងស្រុកភូមិ តាមរយៈលំហូរទឹកស្ទឹង ទន្លេ នានាទូទាំងប្រទេស។

ខ្មោចទឹកចិន

សែនក្បាលទឹក និយាយងាយស្ដាប់ គឺសែនដល់ព្រលឹងខ្មោចខាងក្រៅផ្ទះ ដែលស្ថិតក្នុងស្រុកភូមិ មានខ្សែទឹក ដូចជាទន្លេ ស្ទឹង បឹងបួ ជាដើម។ មិនមានទាក់ទងនឹងព្រលឹងជីដូនជីតា របស់អ្នកសែនទេ។  ជនជាតិចិន តាំងពីដើមរៀងមក គេនាំគ្នា ធ្វើសម្ល តែម្យ៉ាងគត់។ គ្មានជ្រូកខ្វៃ មាន់ ទា ទាំងមូលៗសោះឡើយ អាចមានត្រឹមសាច់ជ្រូកស្ងោរមួយកូនដុំតូច លាយបបែលក្រៀម ដែលជាអាហារសមុទ្រ។ គ្មានផ្លែឈើ គ្មានផ្កាភ្ញី គ្រឿងរណ្ដាប់អ្វីទាំងអស់។ ការសែន ត្រូវធ្វើនៅខាងក្រៅរបងផ្ទះ មិនដួសអាហារដាក់ចានទេ ចានស្លាបព្រា គរទុកមួយដុំក្បែរឆ្នាំងសម្ល ហើយដាក់ផ្ញាច់ទៅនឹងដី សូម្បីតែកន្ទេលក៏គេមិនក្រាលផង ព្រោះគេជឿថា ព្រលឹងខ្មោចទាំងនោះ ទទួលយកតែរបស់នៅក្រៅរបងផ្ទះ និង ស្ថិតលើដីតែប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកដែលមានផ្ទះក្បែរស្ទឹងឬទន្លេ គឹនឹងទៅសែនដល់មាត់កំពង់តែម្ដង។

SONY DSC

អ្នកដែលយល់ដឹងច្បាស់ពីប្រពៃណី ទំនៀមទម្លាប់នេះ គេធ្វើកូនទូកមួយ ពីឈើ ឬ ក្រដាសកាតុង ដាក់ថ្វាយជាមួយដែរ ដើម្បីព្រលឹងខ្មោចអាចយកទៅប្រើជាយានជំនិះ តាមផ្លូវទឹកត្រលប់ទៅវិញ។ អ្នកខ្លះ មានទាំងសែនបណ្ដែតតាមទឹកហូរទៀតផង ប៉ុន្តែដោយសារតែបញ្ហាបរិស្ថាន អាជ្ញាធរបានបិទទំនៀមមួយនេះ ដើម្បីការពារកុំឱ្យមានការបំពុលទឹក។ សែនក្បាលទឹក មិនមានដុតក្រដាសសន្ធឹកសន្ធាប់ ដូចសែនផ្នូរឡើយ។ គេប្រើក្រដាសបួនជ្រុងលាបទឹកមាស តែបួនប្រាំសន្លឹកគត់ គ្មានអ្វីផ្សេងទេ។

ខ្មោច០

ជនជាតិខ្មែរ កាត់ចិន ជាច្រើនរាប់មិនអស់ បានភាន់ច្រលំ ដោយធ្វើពិធីសែនព្រេននៅក្នុងផ្ទះ ដាក់លើតុ ហើយច្របូកច្របល់លាយឡំនឹងជើងធូបព្រលឹងជីដូនជីតាខ្លួនឯងទៅវិញ។ តាមពិត ការសែនព្រលឹងដូនតា ក្នុង១ឆ្នាំ មានតែ១ដងគត់ គឺថ្ងៃសែនផ្នូរ ឬ ឆេងម៉េង។  អ្នកខ្លះទៀត វង្វេងមិនដឹងរបៀបសែន ថែមទាំងចែកគ្នាមិនដាច់ រវាង បុណ្យចូលឆ្នាំចិន ឆេងម៉េង និង ក្បាលទឹក។

សូមបញ្ជាក់ថា បុណ្យចូលឆ្នាំចិន ជាពិធីសែនទទួលទេព្ដាឆ្នាំថ្មី ។ គេមិនដាក់សំណែនជ្រូកខ្វៃ សាច់ ឬ សូម្បីតែគ្រឿងស្រវឹងឡើយ ព្រោះទេព្ដា ទទួលបានតែផ្កា ផ្លែឈើ និង វត្ថុតុបតែងលម្អតែប៉ុណ្ណោះ។ ហើយក៏គ្មានការដុតក្រដាសច្រើនដែរ ព្រោះទេព្ដា ជាសភាវៈទិព្វដែលមានអំណាចលើសអស់មាសប្រាក់ទៅទៀត។ ឆេងម៉េង ឬ ពិធីសែនផ្នូរ ទើបគេសែនជ្រូកខ្វៃនៅនឹងទីបញ្ចុះសពផ្ទាល់តែម្ដង។ រីឯសែនក្បាលទឹក គេដាក់ត្រឹមតែបាយសម្លរ នំនែក តិចតួច។ អាហារក៏គេមិនរៀបចំឱ្យស្អាតដែរ ព្រោះខ្មោចទឹកខ្លាចញញើតចំពោះការរៀបចំតុបតែង។

ខ្មោចទឹក ០៣

វាមិនខុសគ្នាពីជំនឿបោះបាយបិណ្ឌ របស់ខ្មែរប៉ុន្មានឡើយ។ អ្វីដែលយើងត្រូវចែកគ្នាឲ្យដាច់គឺ បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌខ្មែរ គេបោះបាយបិណ្ឌដល់ប្រេតនរក នៅពេលព្រឹកព្រហាមស្រាងៗ មេឃងងឹត និង ឧទ្ទិសអាហារដល់វិញ្ញាណសាច់ញាតិដែលស្លាប់ តាមរយៈព្រះសង្ឃនៅពេលព្រឹកក្រោយថ្ងៃរះ។ ខុសពីយើង ចិនសែនខ្មោចទឹក ក្នុងរដូវទឹកឡើង និង សែនខ្មោចដូនតា ក្នុងខែរីងស្ងួត គឺក្នុងចុងខែ៣ ឬខែ៤ ឬអាចដល់ដើមខែ៥ (អាស្រ័យរង្វិល៤ឆ្នាំម្ដងនៃប្រតិទិនសុរិយគតិ)។ ហើយសែនទេព្ដា ក្នុងសិសិរដូវ ដែលអាចស្ថិតក្នុងខែ១ឬខែ២។

សង្ឃឹមថា ការបកស្រាយរបស់ខ្ញុំ ដែលឆ្លងកាត់ការសិក្សាពីមនុស្សជាច្រើនដែលជ្រៅជ្រះ ក្នុងជំនឿសាសនា អាចបំភ្លឺជនជាតិខ្មែរ កាត់ចិន នៅកម្ពុជា ដែលកំពុងភាន់ច្រលំបានច្រើន។ ខ្ញុំរង់ចាំទទួលមតិរិះគន់ កែលម្អ គ្រប់ប្រការ ពីគ្រប់អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវទាក់ទងនឹងជំនឿនេះ។

អត្ថបទរក្សាសិទ្ធិដោយ៖ វិរិយា

ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី ១៥ ខែសីហា គ.ស. ២០១៩ ត្រូវនឹងថ្ងៃ ១៥ កើត ខែស្រាពណ៍ ឆ្នាំកុរ ឯកស័ក ព.ស. ២៥៦៣

ខ្មោចទឹក

ខ្មោចទឹក ០២

មនុស្សឥតគោលដៅ

មនុស្សច្រើនណាស់ ដែលកំពុងរស់នៅ ដកដង្ហើមស្រូបយកខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនពីភពផែនដីនេះ នឹងគេនឹងឯងដែរ ប៉ុន្តែមានអ្នកខ្លះ រស់ទាំងគ្មានព្រលឹង។ តើអ្វីទៅជាព្រលឹងមនុស្សរស់?

000001

មនុស្សរស់នៅ ត្រូវការកសាងខ្លឹមសារជីវិត។ ដើម្បីឲ្យជីវិតមានខ្លឹមសារ មនុស្សត្រូវមានគោលដៅអនាគត។ ដើម្បីឈានឆ្ពោះទៅកាន់គោលដៅអនាគតបាន មនុស្សត្រូវមានផែនការជីវិត។ ផែនការសំខាន់ៗ សម្រាប់ដើរក្នុងរយៈពេលវែង គឺផែនការយុទ្ធសាស្ត្រ។ យុទ្ធសាស្ត្រដែល អស្ចារ្យ គឺយុទ្ធសាស្ត្រ ដែលមានការរៀបចំយ៉ាងផ្ចិតផ្ងង់តាំងពីសកម្មភាពកំប៉ិកកំប៉ុកឡើងទៅ។ ដើម្បីឲ្យកិច្ចការកំប៉ិកកំប៉ុកនានាទៅមុខដោយរលូន មនុស្សត្រូវចេះគ្រប់គ្រងពេលវេលា។

photo_2019-04-07_15-03-33 (2)

ពេលវេលា គឺជាថ្លៃដើម ដែលមានតម្លៃស្មើនឹងលុយកាក់។ អ្នកខ្លះចាយវាយពេលវេលា យ៉ាងខ្ជះខ្ជាយ ស្ទើរពេញ១ជីវិត ដោយការលម្ហែកម្សាន្ត ដើរលេងជួបជុំពួកម៉ាកពួកភឿន ទេសចរផ្សេងព្រេង ថតរូប បង្អួតគេ ថាខ្លួនសប្បាយគ្រប់ពេលវេលាអីចឹង។ ជីវិតអញ សប្បាយអីចឹង ជីវិតអញ វាមានន័យរបៀបហ្នឹង។ មនុស្សពូកែ មនុស្សសាច់ការ មនុស្សម៉ឺងម៉ាត់ ច្រើនតែក្លាយទៅជាសត្រូវរបស់គេ។ ហើយ ទីបំផុតនៃឆាកជីវិតគេ ក៏រកពន្លឺរីកចម្រើនមិនឃើញ ក្រៅតែពីសភាពវ៉ល់ៗ ក្នុងរង្វង់រណ្ដៅប្រវែងជាង ២ម៉ែត្រ៤ជ្រុង។

00003

អ្នកខ្លះ អាយុស្ទើរក្លាយជាឪពុកម្ដាយក្មេក គេទៅហើយ សក់ស្កូវដុបៗទៅហើយ នៅតែរស់ដោយមិនទាន់មានផែនការជីវិតច្បាស់លាស់ទៀត។ មនុស្សរបៀបនេះ ច្រើនតែក្លាយជាអាយ៉ង នៃផែនការរបស់អ្នកដទៃ។ គេងាយនឹងត្រូវបានអូសទាញ ឲ្យក្លាយជាឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ក្នុងផែនការជីវិតអ្នកដទៃ។ អ្នកសាកគិតលេងៗទៅមើល? តើមានអ្នកណាដែលចិត្តល្អ បង្កើតផែនការជីវិតរបស់គេ ដើម្បីសម្រេចក្ដីសុបិនរបស់អ្នក? វាគ្មានទេ! គេអាចនឹងចែករំលែកឲ្យយើងប្រហែលជា ១% នៃផលចំណេញរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ អ្នកនឹងនៅតែជាកញ្ជះនៃសំបករូបរស់នេះ រហូតដល់ថ្ងៃស្លាប់ចូលក្នុងដីទៅវិញដដែលទេ។

00005

ព្យាយាមដែរ តែព្យាយាមដោយឥតគោលដៅ វាមានន័យស្មើនឹងការហែលទឹកសមុទ្រដោយគ្មានកោះត្រើយ។ ពេលខ្លះ បើសិនជាទេវតាប្រទាននូវភ័ព្វសំណាងដល់អ្នកឲ្យបានជួបមនុស្សឆ្លាត មនុស្សពូកែ មនុស្សល្អ មនុស្សខ្លាំងពោរពេញដោយអំណាចរួចទៅហើយ ហើយអ្នកបែរជាមើលឃើញគេក្នុងផ្លូវអវិជ្ជមានទៅវិញ នោះមានន័យថា អ្នកបានចាប់កំណើតមកក្នុងជាតិនេះ ដោយមិនមានស្ពាយបង្វេចផលបុណ្យពីបុព្វជាតិមកទេ។ អ្នកជាមនុស្សខ្សត់បុណ្យ!!!

Universe (12)

ថាដំណើរជីវិតកន្លងមកនោះ វាអភ័ព្វទៅចុះ លុះមានគេឈោងដៃជួយហើយ បែរជាអគតិចំពោះគេទៅវិញ។ ពុទ្ធោ អរហំ! សូមខ្សឹបបន្តិចចុះ មនុស្សដូចជាអ្នក គ្មានព្រះអាទិទេពណា ជួយបានទេ។ បន្តរស់ក្នុងជីវិតចោលម្សៀតរបស់អ្នកទៀតចុះ!


លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃទី ០៧ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០១៩

បណ្ដាំ…

បណ្ដាំមុនថ្ងៃលិច​ ចាំកុំភ្លេច​ ពេចន៍​តាក់តែង
អ្នកប្រាជ្ញយោងសម្ដែង​ ទោសខ្លួនឯង​ ព្រោះ​ស្រីស្អាត។

បេីសិនឆ្លងមិនផុត​ ច្បាស់​ជាស្រុត​ ធ្លាក់​ដល់​បាត
កុំស្រែកបែកអាក្រាត នាំបង់ខាត​ ប្រមាថ​កេរ្តិ៍​។ 
———
លឹម​ វីរីយ៉ា​🌸
០៦​ មករា​ ២០១៩

message

ទ្រឹស្ដីនៃកម្មផល…

រយៈពេល១ម៉ោង អាចធ្វើឲ្យ១ថ្ងៃរបស់យើងប្រែប្រួលបាន ហើយ រយៈពេល១ថ្ងៃដែលប្រែប្រួលនោះ អាចធ្វើឲ្យ១ជីវិតរបស់យើងប្រែប្រួល។

ក្នុងទំនាញសាកល ជីវិត១ដែលប្រែប្រួល អាចធ្វើឲ្យពិភពលោកទាំងមូល ផ្លាស់ប្ដូរ។ ដូច្នេះ រៀងរាល់វិនាទីដែលផ្គុំបាន១ម៉ោងរបស់អ្នករាល់ថ្ងៃ សុទ្ធតែជាដើមចមនៃបន្លាស់ប្ដូរពិភពលោកទាំងមូល។

គ្រប់ពាក្យពេចន៍ និង កាយវិការដែលសម្ដែងចេញមកខាងក្រៅ សុទ្ធតែជាការបន្ទោបង់ចិត្ត។ ចិត្តអ្នកគិតអ្វី សម្ដីអ្នកនឹងចេញមកបែបនោះ ចិត្តអ្នកគិតយ៉ាងណា កាយវិការអ្នកនឹងស្ដែងចេញយ៉ាងនោះ។

មានសៀវភៅទស្សនវិជ្ជា មនោមយិទ្ធិ ច្រើនណាស់ ដែលបង្គាប់មនុស្សឲ្យគិតរឿងធំៗ ប៉ុន្តែ បើអ្នកខ្ជាក់សម្ដីចេញមកធំដូចចិត្ត នោះអ្នកនឹងបរាជ័យ។ គិតឲ្យធំ តែបង្ហាញចេញឲ្យតូចបានហើយ ព្រោះគំនិតធំៗរបស់អ្នក ត្រូវការ ដុសខាត់កែច្នៃ ក្រឡឹង សម្រួច សំលៀង ជាមុនសិន ហើយវាក៏ត្រូវការជ្រកក្នុងម្លប់ចិត្ត ដើម្បីសន្សំគុណតម្លៃ មុនត្រូវបានបើកបង្ហាញមកខាងក្រៅ។

កុំនិយាយច្រើនពេក! ស្ងប់ស្ងាត់ខ្លះទៅ! អ្វីដែលវាប្រុងរត់មក វាគង់តែមកទេ គ្រាន់តែយូរនិងឆាប់។ មនុស្សដែលគិតធំ និយាយតូច ភាគច្រើន ជាមេដឹកនាំដ៏ឆ្នើម តែមនុស្សដែលគ្មានគោលដៅច្បាស់លាស់ ហើយនិយាយស្ដីតែរឿងធំៗ ច្រើនតែជាអ្នករស់ រត់ដេញស្រមោលអ្នកដទៃតែប៉ុណ្ណោះ ឬហៅម្យ៉ាងទៀតថា ជំនាញភូតភរ ប្រូ ដូរបាយឆី។

លទ្ធផលចុងក្រោយរបស់គេ គ្មានអ្វីប្រែប្រួលជាដុំកំភួនទេ។ អត្តចរិតកំណត់វាសនា ចរិតអ្នកបែបណា វាសនា នឹងទៅជាបែបនោះ។ រូបរាងកំណត់ស្រមោល បើអ្នកតូចទាប ស្រមោលអ្នកក៏តូចទាបដែរ ចូរកុំព្យាយាមឈរបន្លំក្រោមស្រមោលអ្នកដទៃអី អ្នកទស្សនាគេមើលដឹង។

នៅលើវិថីជីវិតគ្មានផ្លូវទៅកាន់សុភមង្គលទេ ព្រោះសុភមង្គល គឺជាផ្លូវដើរ។ បើអ្នកគិតតែស្វែងរកផ្លូវទៅសុភមង្គល មួយជីវិតនេះ អ្នកនឹងគ្មានវាសនាបានភ្លក្សរសជាតិសុភមង្គលឡើយ។ ហើយវាក៏មិនខុសគ្នាពីរឿងមនុស្សដែលស្វែងរកផ្លូវទៅ “ភ័ព្វព្រេងវាសនាល្អ” ដែរ។

គេប្រហែលភ្លេចស្មារតីថា “វាសនា” គឺជា “អត្តចរិត” នៃបុគ្គលផងខ្លួន។ កុំស្វែងរកវាទៀតអី! ផ្លាស់ប្ដូរចរិតរបស់អ្នកចេញទៅ! វាសនាអ្នកនឹងប្ដូរដូចគ្នា។ នៅក្នុងទ្រឹស្ដីនៃកម្មនិងផល (ចក្រា) របស់ព្រះពុទ្ធ (Karma Theories) ប្រៀបដូចវិទ្យាសាស្ត្រពិតមួយ វាជាកង់រទេះដែលវិលជុំជានិច្ច មិនអាចប្រកែកបាន។ ព្យាយាមតាំងជំហរឲ្យរឹងមាំមួយកន្លែង អ្នកគង់តែទទួលផលទេ។ កុំរត់ឆ្វេចឆ្វាចដេញស្រមោលអ្នកដទៃ អ្នកអាចដួល។
———-
ដោយ លឹម វីរីយ៉ា🌸

kamar theories

ការចែករំលែកនឹងនាំមកនូវក្ដីសុខ

នៅពេលដែលខ្ញុំចែករំលែកចំណេះដឹងផ្សេងៗទៅកាន់អ្នក មិនមែនមានន័យថាខ្ញុំចេះច្រើនជាងអ្នកទេ។ តាមពិត គ្រាន់តែខ្ញុំជាមនុស្សដែលមើលឃើញភាពល្ងីល្ងើរបស់ខ្លួនឯងបានច្រើនជាងអ្នកតែប៉ុណ្ណោះ។

លឹម វីរីយ៉ា Viriya Lim

ជាញឹកញាប់ ដែលខ្ញុំនិយាយប៉ះចំចំណុចរសើបនៃមនុស្សលោក ក៏វាមិនមែនមានន័យថា ខ្ញុំមានខ្សែបណ្ដាញពត៌មានច្រើនជាងអ្នកនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែមកពីខ្ញុំធ្លាប់បានក្លាយជាជនរងគ្រោះក្នុងចំណងជីវិតខ្លួនឯង។ ខ្ញុំធ្លាប់ក្លាយជាចំណាប់ខ្មាំងសង្គម ដោយសារតែភាពកំសាកក្នុងអតីតកាលមួយ ដែលក្រោយមក ខ្ញុំបានរំដោះខ្លួនឯងឲ្យរួចចាកផុតពីខ្មាំងទាំងនោះ។

គ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំបានចែករំលែក មិនមែនមកពីខ្ញុំចង់បង្ហាញសេចក្ដីល្អរំបល់យក៍អីទាំងអស់ ខ្ញុំគ្រាន់តែគិតថា ជីវិតមនុស្សជាឆាកល្ខោនរឿង របស់ព្រហ្មលិខិត ដែលសេណារីយ៉ូជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗ សុទ្ធតែអាថ៌កំបាំង។ នរណាទៅដឹងថា ស្អែកឬខានស្អែក ខ្ញុំឬអ្នក នឹងស្លាប់? ដូច្នេះ ទៅខំលាក់បំពួនវាធ្វើអី?

បើសិនជាស្លាប់បាត់ កប់ចូលក្នុងដី ដុតឆេះក្នុងភ្លើង ដោយទៅទាំងកំណត់ហេតុដ៏មានតម្លៃមហាសាលជាច្រើន មិនទាន់បានផ្ដាំផ្ញើគេឯងផង សួរថាព្រលឹងអ្នកស្ងប់ទេ? ស្រួលមិនស្រួល ក្លាយជាវិញ្ញាណអ្នកតាស្ថិតតាមដុំថ្មនៃទីសាធារណៈនានា ដើម្បីគ្រាន់តែបង្ហាញលទ្ធផលមួយ ដែលភ្លេចទុកបណ្ដាំអង្កាល់នៅមានរូបរស់ ក៏អាចថាបាន។

Viriya Lim លឹម វីរីយ៉ា កំពង់ឆ្នាំង

ព្រះពុទ្ធផ្ដាំថា ធ្វើជាមនុស្សល្អ មិនបាច់ខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាដើររកភ័ស្តុតាងបញ្ជាក់ថា អ្នកជាមនុស្សល្អទេ ព្រោះសេចក្ដីល្អ ឬ អាក្រក់ វានឹងសាយភាយចេញជាចំហាយហោះអណ្ដែតទៅគ្រប់ទិសទីដោយខ្លួនវាយ៉ាងប្រាកដមិនខានឡើយ។ បើអ្នកមិនជឿ អាចធ្វើពិសោធន៍បាន!
សួរថា តើមនុស្សល្អ មានន័យយ៉ាងម្ដេចទៅ?

ខ្ញុំក៏មិនសូវច្បាស់ថារាល់ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំជាមនុស្សល្អ ឬ អាក្រក់ ទេ។ តែខ្ញុំព្យាយាមដើរតាមបណ្ដាំព្រះ ត្រង់ចំណុចមួយធំបំផុតគឺ “ការចែករំលែក” ។ បើគ្មានលុយកាក់ចែកគេទេ ចូរចែករំលែកពេលវេលា កម្លាំងកាយ កម្លាំងចិត្ត (ស្នាមញញឹម ពាក្យជូនពរជ័យ ពាក្យអបអរសាទរ) កម្លាំងបញ្ញា (ចំណេះដឹង បទពិសោធន៍) ។ល។

ក្រៅពីការចែករំលែក ព្រះពុទ្ធក៏នៅផ្ដាំមួយទៀតថា ចូរធ្វើខ្លួនឯងឲ្យមានក្ដីសុខ សេចក្ដីសុខនៃអាត្មាខ្លួន គឺជាបុណ្យ។ ដូច្នេះ តើយើងត្រូវស្វែងរកសេចក្ដីសុខដោយរបៀបណា? ចម្លើយរិតតែងាយ គឺ “ការចែករំលែក នឹងនាំមកនូវក្ដីសុខផ្លូវចិត្ត” ។ វាវិលទៅវិលមក ដូចកង់រទេះច្នោះឯង!
——-
លឹម វីរីយ៉ា
២៧ ធ្នូ ២០១៨

Viriya Lim 09 លឹម វីរីយ៉ា

ខ្ញុំចាស់ទុំហើយ…

VIRIYA in Indonesia

កាលពីក្មេង ខ្ញុំឆោតណាស់! ខ្ញុំមិនដែលខ្វល់ថា ជីវិតជាអ្វី រស់នៅ ដកដង្ហើមរាល់ថ្ងៃដើម្បីអ្វី ខំរៀនសូត្រដើម្បីអ្វី។ និយាយតាមត្រង់ចុះ ខ្ញុំមិនដែលខំប្រឹងរៀនទេ ថ្វីត្បិតតែខ្ញុំចូលចិត្តអានសៀវភៅតាំងពីអាយុ ៩ឆ្នាំ ចេះនិពន្ធកំណាព្យតាំងពីអាយុ ១២ឆ្នាំ ទាំងនោះ មិនមែនមកពីសមិទ្ធផលខំរៀនទេ មកពីខ្ញុំធ្វើរឿងដែលខ្ញុំចូលចិត្តតែប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនដឹងថា ពាក្យ “ខំរៀន” មានន័យថាម៉េចឲ្យប្រាកដ។ ដឹងច្បាស់ត្រឹមតែថា ចូលចិត្តអានសៀវភៅដាច់យប់ទាំងខ្លួននៅតូចតែមួយសោះ។ ហើយខ្ញុំចាត់ទុកថា ការអាននោះ ជាការកម្សាន្តសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ខ្ញុំអានមិនរើសមុខសៀវភៅទេ សូម្បីតែសៀវភៅនយោបាយដែលរដ្ឋាភិបាលហាមឃាត់ ក៏ប្រឹងអាន ហើយអានទាំងមិនសូវយល់ រហូតដល់ចប់នឹងគេនឹងឯងដែរ។

លុះឈានចូលដល់វ័យជំទង់ ខ្ញុំក៏បានទៅបណ្ណាគារ ទិញសៀវភៅប្រលោមលោកបែបស្នេហា ជាច្រើនក្បាល ដើម្បីទុកអានលេងថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍។ ស្រាប់តែ មានរឿងនឹកស្មានមិនដល់មួយកើតឡើង។ ម្ដាយខ្ញុំ បានចូលមកក្នុងបន្ទប់របស់ខ្ញុំ ឃើញសៀវភៅទាំងនោះ គាត់បានខឹងសម្បាយ៉ាងខ្លាំង។ ម៉ាក់បានដកហូតយកសៀវភៅទាំងនោះចេញពីភាពជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្ញុំ ហើយស្ដីបន្ទោសពាក្យពេចន៍ជាច្រើន ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលស្រឡាំងកាំង។

ការចូលចិត្តអានសៀវភៅ វាមិនខុសឆ្គងទេ តែអាយុកូន មិនគួរអានពពួកសៀវភៅប្រភេទនេះឡើយ

សំនួនស័ព្ទអ្នកម្ដាយខ្ញុំ ធ្វើឲ្យខ្ញុំនឹកតូចចិត្ត និងខឹងត្រលប់ខ្លះដែរ ព្រោះវាហាក់មិនសមហេតុផលសោះ ដែលគាត់មកដណ្ដើមយកសៀវភៅរឿងស្នេហាដែលខ្ញុំកំពុងតែចង់ដឹងចង់យល់នោះចេញទៅទាំងទទឹងទិសបែបនេះ។ អ្នកម្ដាយខ្ញុំបានបន្ទរពាក្យប្រៀនប្រដៅប៉ុន្មានប្រយោគទៀត មុននឹងគាត់ចាកចេញទុកឲ្យខ្ញុំដេកយំម្នាក់ឯង

មកពីម៉ាក់ស្រលាញ់កូន ទើបម៉ាក់មិនឲ្យកូនអានសៀវភៅទាំងនេះ! សៀវភៅនេះ នឹងធ្វើឲ្យកូនដេករវើរវាយ ឆ្កួតតាមអារម្មណ៍អ្នកនិពន្ធ ហើយរៀនលែងចូល! ធំឡើង កូននឹងយល់

ថាម៉េច? អាយុ ១៦ឆ្នាំហើយ នៅថាខ្ញុំមិនទាន់ធំទៀត? ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមគិតថា ម្ដាយខ្ញុំកាច តឹងតែង ហួសហេតុ និងហាក់ដូចជាជ្រុលបន្តិចក្នុងរបៀបអប់រំកូន។ ហឹស! ម៉ែគេ បន់ឲ្យតែកូនគេអានសៀវភៅ ម៉ែឯងវិញ អាកូនខំសន្សំលុយខ្លួនឯងទៅទិញសៀវភៅមកអានហើយ ស្ដីបន្ទោសខ្លាំងៗ ធ្វើមើលតែទោសធ្ងន់ណាស់។ ប្រហែលជាបណ្ដាលមកពីខ្ញុំត្រូវបានអ្នកម្ដាយតាមដាន ត្រួតពិនិត្យជាប្រចាំ ទើបខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សមិនសូវមានមនោសញ្ចេតនាផ្អែមល្ហែមច្រើនដូចគេ។

Viriya Lim in the U.S.A Embassy

ត្រដាងបេះដូងខ្ញុំដោយស្មោះទៅចុះ អង្កាល់ពីក្មេង ខ្ញុំមិនចូលចិត្តសកម្មភាពបែបរ៉ូមែនទិចទេ រហូតដល់ពេលមួយនោះ ខណៈដែលខ្ញុំរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ មានគ្រូប្រុសម្នាក់ បានសរសេរសំបុត្រស្នេហា កឹបជាមួយក្រដាសកំណែប្រលងប្រចាំខែដែលចែកត្រលប់មកឲ្យនិស្សិតវិញ។ ខ្ញុំមកផ្ទះ បើកឃើញហើយរន្ធត់ញ័រដៃញ័រជើង ហើយចាប់ផ្ដើមយល់ថា ការបង្កើតភាពភ្ញាក់ផ្អើលដល់នរណាម្នាក់ ជាទង្វើល្មើស ព្រោះវាបានទន្ទ្រានចូលទៅជ្រៅក្នុងប្រអប់បេះដូងរបស់គេ ទាំងដែលគេមិនបានត្រៀមខ្លួនជាមុន។ ហើយអារម្មណ៍នោះ វាដុតរោលរាល ក្លាយជាមនុស្សរវើរវាយ ដូចម្ដាយខ្ញុំប្រដៅមិនខុសមែន។ ទម្រាំតែខ្ញុំអាចសម្រួលស្ថានការណ៍មកបានដូចដើម ខ្ញុំត្រូវចាយពេលវេលាអស់ជិត១ឆ្នាំ។ សួរថា តើខាតពេលប៉ុណ្ណា បើសិនជាមួយឆ្នាំនោះ សុខភាពផ្លូវចិត្តយើងល្អប្រសើរក្នុងការបំពេញបេសកកម្មផ្ទាល់ខ្លួន។

ក្នុងអំឡុងជីវិតយុវវ័យរបស់ខ្ញុំ គ្មានអ៊ីនធើណិត គ្មានកុំព្យូទ័រសម្បូរបែប គ្មានទូរស័ព្ទឆ្លាតវៃទេ គ្រប់យ៉ាងប្រព្រឹត្តទៅតាមវិថីធម្មជាតិបុរាណៗសុទ្ធតែម្ដង។ គ្រប់ពេលដែលខ្ញុំចង់បញ្ចេញអារម្មណ៍ ខ្ញុំមិនដឹងត្រូវទៅរកអ្នកណាដើម្បីពិភាក្សាគ្នាឡើយ ព្រោះម្ដាយខ្ញុំបានប្រដៅថា កូនស្រីមិនត្រូវដើរហើររហេតរហូតនៅផ្ទះគេ ឬ ទីសាធារណៈក្នុងរយៈពេលយូរៗឡើយ។ ក្រៅពីទៅផ្ទះ បុប្ផានៅផ្លូវលេខ២កន្លះ ជិតផ្សារណាត់ ក្រៅពីទៅផ្ទះ កណ្ណារី នៅភូមិកាប់គោ ក្រៅពីទៅផ្ទះផណ្ណា ផ្លូវលេខ៣ក្បែរគ្នានោះ ខ្ញុំមិនដឹងជាត្រូវទៅណាទៀតទេ។ ម្លោះហើយ ខ្ញុំជ្រើសរើសការសរសេរសៀវភៅកំណត់ហេតុ ជាវិធីបញ្ចេញអារម្មណ៍ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ ខ្ញុំសរសេរ វែងអន្លាយដូចគេនិពន្ធប្រលោមលោកតភាគអីចឹង។ អស់សៀវភៅ១ក្បាល ចូលដល់១ក្បាលទៀត មិនដាច់ រហូតដល់រៀនចប់បរិញ្ញាបត្រនិងបន្តថ្នាក់អនុបណ្ឌិត។ រៀនថ្នាក់ខ្ពស់នោះ ពេលវេលាហាក់ចង្អៀតខ្លាំងដោយសារតែកិច្ចការស្រាវជ្រាវគរដូចភ្នំ។ ខ្ញុំបានផ្អាកឈប់សរសេរកំណត់ហេតុ ដោយងាកមកបញ្ចេញអារម្មណ៍ក្នុងអ៊ីនធើណិតវិញម្ដង។ ហាហាហា! មិនមែនឈប់ drama ទេណា គឺគ្រាន់តែបានធ្វើបន្ទាន់សម័យ (update) តាមបច្ចេកវិទ្យាតែប៉ុណ្ណោះ។

ដំបូងៗឡើយ ខ្ញុំមិនទាន់ចេះគ្រប់គ្រងផ្លូវចិត្តខ្លួនឯង ខ្ញុំតែងតែសរសេរចេញទាំងអស់នូវអារម្មណ៍ សប្បាយរីករាយ កើតទុក្ខ អន់ចិត្ត តូចចិត្ត រំភើប ភ្ញាក់ផ្អើល រិះគន់អ្នកដទៃ … ។ល។ និង ។ល។ អាយុកាន់តែច្រើន គ្មានម្ដាយមកនៅចាំអប់រំដូចពីក្មេងទៀតឡើយ ព្រោះក្នុងក្រសែភ្នែកអ្នកម្ដាយ គឺខ្ញុំធំហើយ។ ក្រោយម្ដាយខ្ញុំចែកឋានទៅ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ ខ្ញុំស្រាប់តែក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ថ្មីស្រឡាង។ ខ្ញុំប្ដូរខ្លួនឯង ពីមនុស្សឆេវឆាវ មកជាមនុស្សចេះអត់ធ្មត់ ស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុន ពិចារណារឿងរ៉ាវបានជ្រៅនិងច្បាស់ជាងមុន សម្រេចចិត្តធ្វើរឿងរ៉ាវជាច្រើនបានល្អប្រសើរជាងមុន ដើរនៅលើផ្លូវមួយដែលពោរពេញដោយគុណតម្លៃច្រើនជាងមុន។ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមស្គាល់ខ្លួនឯងកាន់តែច្បាស់ឡើង ភ្លឺស្វាងឡើង និងនៅតែបន្តស្វែងយល់ពីខ្លួនឯងមិនឈប់លុះឥលូវ។

ពេលនេះ ខ្ញុំប្រែប្រួលយ៉ាងសម្បើម “ខ្ញុំចាស់ទុំហើយ!”

សូមអរគុណអ្នកម្ដាយដែលជួយតម្រង់ផ្លូវជីវិតកូនឲ្យបានដើរលើវិថីស្អាតស្អំ ប្រកបដោយគុណធម៌ ចរិយាធម៌ និងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរអស់មួយជីវិត!


លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃទី ២៦ ខែធ្នូ គ.ស ២០១៨

 

 

ញៀនល្បែងតែងវិនាស…

ញៀនស្រីនិងស្រា​ ចាស់ៗផ្ដាំថា​ គង់តែវិនាស
បើញៀនល្បែងផង​ ឆ្លងដល់និរាស​ រលាយអស់ផ្ទះ
ប៉ោឡែគេជេរ។

ញៀនត្រឹមស្រីស្រា​ ខ្លាំង​ណាស់មរណា​ សល់ផ្ទះជាកេរ
តែបើដល់ល្បែង​ ថ្លែង​មិនចេញទេ​ ហិនហោច​ខ្លោចកេរ្តិ៍
អាស្រូវ​មួយពូជ។

_______

លឹម វីរីយ៉ា

ថ្ងៃទី ៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៨

អ្នកញៀនល្បែង